Οι πεντε βιολογικοι νόμοι της Νέας Ιατρικής του Ντ. Χαμερ για τον καρκινο.

Ο γερμανος γιατρος Ryke Geerd Hamer- ιδρυτής της θεωρίας της Νέας Ιατρικής, έχει διωχτεί από το ιατρικό σώμα και έχει καταδικαστεί σε φυλάκιση 3 ετών για «παρότρυνση σε άσκηση ιατρικής αντίθετης από την ιατρική της Σχολής», στην προσπάθειά του να διαδώσει και να εφαρμόσει την επαναστατική θεωρία του για τη θεραπεία του καρκίνου. 

Γεννημένος το 1935, πήρε το πτυχίο Ιατρικής στα 24 του, ειδικεύτηκε στην ειδική παθολογία και στην ακτινολογία και ολοκλήρωσε σπουδές φυσικής και θεολογίας.

Ζούσε μια «κανονική» ζωή εργαζόμενος ως υπεύθυνος σε μια πανεπιστημιακή κλινική του Ντίσελντορφ , ώσπου ξαφνικά, στις 18 Αυγούστου του 1978 , η ζωή του κατέρρευσε: ένα πρωί που ψάρευε μαζί με το γιο του σε μια αλπική λίμνη, ο γιος του Ντερκ 19 ετών, έπεσε νεκρός από μια αδέσποτη σφαίρα ενός άμυαλου κυνηγού.

Μερικούς μήνες μετά , ο Χάμερ παρουσίασε καρκίνο στους όρχεις. Άρχισε τότε να υποψιάζεται ότι η αρρώστια του σχετιζόταν κάπως με τον χαμό του γιου του. Και αυτό ήταν η απαρχή μιας τεράστιας επιστημονικής ανακάλυψης!

Άρχισε να δουλεύει πυρετωδώς συγκρίνοντας τις εκατοντάδες περιπτώσεις του αρχείου των ασθενών στην κλινική του, μέχρι που διαπίστωσε ότι σε όλες, μα όλες τις περιπτώσεις, ο καρκίνος εμφανιζόταν μετά από κάποιο συναισθηματικό-βιολογικό σοκ , που το ονόμασε Σύνδρομο Ντερκ Χάμερ( Dirk Hamer Syndrom- DHS).

Το 1981 δημοσίευσε το πρώτο του βιβλίο θέτοντας τις βάσεις για μια Νέα Ιατρική που έχει φέρει τα πάνω –κάτω στην αντίληψη και αντιμετώπιση του καρκίνου και γενικά, όλων των ασθενειών.

Με λίγα λόγια , ο Χάμερ βεβαιώνει ότι κάθε καρκίνος προέρχεται από ένα ψυχικό σοκ, το οποίο βιώνεται από τον άνθρωπο δραματικά, συγκρουσιακά και μοναχικά.

Τη στιγμή εκείνη, εμφανίζεται στον εγκέφαλο μια αλλοίωση, ορατή στον αξονικό τομογράφο ως εστία ομόκεντρων κύκλων, που την ονόμασε Εστία Χάμερ. Ανάλογα με το συγκεκριμένο σημείο του εγκεφάλου που εμφανίζεται η Εστία Χάμερ, αρχίζει να σχηματίζεται καρκινικός όγκος στο αντίστοιχο όργανο του σώματος. Κατ’ αυτό τον τρόπο, η ασθένεια εμφανίζεται ταυτόχρονα στα τρία επίπεδα: ψυχής- εγκεφάλου-οργάνου , που πρέπει να θεωρούνται σαν ενιαίο σύνολο.

Η Νέα Ιατρική του Ντ. Χάμερ στοιχειοθετείται εμπειρικά και διέπεται από Πέντε Βιολογικούς Νόμους, οι οποίοι επαληθεύονται ανά πάσα στιγμή και σε κάθε ασθενή.

Η βάση της είναι μια ολιστική προσέγγιση του ανθρώπου, όπου η «ασθένεια» δεν θεωρείται μια παρέκκλιση από την κανονικότητα, αλλά μέρος μια λογικής και προγραμματισμένης βιολογικά διαδικασίας προσαρμογής του οργανισμού στις εξωτερικές συνθήκες.

 

Οι αρρώστιες δε είναι πια κακόβουλες «βλάβες» της ανθρώπινης μηχανής, αλλά ειδικά βιολογικά προγράμματα αποκατάστασής της. Ο καρκίνος για παράδειγμα , εμφανίζεται σαν αποτέλεσμα μιας δραματικής ψυχικής ρήξης και ο ίδιος ο οργανισμός έχει την ικανότητα ,αν δεν τον διαλύσουμε με την χημειοθεραπεία και αν κατανοήσουμε το περιεχόμενο της ρήξης και την επιλύσουμε, να αυτοθεραπευθεί σε ένα ποσοστό 95%!

Ας ρίξουμε όμως μια ματιά στο περιεχόμενο των.

 

Ο πρώτος βιολογικός νόμος (alias:Σιδηρούς Κανόνας του Καρκίνου),

 

λέει ότι κάθε καρκίνος αρχίζει με ένα Σύνδρομο Ντερκ Χάμερ (DHS), δηλαδή ένα σοβαρό, εξόχως δραματικό και απομονωτικό σοκ ρήξης, ταυτόχρονα και στα τρία επίπεδα ψυχής, εγκεφάλου και οργάνου. Το περιεχόμενο της ρήξης καθορίζει τον συγκεκριμένο εντοπισμό της Εστίας Χάμερ στον εγκέφαλο και τον αντίστοιχο εντοπισμό του καρκίνου στο όργανο.

Ένα DHS ξεπερνά τις συνηθισμένες συγκρούσεις και απογοητεύσεις της καθημερινότητας . Πρόκειται για ένα αναπάντεχο και βίαιο συναισθηματικό σοκ απέναντι στο οποίο το υποκείμενο μένει άναυδο , νοιώθει ανίσχυρο και ευάλωτο.

Το DHS αφορά όλα τα θηλαστικά και είναι απαραίτητο μέσα στη φύση, γιατί θέτει τον οργανισμό σε κατάσταση στρες -εγρήγορσης , ώστε να βρει τη δύναμη να αντεπεξέλθει της ρήξης. Το χρονικό πεδίο αντίδρασης του οργανισμού σε ένα τέτοιο σοκ αφορά λίγους μήνες…Ένας καρκίνος έχει να κάνει με την τωρινή κατάσταση του ασθενούς και όχι με το μακρινό παρελθόν του.

Σύμφωνα με τη Νέα Ιατρική του Ντ. Χάμερ, ο καθένας μας είναι απόλυτα υπεύθυνος για την αυτοθεραπεία του.

Σε αυτό βέβαια βοηθά πολύ και ένα ενθαρρυντικό και υποστηρικτικό περιβάλλον. Από το 1980 μέχρι πρόσφατα, ο Χάμερ ερεύνησε χιλιάδες περιπτώσεις καρκίνου και επιβεβαίωσε αδιάψευστα τον κανόνα αυτό , που ονόμασε σιδηρού.

Ο δεύτερος βιολογικός νόμος λέει ότι όλες οι ασθένειες περνούν από δύο φάσεις.

Η πρώτη φάση ονομάζεται «κρύα» και είναι η ενεργή φάση της ρήξης. Χαρακτηρίζεται από στρες στο συμπαθητικό νευρικό σύστημα. Στον εγκέφαλο κατά τη πρώτη φάση διαγράφεται η Εστία Χάμερ με έντονα διαγραμμένους ομόκεντρους κύκλους. Ο ασθενής σκέφτεται συνεχώς το θέμα της ρήξης, νοιώθει αγωνία , χάνει βάρος, έχει κρύα χέρια και πόδια , ξυπνά λίγη ώρα αφού αποκοιμηθεί κλπ.

Η δεύτερη φάση , που ονομάζεται «ζεστή» ή «φάση επούλωσης» ,ακολουθεί αμέσως μετά την λύση της ρήξης. Τότε η εστία Χάμερ στον εγκέφαλο αλλάζει μορφή και οι δακτύλιοι χάνονται μέσα σε οίδημα. Ο ασθενής νοιώθει ανακουφισμένος και κουρασμένος , η όρεξή του επανέρχεται , έχει καλή διάθεση, ανεβάζει πυρετό , έχει ζεστά χέρια και πόδια, κοιμάται πολύ, έχει γενικώς παρασυμπαθητικά χαρακτηριστικά. Οι κίνδυνοι για τον ασθενή ανακύπτουν κυρίως από τις επιπλοκές κατά τη φάση της επούλωσης, αλλά στο 90% των ασθενών δεν υπάρχει καμιά επιπλοκή. Στην αντίθετη περίπτωση, σύμφωνα με τον Ντ. Χάμερ, βοηθά η περιστασιακή χορήγηση κορτιζόνης.

Το πρόβλημα με τον καρκίνο είναι ότι η διάγνωσή του γίνεται συνήθως όταν ο ασθενής έχει ήδη περάσει στη φάση επούλωσης, δηλαδή παρουσιάζει οίδημα στον εγκέφαλο και στο αντίστοιχο όργανο. Τότε τι γίνεται? Με τη διάγνωση «καρκίνος» ο ασθενής διέρχεται ένα νέο DHS. Ο φόβος του καρκίνου (που δημιουργεί νέες εστίες) και η επακολουθήσασα καταστροφική «θεραπεία» με χημειοθεραπευτικά σκευάσματα , ακτινοβολίες και μορφίνη, «αποτελειώνουν» κυριολεκτικά τον ασθενή. Και να σκεφτεί κανείς ότι αν δεν γινόταν η διάγνωση «καρκίνος», θα είχε 95% πιθανότητες να επιβιώσει…

Ο τρίτος βιολογικός νόμος αφορά το οντογενετικό σύστημα των όγκων και των καρκινο-ισοδύναμων ασθενειών.

Σύμφωνα με τον Ντ. Χάμερ , όλες οι αιτίες ρήξεων μπορούν να διαγνωστούν έγκαιρα με μια αξονική τομογραφία του εγκεφάλου. Αυτό μπορεί να γίνει πολύ πριν διαπιστωθεί η ύπαρξη καρκινικής ανάπτυξης με τις συμβατικές εξεταστικές μεθόδους. Η αξονική τομογραφία μπορεί επίσης να «παρακολουθήσει» τις αλλαγές στις κυκλικές Εστίες Χάμερ και να δείξει σε ποια ακριβώς φάση βρίσκεται ο ασθενής. Η τοποθεσία του εγκεφάλου στην οποία εντοπίζεται η Εστία Χάμερ καθορίζει το είδος της ρήξης και το όργανο στο οποίο εκδηλώνεται ο όγκος (ανάλογα με την εμβρυϊκή προέλευση των διαφόρων περιοχών του εγκεφάλου: εγκεφαλικό στέλεχος - παρεγκεφαλίδα – εγκεφαλικός φλοιός).

Ο τέταρτος βιολογικός νόμος αφορά το «εξαρτώμενο οντογενετικό σύστημα των μικροβίων».

Ως τώρα θεωρούσαμε ότι τα μικρόβια προκαλούν τις λοιμώξεις. Η αλήθεια όμως είναι ότι τα μικρόβια δεν είναι εχθροί μας.  

Ελέγχονται και κατευθύνονται από τον εγκέφαλο κατά τη φάση της επούλωσης με σκοπό την αποδόμηση των όγκων , την αποκατάσταση οπών , νεκρώσεων και ιστικών βλαβών και γενικά, την «τακτοποίηση» του οργανισμού μας.

Τέλος,

ο πέμπτος βιολογικός νόμος της Νέας Ιατρικής, είναι η βιολογική σημασία των ασθενειών.

Κάθε ασθένεια πρέπει να γίνει αντιληπτή ως ένα χρήσιμο ειδικό βιολογικό πρόγραμμα της φύσης , για να λυθεί μια εξαιρετικά σοβαρή και απρόσμενη βιολογική ρήξη.

ΚΑΤΑΡΡΙΨΗ ΜΥΘΩΝ ΤΗΣ ΚΛΑΣΣΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ

Ούτε λίγο – ούτε πολύ, ο Ντ. Χάμερ έχει με τη θεωρία του καταρρίψει όχι ένα, αλλά πολλούς μύθους της συμβατικής «Ιατρικής της Σχολής»:

….τον μύθο της ύπαρξης εγκεφαλικών όγκων.

Εφόσον τα εγκεφαλικά κύτταρα δεν μπορούν να πολλαπλασιαστούν μετά τη γέννηση, δεν μπορούν να υπάρξουν πραγματικοί «εγκεφαλικοί» όγκοι. Αυτό που υπάρχει , σε αυτές τις περιπτώσεις, είναι ο συνδετικός ιστός του εγκεφάλου, που γεμίζει την Εστία Χάμερ για αποκατάσταση, στη φάση της επούλωσης ....τον μύθο του ανοσολογικού συστήματος. Όλο το ανοσολογικό σύστημα είναι μια fata morgana που στηρίχτηκε σε μια λανθασμένη υπόθεση. Τα μικρόβια δεν είναι εχθροί που προσπαθεί να τα σκοτώσει ο «στρατός» των καλών λευκών αιμοσφαιρίων μας. Είναι βοηθοί μας που κατευθύνονται όπως προείπαμε, από τον ίδιο μας τον εγκέφαλο , για να εκπληρώσουν την αποκατάσταση των βλαβών μετά από μια ρήξη.

....τον μύθο της μετάστασης.

Η μετάσταση αποτελεί ένα παραμύθι μιας αναπόδεικτης υπόθεσης. Ποτέ κανένας ογκολόγος δεν είδε καρκινικά κύτταρα να κυκλοφορούν μέσα στο αρτηριακό αίμα του ασθενούς . Αυτοί οι όγκοι που χαρακτηρίζονται ως «μεταστατικοί», είναι απλά νέοι καρκίνοι που οφείλονται σε νέες ρήξεις, προερχόμενες συνήθως από τον τρόμο του ασθενούς , μετά από μια απαισιόδοξη ιατρική διάγνωση του καρκίνου.

....τον μύθο των καρκινογόνων ουσιών.

Ο Χάμερ υποστηρίζει ότι καρκινογόνες ουσίες απλά δεν υπάρχουν! Οι επιστήμονες έχουν πειραματιστεί τόσα χρόνια με τόσα πολλά ζώα και στην πραγματικότητα, δεν έχουν βρει ποτέ κάτι που να προκάλεσε σίγουρα καρκίνο. Δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι τα ταλαίπωρα ζώα εμφανίζουν καρκίνο από τις ίδιες τις ουσίες που τους χορηγούν και όχι από τις βασανιστικές οχλήσεις που υφίστανται.

....τον μύθο της ακτινοβολίας.

 

Η ραδιενεργός ακτινοβολία καταστρέφει αδιακρίτως τα σωματικά κύτταρα των οργανισμών. Ο Χάμερ μας λέει ότι αυτό γίνεται πιο έντονα αισθητό στον μυελό των οστών, γιατί αυτά είναι τα αρχέγονα κύτταρα με τον μεγαλύτερο ρυθμό πολλαπλασιασμού. Έτσι εμφανίζεται η λευχαιμία. Αλλά η ίδια η ραδιενεργός ή ηλεκτρομαγνητική ακτινοβολία δεν δημιουργεί τον καρκίνο.

.....τον μύθο της υγιεινής διατροφής.

Με τον ίδιο τρόπο, η υγιεινή διατροφή δεν μπορεί να προλάβει τον καρκίνο. Απλά, ένας καλύτερα διατρεφόμενος και υγιής άνθρωπος , ή ζώο, θα είναι λιγότερο εκτεθειμένος στις διάφορες ρήξεις, με τον «ίδιο τρόπο που οι πλούσιοι έχουν 10 φορές λιγότερες πιθανότητες να πάθουν καρκίνο από τους υποσιτιζόμενους φτωχούς, μιας και ένα καρνέ επιταγών μπορεί να λύσει εύκολα πολλές ρήξεις!».

....τον μύθο του πόνου.

Ο πόνος , ειδικά στο στάδιο της επούλωσης μπορεί να είναι πολύ έντονος, αλλά αν ο ασθενής ενημερωθεί θετικά και κατανοήσει ότι με αυτό τον τρόπο προσπαθεί ο οργανισμός του να επανέλθει, τότε δεν θα φοβάται πια τον πόνο και δεν θα τον θεωρεί προάγγελο του μοιραίου θανάτου. Για παράδειγμα, με τον καρκίνο των οστών, το τεντωμένο περιόστεο στη φάση της επούλωσης είναι πολύ επώδυνο. Το αληθινό όμως πρόβλημα ξεκινά από τη στιγμή που η κλασσική ιατρική , μέσα στην άγνοιά της, χορηγεί μορφίνη και άλλα παρόμοια φάρμακα. Ο Χάμερ τονίζει ότι στην κρίσιμη φάση της επούλωσης, μια ένεση μορφίνης μπορεί να αποβεί μοιραία. Η μορφίνη διαλύει το ηθικό του ασθενή. Παραλύουν τα έντερα και δεν μπορεί πια να γίνει η πέψη. «Στην πραγματικότητα , ο ασθενής δολοφονείται με μορφίνη, ενώ βρίσκεται σε φάση επούλωσης, σε πορεία ίασης λίγων εβδομάδων». Αν το ήξεραν αυτό οι ασθενείς, θα προτιμούσαν να αντέξουν τον πόνο , παρά να σκοτωθούν από την μορφίνη…

....τον μύθο του καρκίνου.

Η «δαιμονοποίηση» του καρκίνου ως «αυτοκαταστροφικός μηχανισμός του καρκίνου» , από τον οποίο αναπτύσσονται αναπόδεικτα « μοιραίες μεταστάσεις» καταρρέει μπροστά σε μια νέα ιατρική αντίληψη, που αντιμετωπίζει τις «ασθένειες» ως επωφελή βιολογικά προγράμματα αποκατάστασης των σοβαρών ψυχικών-βιολογικών ρήξεων.

...τον μύθο του υπεύθυνου γιατρού.

Ο ρόλος του γιατρού στην Νέα Ιατρική αλλάζει ριζικά. Την υπευθυνότητα για την αυτο-ίαση την ανακτά ο ασθενής, συνεργαζόμενος με τον γιατρό, ο οποίος παίζει πια τον ρόλο του συμβούλου-συμπαραστάτη. Ενημερώνει για τα στάδια και την εξέλιξη της αρρώστιας, ενθαρρύνει τον ασθενή στην προοπτική της κατανόησης της αιτίας της ρήξης και συνεισφέρει ενεργά στην αναζήτηση και επίτευξη διεξόδου από την ρήξη.

Οι επαναστατικές αυτές ανακαλύψεις του Χάμερ , αντί να φέρουν την ποθητή ανακούφιση στο 1/3 των συνανθρώπων μας που βασανίζονται από την μάστιγα του καρκίνου , αντιμετωπίστηκαν με τον χειρότερο τρόπο από το ιατρικό και δικαστικό κατεστημένο. Ο πρωτοπόρος και εμπνευσμένος ανθρωπιστής Χάμερ καταδιώχθηκε παντοιοτρόπως: αποπέμφθηκε από όλες τις συνεργαζόμενες κλινικές της Γερμανίας, από το γερμανικό ιατρικό σώμα , του αφαιρέθηκε η ιατρική ιδιότητα, φυλακίστηκε στην Κολωνία επί 18 μήνες , καταδιώχθηκε από την Ιντερπόλ(!), κατέφυγε στην Μαλάγα της Ισπανίας και πρόσφατα πάλι , σε ηλικία 70 ετών έχει φυλακισθεί εκ νέου στο Σαμπερύ της Σαβοΐας (Γαλλίας) για 3 χρόνια, μετά από μια δίκη –παρωδία ,με την ανήκουστη κατηγορία για « παρότρυνση για άσκηση ιατρικής αντίθετης στην ιατρική της Σχολής»…διότι κυκλοφόρησε το βιβλίο του για τις αρχές της Νέας Ιατρικής.



ΛΙΣΤΑ ΤΩΝ ΒΙΒΛΙΩΝ ΤΟΥ ΔΡ. ΧΑΜΕΡ ΠΟΥ ΔΙΑΤΙΘΕΝΤΑΙ ΣΤΟ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟ.

1. Εισαγωγή στη Νέα Ιατρική(γερμανικά,γαλλικά,ισπανικά) . Περιέχει πολλές πληροφορίες σχετικά με τους πέντε βασικούς Βιολογικούς νόμους, τα ειδικά Βιολογικά προγράμματα της Φύσης, με πολλά παραδείγματα και εικόνες.

2. Ο μαστός(γερμανικά, γαλλικά, ισπανικά). Ειδικεύεται στον καρκίνο του μαστού, περιλαμ­βάνει τους πέντε βιολογικούς νόμους και τα ει­δικά Βιολογικά προγράμματα που αφορούν τον καρκίνο του μαστού. Περιέχει πολλά παραδείγ­ματα και σχήματα.

3. Η Πεμπτουσία της Νέας Ιατρικής. Μια περίληψη της Νέας Ιατρικής, εκθέτει με κα­θαρό τρόπο τις διαδικασίες που μπορούν να μας Βοηθήσουν να κατανοήσουμε τις ασθένειες και τη Βιολογική σημασία τους.

4. Κληροδότημα: Η Εδραίωση μιας Νέας Ια­τρικής. Αυτό το βιβλίο είναι η πρώτη συστηματική κα­τηγοριοποίηση, όχι μόνον των όγκων, αλλά και ολόκληρης της Ιατρικής, σε σχέση με τα «αρχέ­γονα» εμβρυϊκά κύτταρα, τις κατηγορίες των ρήξεων, τις εγκεφαλικές περιοχές και τους αντί­στοιχους ιστολογικούς σχηματισμούς.


Απο την Δρ. Αριάδνη Γερούκη, ( email: ariadni_g@hotmail.com), περιοδικο Ζενιθ

Δεν κυκλοφορεί στα ελληνικά το έργο του Δρ. Χαμερ, αλλά όποιος αναγνώστης ενδιαφέρεται για μια πρόχειρη ελληνική μετάφραση της Νέας Ιατρικής, ας απευθυνθεί στο ΖΕΝΙΘ και θα του σταλούν φωτοτυπίες. Για περισσότερες λεπτομέρειες πάνω στο βιο­γραφικό και τη θεωρία της Νέας Ιατρικής του γιατρού Χάμερ, αναζητήστε το ΖΕΝΙΘ Νο 3, Απριλίου-Μαίου 2005.

Ενδεικτικες ιστοσελιδες.

www.philhar.com

www.medecinenouvelle.com/ouvrages/

www.newmedecine.ca

http://antipliroforisi.blogspot.com/2007/06/blog-post_6404.html

http://antipliroforisi.blogspot.com/2007/06/blog-post.html

http://antipliroforisi.blogspot.com/2007/06/blog-post_01.html

http://antipliroforisi.blogspot.com/2007/06/blog-post_02.html

ΑΔΙΕΞΟΔΑ ΣΥΜΒΑΤΙΚΗΣ ΙΑΤΡΙΚΗΣ- ΑΠΟΤΕΛΕΣΜΑΤΑ ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑΣ

Τον περασμένο Οκτώβρη , το γερμανικό περιοδικό Der Spiegel δημοσίευε μια έρευνα που διαπίστωνε τα θλιβερά αδιέξοδα της συμβατικής ιατρικής στον τομέα της θεραπείας του καρκίνου. Έλεγε ότι στους ασθενείς που πάσχουν σήμερα από καρκίνο των πνευμόνων, του μαστού , του προστάτη ή των εντέρων, χορηγούνται ολοένα και πιο περίπλοκα και δαπανηρά κυτταροτοξικά σκευάσματα χημειοθεραπείας, χωρίς παρόλα αυτά , να μειώνεται το ποσοστό της θνησιμότητας των ασθενών, σύμφωνα με τις επίσημες επιδημιολογικές στατιστικές μελέτες.

Η θνησιμότητα των ασθενών που «φροντίζονται» με την τοξική χημειοθεραπεία είναι της τάξης του …95%(!), ενώ μόνο για τη Γερμανία ,ο συνολικός ετήσιος «τζίρος» από τις χημειοθεραπείες υπολογίζεται σε 1,8 δισεκατομμύρια ευρώ. Κάποιοι ογκολόγοι διαφωνούν με αυτή τη «παράλογη» κατάσταση, δηλώνοντας με αφέλεια , ότι «σχετικά με τα ποσοστά επιβίωσης των ασθενών με μεταστατικά καρκινώματα στο έντερο, τον μαστό και τους πνεύμονες, δεν έχουμε κάνει καμιά πρόοδο τα τελευταία 25 χρόνια!».

Αυτό που σίγουρα προοδεύει είναι η φαρμακευτική βιομηχανική έρευνα για νέες χημειοθεραπείες . Τα τελευταία χρόνια, όλο και πιο «σύγχρονα» δηλητήρια εμφανίζονται, υποσχόμενα , κάτω από αστρονομικές τιμές, την ποθητή επιμήκυνση του προσδοκούμενου ορίου ζωής…Γιατί η χημειοθεραπεία θεωρείται από τους κλασσικούς γιατρούς της «Σχολής», ως η τελειωτική (δυστυχώς κυριολεκτικά) θεραπεία για μεταστατικούς όγκους που δεν μπορούν να διαλυθούν με ακτινοβολία ή με χειρουργικά μέσα. Είναι όμως αυτό αλήθεια?

Ο επιδημιολόγος Χόιτζελ από το Πανεπιστήμιο του Μονάχου διαφωνεί: « φοβάμαι ότι η συστηματική χρήση χημειοθεραπείας, ειδικά σε ασθενείς με καρκίνο του μαστού μπορεί να ευθύνεται για την μείωση των ποσοστών επιβίωσης που παρατηρούμε τις τελευταίες δεκαετίες!».

Γιατί λοιπόν επιμένει το ιατρικό σύστημα στη χορήγηση χημειοθεραπείας στις ασθενείς αυτές?

Η ιστορία της χημειοθεραπείας ξεκινά από το 1942 στις ΗΠΑ, όταν ένας απελπισμένος ασθενής που υπέφερε από λεμφοσάρκωμα σε προχωρημένο στάδιο, δέχτηκε να δοκιμάσει τη χρήση «αερίου μουστάρδας»(mustard gas) . Ως εκ θαύματος, ο όγκος εξαφανίστηκε, άσχετα που μετά από τρεις μήνες εξαφανίστηκε και ο ασθενής…

Οι γιατροί , θέλοντας να δουν τα αποτελέσματα στον συγκεκριμένο όγκο και όχι στον άνθρωπο συνολικά, πανηγυρικά διακήρυξαν ότι βρήκαν τη θεραπεία ! Αυτό γίνεται όταν κοινώς κοιτούμε το δάχτυλο κι όχι το φεγγάρι… Από τότε η χημειοθεραπεία έχει προοδεύσει πολύ- σε έναν τομέα σίγουρα: στην εξομάλυνση των ίδιων των παρενεργειών της(εμετούς, ναυτίες κλπ) , με επιπλέον νέα φάρμακα…

Πως λειτουργεί η χημειοθεραπεία?

Τα κυτταροτοξικά σκευάσματα χειραγωγούν ποικιλοτρόπως τον πολλαπλασιασμό των κυττάρων. Εφόσον τα κύτταρα ενός όγκου πολλαπλασιάζονται πολύ γρηγορότερα από τα κοινά κύτταρα , οι όγκοι ανταποκρίνονται πιο άμεσα στη χημειοθεραπεία και συρρικνώνονται. Παράλληλα όμως καταστρέφονται και άλλα υγιή κύτταρα, ιδιαίτερα αυτά που πολλαπλασιάζονται γρήγορα , όπως είναι αυτά που κατασκευάζουν το αίμα μέσα στον μυελό των οστών…

Τι επίδραση έχουν τα χημειοθεραπευτικά δηλητήρια στον ανθρώπινο οργανισμό ?

Τα παλιότερα σκευάσματα οδηγούσαν σε θάνατο μέσα σε μερικές εβδομάδες και αποσύρθηκαν από την αγορά. Οι ασθενείς κυριολεκτικά περνούσαν ζωντανοί μέσα από τη κόλαση. Έχαναν τα μαλλιά και την όρεξή τους, έκαναν συνεχώς διάρροια και εμετό , έχαναν όλη την ενέργειά τους και πάθαιναν κάθε είδους μολύνσεις για να πεθάνουν στο τέλος χωρίς καμιά αξιοπρέπεια. Οι ίδιοι οι γιατροί δεν θα επέτρεπαν ποτέ κάτι τέτοιο για τον εαυτό τους…Αλλά η …ιατρική τους συνείδηση και τα όποια οικονομικά συμφέροντα τους «ανάγκαζαν» να το εφαρμόζουν στους ασθενείς τους.

Δειλά-δειλά άρχισαν να εμφανίζονται αντιρρήσεις από τη μεριά κάποιων πιο «γενναίων» γιατρών. Ο επιδημιολόγος Αμπελ από το πανεπιστήμιο της Χαϊδελβέργης διαπίστωνε το 1995 σοκαρισμένος , μετά από μελέτη χιλιάδων ιατρικών δημοσιεύσεων πάνω στη χημειοθεραπεία , « ότι για τους περισσότερους καρκίνους των οργάνων, δεν υπάρχει καμιά απόδειξη ότι η χημειοθεραπευτική αγωγή –ιδιαίτερα η πολύ δημοφιλής υπερδοσολογία- μπορεί να επιμηκύνει ή να καλυτερεύσει την ποιότητα ζωής ενός ασθενούς».

Τα φάρμακα αυξάνονται, αλλά το όριο ζωής των ασθενών όχι…Για παράδειγμα, ενώ το 1970 υπήρχαν μόνο πέντε εγκεκριμένα κυτταροτοξικά παρασκευάσματα στην αγορά , στη δεκαετία του 90 μετρούσαμε τουλάχιστον εικοσιπέντε. Όσο για τα ποσοστά επιβίωσης από τον καρκίνο, αυτά «μαγειρεύονται» σε στατιστικές μελέτες αμφισβητούμενης αξιοπιστίας.

Η αλήθεια όμως παραμένει γυμνή: στις αναπτυγμένες χώρες , 1 στους 3 θανάτους οφείλεται σε καρκίνο. Ξέρετε δε μέχρι πού φτάνει η απελπισία των συμβατικών «θεραπόντων» γιατρών , στην περίπτωση του καρκίνου του μαστού?

Στην πιο φημισμένη κλινική του κόσμου, την Mayo-clinic στο Ρότσεστερ των ΗΠΑ, φτάνουν στο σημείο να συνιστούν την προληπτική… αποκοπή του μαστού , για γυναίκες 40 ετών και πάνω, που ανήκουν στην ομάδα υψηλού κινδύνου(=δηλαδή υπάρχει ιστορικό καρκίνου του μαστού μέσα στην οικογένεια τους).

Ένας χοντρικός υπολογισμός του συνόλου των θανάτων από καρκίνο , μετά την χορήγηση χημειοθεραπείας στους ασθενείς, τα τελευταία 30 χρόνια, ανέρχεται στον απίστευτο αριθμό των 2 δις , δηλαδή , το ¼ του συνολικού πληθυσμού της γης!

Μπροστά σε αυτά τα καταιγιστικά νούμερα, η επιμονή των κλασσικών γιατρών για χορήγηση χημειο-«θεραπείας» που δεν έχει κανένα απολύτως θετικό αποτέλεσμα , τόσο στη βελτίωση της ποιότητας ζωής , όσο και στο όριο ζωής του ασθενούς, κρίνεται από μερικούς γενναίους ερευνητές ως προκλητικά ύποπτη και φαίνεται να εξυπηρετεί κάτι εντελώς διαφορετικό από τον Όρκο του Ιπποκράτη…

Υπάρχουν καταγγελίες για πιέσεις και εκβιασμούς από δίκτυα διαπλεκόμενων συμφερόντων που σχετίζονται με τον τεράστιο τζίρο των φαρμακοβιομηχανιών , σε γιατρούς που τολμούν να αντιμετωπίσουν «εναλλακτικά» την, μέχρι τώρα καταδικασμένη θεραπεία του καρκίνου.

Περιοδικο Ζενιθ, Αριαδνη Γερουκη

Στοιχεια για τα καρκινικα κυτταρα. / Νοσοκομειο John Hopkins

ΑΦΟΥ ΕΠΙ ΣΕΙΡΑ ΕΤΩΝ Ο ΚΟΣΜΟΣ ΓΝΩΡΙΖΕ ΟΤΙ Η ΧΗΜΕΙΟΘΕΡΑΠΕΙΑ ΕΙΝΑΙ Ο ΜΟΝΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑΣ (ΤΟΝΙΖΟΥΜΕ ΤΟ «ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΑ») ΚΑΤΑΠΟΛΕΜΗΣΗΣ ΤΟΥ ΚΑΡΚΙΝΟΥ, ΤΟ JOHN HOPKINS HOSPITAL ΕΠΙΤΕΛΟΥΣ ΙΣΧΥΡΙΖΕΤΑΙ ΟΤΙ ΥΠΑΡΧΕΙ ΚΙ ΑΛΛΟΣ ΤΡΟΠΟΣ.

Κάθε άνθρωπος έχει καρκινικά κύτταρα στο σώμα του. Αυτά τα καρκινικά κύτταρα δεν φαίνονται στις συνήθεις εξετάσεις, εφόσον δεν έχουν πολλαπλασιαστεί σε ορισμένα δισεκατομμύρια.

Όταν ο γιατρός διαβεβαιώνει τους καρκινοπαθείς ότι δεν υπάρχουν πλέον καρκινικά κύτταρα στο σώμα τους μετά από θεραπεία, αυτό σημαίνει απλώς ότι είναι αδύνατη η ανίχνευση των καρκινικών κυττάρων στις εξετάσεις τους, επειδή ο αριθμός τους δεν ανέρχεται καν στο ανιχνεύσιμο ποσό.

Καρκινικά κύτταρα εμφανίζονται από 6 έως και περισσότερες από 10 φορές στη ζωή ενός ανθρώπου.

Όταν το ανοσοποιητικό σύστημα ενός ατόμου είναι ισχυρό, τα καρκινικά κύτταρα καταστρέφονται και έτσι αποτρέπεται ο πολλαπλασιασμός τους και κατά συνέπεια ο σχηματισμός όγκων.

Όταν κάποιος έχει καρκίνο αυτό υποδεικνύει ότι παρουσιάζει πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις. Κάτι τέτοιο μπορεί να οφείλεται σε γενετικούς, περιβαλλοντικούς και διατροφικούς παράγοντες, καθώς και στον τρόπο ζωής του ατόμου.

Για να ξεπεραστούν οι πολλαπλές διατροφικές ελλείψεις, πρέπει να αλλάξει η διατροφή και να συμπεριληφθούν συμπληρώματα, τα οποία θα ενισχύσουν το ανοσοποιητικό σύστημα.

Η χημειοθεραπεία έχει να κάνει με τη δηλητηρίαση των ραγδαία αναπτυσσόμενων καρκινικών κυττάρων, αλλά και με την καταστροφή των ραγδαία αναπτυσσόμενων υγειών κυττάρων στο μυελό των οστών, την γαστρεντερική οδό κ.λπ. και μπορεί να προκαλέσει οργανικές βλάβες, στο ήπαρ, τους νεφρούς, την καρδιά, τους πνεύμονες κ.λπ.

Η ακτινοβολία καταστρέφει τα καρκινικά κύτταρα και παράλληλα, καυτηριάζει, σημαδεύει και καταστρέφει υγιή κύτταρα, ιστούς και όργανα.

Η αρχική θεραπεία με ακτινοβολίες και χημειοθεραπεία συχνά μειώνει το μέγεθος ενός όγκου. Ωστόσο, η παρατεταμένη χρήση χημειοθεραπείας και ακτινοβολίας δεν έχει ως αποτέλεσμα την περαιτέρω καταστροφή ενός όγκου.

Όταν το σώμα φέρει υπερβολικό τοξικό φορτίο από χημειοθεραπείες και ακτινοβολίες, το ανοσοποιητικό σύστημα έχει είτε κατασταλεί είτε καταστραφεί, έτσι το άτομο μπορεί να υποκύψει σε διάφορα είδη μολύνσεων και επιπλοκών.

Η χημειοθεραπεία και η ακτινοβολία μπορούν να προκαλέσουν τη μετάλλαξη των καρκινικών κυττάρων, ούτως ώστε να γίνουν πιο ανθεκτικά με αποτέλεσμα να καταστρέφονται πιο δύσκολα. Οι χειρουργικές επεμβάσεις μπορεί να έχουν ως αποτέλεσμα την εξάπλωση των καρκινικών κυττάρων και σε άλλες περιοχές.

Ένας αποτελεσματικός τρόπος καταπολέμησης του καρκίνου είναι η εξασθένηση των καρκινικών κυττάρων, με το να μην τους παρέχεται η τροφή που χρειάζονται για να πολλαπλασιαστούν.

ΤΑ ΚΑΡΚΙΝΙΚΑ ΚΥΤΤΑΡΑ ΤΡΕΦΟΝΤΑΙ ΜΕ:

Η ζάχαρη τρέφει τα καρκινικα κυτταρα.

Αφαιρώντας τη ζάχαρη από τη διατροφή μας απομακρύνουμε μία σημαντική πηγή ενέργειας από τα καρκινικά κύτταρα.

Τα υποκατάστατα ζάχαρης, όπως τα Canderel, NutraSweet, Equal, Spoonful κ.λπ. παράγονται από ασπαρτάμη, που είναι βλαβερή. Ένα καλύτερο φυσικό υποκατάστατο θα ήταν το μέλι Manuka ή οι μελάσες αλλά μόνο σε πολύ μικρές ποσότητες. Το επιτραπέζιο αλάτι περιέχει χημικές προσθήκες για να αποκτήσει το λευκό του χρώμα. Καλύτερη εναλλακτική είναι μπαχαρικά τύπου Bragg's aminos ή θαλασσινό αλάτι.

Τα καρκινικα κυτταρα τρέφονται από τη βλέννα.

Το γάλα κάνει το σώμα μας να παράγει βλέννα, ιδίως στη γαστρεντερική οδό. Διακόπτοντας το γάλα και υποκαθιστώντας το με γάλα σόγιας χωρίς προσθήκη γλυκαντικών, τα καρκινικά κύτταρα εξασθενούν.

Τα καρκινικά κύτταρα ευδοκιμούν σε όξινα περιβάλλοντα.

Μία διατροφή βασισμένη στο κρέας είναι όξινη. Είναι προτιμότερο να τρώμε ψάρι και λίγο κοτόπουλο, από ότι μοσχαρίσιο ή χοιρινό κρέας. Το κρέας περιέχει επίσης αντιβιοτικά, αυξητικές ορμόνες και παράσιτα που είναι όλα επιβλαβή, ειδικά για καρκινοπαθείς.

Μία διατροφή που αποτελείται από 80% φρέσκους χυμούς και λαχανικά, σιτηρά ολικής αλέσεως, σπόρους, ξηρούς καρπούς και λίγα φρούτα σας βοηθά να δημιουργήσετε ένα αλκαλικό περιβάλλον στο σώμα σας.

Το 20% μπορεί να αποτελείται από μαγειρεμένα γεύματα στα οποία να περιλαμβάνονται τα φασόλια. Οι χυμοί από φρέσκα λαχανικά παρέχουν ζωντανά ένζυμα που απορροφούνται εύκολα και φτάνουν στα κύτταρα μέσα σε 15 λεπτά τρέφοντας και ενισχύοντας την ανάπτυξη υγιών κυττάρων. Για την πρόσληψη ζωντανών ενζύμων και τη δημιουργία υγιών κυττάρων δοκιμάστε να πιείτε φρέσκο χυμό λαχανικών (από τα περισσότερα λαχανικά, συμπεριλαμβανομένων των βλαστών από τα φασόλια) και να φάτε ωμά λαχανικά 2 ή 3 φορές την ημέρα. Τα ένζυμα καταστρέφονται σε θερμοκρασίες άνω των 40 βαθμών Κελσίου (104 βαθμοί Φαρενάιτ).

Αποφεύγετε καφέ, τσάι και σοκολάτα, τα οποία περιέχουν μεγάλη ποσότητα καφεΐνης. Το πράσινο τσάι είναι η καλύτερη εναλλακτική και έχει ιδιότητες κατά του καρκίνου. Νερό, καλύτερα καθαρισμένο ή φιλτραρισμένο, για την αποφυγή γνωστών τοξινών και βαρέων μετάλλων που περιέχονται στο νερό της βρύσης. Το αποσταγμένο νερό είναι όξινο και καλύτερα να αποφεύγεται.

Η πρωτεΐνη του κρέατος είναι δύσπεπτη και απαιτεί πολλά πεπτικά ένζυμα. Το άπεπτο κρέας που παραμένει στα έντερα αποσυντίθεται και έχει ως αποτέλεσμα μεγαλύτερη συσσώρευση τοξικών ουσιών.

Τα τοιχώματα των καρκινικών κυττάρων αποτελούνται από μία σκληρή πρωτεϊνική στιβάδα. Αποφεύγοντας ή μειώνοντας την κατανάλωση κρέατος απελευθερώνονται περισσότερα ένζυμα που επιτίθενται στα πρωτεϊνικά τοιχώματα των καρκινικών κυττάρων με αποτέλεσμα τα κύτταρα φονείς να μπορούν να τα καταστρέψουν.

Ορισμένα υποκατάστατα ενισχύουν το ανοσοποιητικό σύστημα (IP6, Flor ssence, Essiac, αντιοξειδωτικά, βιταμίνες, μεταλλικά στοιχεία, ουσιαστικά λιπαρά οξέα κ.λπ.). Άλλα υποκατάστατα όπως η βιταμίνη Ε είναι γνωστό ότι προκαλούν απόπτωση ή προγραμματισμένο κυτταρικό θάνατο, τη φυσιολογική μέθοδο του σώματος να απορρίπτει τα κατεστραμμένα, ανεπιθύμητα ή αχρείαστα κύτταρα.

Ο καρκίνος είναι μία ασθένεια του μυαλού, του σώματος και της ψυχής.

Ένα ενεργό και θετικό πνεύμα θα βοηθήσει τον μαχητή του καρκίνου να επιβιώσει. Ο θυμός, η πικρία και τα δυσάρεστα συναισθήματα θέτουν το σώμα σε ένα αγχώδες και όξινο περιβάλλον. Μάθετε το πνεύμα σας να αγαπά και να συγχωρεί. Μάθετε να χαλαρώνετε και να απολαμβάνετε τη ζωή.

Τα καρκινικά κύτταρα δεν μπορούν να ευδοκιμήσουν σε οξυγονωμένα περιβάλλοντα.

Η καθημερινή άσκηση και οι βαθιές αναπνοές βοηθούν στη διοχέτευση περισσότερου οξυγόνου στα κύτταρα. Η οξυγονοθεραπεία είναι μία ακόμα μέθοδος που χρησιμοποιείται για την καταστροφή των καρκινικών κυττάρων.

Μόνο η βαθεια κατανοηση (το καταλαμβάνειν), μπορεί να οδηγήσει στην ύπαρξη, ενώ η γνώση δεν είναι παρά μία πρόσκαιρη παρουσία σ’ αυτό. / Γκουρτζιεφ

Το να καταλάβει κανείς , είναι η ουσία την οποία παίρνει από πληροφορίες τις οποίες με πρόθεση έμαθε και από κάθε είδους εμπει­ρίες τις οποίες προσωπικά έζησε. Είναι εκατό φορές ευκολότερο, όπως λένε και οι Γραφές, «να περάσει μια καμήλα από την τρύπα μιας βελόνας»,παρά ο ένας να δώσει στον άλλον τα όσα έχει καταλάβει, για οποιο­δήποτε ζήτημα.

Όχι μόνο είναι αδύνατο, ακόμα κι αν κανείς απόλυτα το επιθυ­μεί, να δώσει σε κάποιον άλλον όσα ο ίδιος εσωτερικά κατάλαβε στη διάρκεια της ζωής του, αλλα υπάρχει ένας νόμος όπου η ποιότητα του τι κανείς αντιλαμβάνεται όταν κάποιος άλλος του λέει κάτι, εξαρτάται από την ποιότητα των στοιχείων που έχουν σχηματιστεί σ’ αυτόν που μιλάει.

Την επομένη ο καθηγητής κι εγώ πήγαμε σ’ αυτό το μοναστήρι, όπου μας υποδέχτηκαν αρκετοί καλόγεροι, ανάμεσα στους οποίους και ο ίδιος ο Γέροντας. Ύστερα από τους συνηθισμένους χαιρετισμούς, αυτός μας οδήγησε σε ένα λόφο σε αρκετή απόσταση από το μοναστή­ρι, και εκεί καθίσαμε στην απότομη όχθη ενός μικρού ρυακιού και αρχίσαμε να τρώμε το φαί που έφερε μαζί του.

Μετά από λίγο είπε:

«Εδώ κανείς δε θα μας ακούσει ούτε θα μας δει και μπορούμε να μιλήσουμε με απόλυτη ησυχία για οτιδήποτε ευχαριστεί τις καρδιές μας».

Πάνω στην κουβέντα αποδείχθηκε ότι ήταν Ιταλός, αλλά ήξερε Ελληνικά, γιατί η μητέρα του ήταν Ελληνίδα, και στην παιδική του ηλικία, με την επιμονή της, μιλούσε Ελληνικά σχεδόν αποκλειστικά. Ήταν στο παρελθόν Χριστιανός Ιεραπόστολος και είχε ζήσει πολ­λά χρόνια στις Ινδίες. Κάποτε, όταν είχε πάει για κάποια Ιεραποστο­λική εργασία στο Αφγανιστάν, αιχμαλωτίστηκε από Αφρίδες όταν περνούσε από κάποια διάβαση. Μετά, αφού πέρασε από το ένα αφεντικό στο άλλο σαν δούλος, έπεσε στα χέρια διαφόρων φυλών που κατοικούν σ’ αυτές τις περιοχές και τελικά έφτασε σ’ αυτό το μέρος ακόμα ως δούλος.

Κατά τη διάρκεια της μακριάς παραμονής του σ’ αυτές τις απομα­κρυσμένες περιοχές απέκτησε τη φήμη ενός αμερόληπτου ανθρώπου, που ταπεινά ανεγνώριζε και υποτασσόταν σε όλες τις τοπικές συνθή­κες ζωής, τις καθιερωμένες από αιώνες. Και έτσι μετά από τις προσ­πάθειες του τελευταίου αφεντικού του, στον οποίον είχε προσφέρει κάποιες σημαντικές υπηρεσίες, του δόθηκε πλήρης ελευθερία και η υπόσχεση ότι θα μπορούσε να πηγαίνει οπουδήποτε ήθελε μέσα σ’ αυτές τις περιοχές σα να ήταν ένας από τους ντόπιους άρχοντες.

Μας άκουσε με πολλή κατανόηση και επιθυμώντας φανερά να μας ενθαρρύνει στις επιδιώξεις μας, σκέφτηκε για λίγο και με ένα γλυκό αξέχαστο χαμόγελο, είπε:

Πολύ καλά λοιπόν… Με την ελπίδα ότι τα αποτελέσματα από την έρευνα σας θα ωφελήσουν και τους συμπατριώτες μου, θα κάνω ό,τι μπορώ να σας βοηθήσω να φτάσετε το σκοπό που θέσατε στους εαυτούς σας.

Όπως βεβαιωθήκαμε αργότερα, ανάμεσα στους μυημένους αυτού του μοναστηριού βρίσκονταν άνθρωποι που στο παρελθόν ήταν Χρι­στιανοί, Εβραίοι, Μωαμεθανοί, Βουδιστές, Λαμαϊστές, κι ακόμα ένας Σαμάνος. Όλοι ήταν ενωμένοι από τον Θεό-Αλήθεια.

Όλοι οι αδελφοί αυτού του μοναστηριού ζούσαν μαζί, με τέτοια ομόνοια, που, παρ’ όλα τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά και ιδιότητες των εκπροσώπων των διαφόρων θρησκειών, ο καθηγητής Σκρίντλωφ και εγώ δεν μπορούσαμε να διακρίνουμε σε ποια θρησκεία ανήκε προηγουμένως ο κάθε ένας.

Ο Πάτερ Τζιοβάνι μας είπε επίσης πολλά πράγματα για την πί­στη και το σκοπό που είχε κάθε μια από όλες αυτές τις Αδελφότητες. Μιλούσε τόσο καλά, τόσο καθαρά και τόσο πειστικά σχετικά με την αλήθεια, την πίστη και τη δυνατότητα να μεταβληθεί η πίστη μέσα στον άνθρωπο, που μια φορά ο καθηγητής Σκρίντλωφ ταράχτηκε τόσο βαθιά που δεν μπόρεσε να συγκρατηθεί και αναφώνησε ξαφνιασμένος:

Πάτερ Τζιοβάνι! Δεν μπορώ να καταλάβω πώς μπορείς να κάθε­σαι εδώ ήρεμα αντί να επιστρέψεις στην Ευρώπη, τουλάχιστον στη δική σου πατρίδα, την Ιταλία, να δώσεις στον εκεί κόσμο έστω κι ένα χιλιοστό αυτής της πίστης που κατακλύζει τα πάντα και που τώρα εμπνέεις μέσα μου.

Αχ αγαπητέ μου Καθηγητά, απάντησε ο Πάτερ Τζιοβάνι, είναι φανερό πώς δεν καταλαβαίνεις την ψυχή του ανθρώπου όσο καταλα­βαίνεις την αρχαιολογία.

Η πίστη δεν μπορεί να δοθεί στον άνθρωπο. Η πίστη γεννιέται σε έναν άνθρωπο και η ενέργειά της μεγαλώνει μέσα του όχι σαν αποτέλεσμα αυτόματης μάθησης, δηλαδή, όχι από καμιά αυτόματη εξακρίβωση ύψους, πλάτους, πάχους, μορφής και βάρους, ή από την αντίληψη ενός αντικειμένου με την όραση, την ακοή, την αφή, την οσμή ή γεύση, αλλά με το να καταλάβει.

Το να καταλάβει κανείς είναι η ουσία την οποία παίρνει από πληροφορίες τις οποίες με πρόθεση έμαθε και από κάθε είδους εμπει­ρίες τις οποίες προσωπικά έζησε.

Παραδείγματος χάριν, αν ο ίδιος ο αγαπημένος μου αδελφός ερ­χόταν εδώ, αυτή τη στιγμή, και με ικέτευε να του δώσω έστω και ένα δέκατο από όσα εγώ έχω καταλάβει, κι αν εγώ επιθυμούσα με όλη μου την ύπαρξη να το κάνω αυτό, δε θα μπορούσα, παρ’ όλη μου τη φλογερή επιθυμία, να του δώσω ούτε το ένα χιλιοστό αυτού του καταλαμβάνειν, διότι δεν έχει ούτε τη γνώση ούτε την εμπειρία που εγώ, εντελώς τυχαία, απέκτησα και έζησα στη ζωή μου.

Όχι Καθηγητά μου, είναι εκατό φορές ευκολότερο, όπως λένε και οι Γραφές, «να περάσει μια καμήλα από την τρύπα μιας βελόνας» παρά ο ένας να δώσει στον άλλον τα όσα έχει καταλάβει, για οποιο­δήποτε ζήτημα.

Στο παρελθόν σκεπτόμουνα όπως κι εσύ και μάλιστα διάλεξα την Ιεραποστολική δραστηριότητα για να διδάξω σ’ όλους την πίστη στον Χριστό. ‘Ηθελα να κάνω τον καθένα τόσο ευτυχισμένο, όσο αισθανόμουν εγώ λόγω της πίστης μου στη διδασκαλία του Ιησού Χρι­στού.

Αλλά το να επιθυμεί να κάνει κανείς κάτι τέτοιο, με το να μεταμοσχεύει, ας πούμε, την πίστη με λόγια είναι σα να θέλει να κάνει να χορτάσει κάπoιoς με ψωμί απλώς κοιτάζοντας το.

Το καταλαμβάνειν απoκτάται, όπως είπα προηγουμένως, από το σύνολο των πληροφοριών που μάθαμε με τη δική μας πρόθεση και από προσωπικές εμπειρίες, ενώ γνώση είναι μόνο η αυτόματη απoτύπωση λέξεων με κάποια σειρά.

Όχι μόνο είναι αδύνατο, ακόμα κι αν κανείς απόλυτα το επιθυ­μεί, να δώσει σε κάποιον άλλον όσα ο ίδιος εσωτερικά κατάλαβε στη διάρκεια της ζωής του από τους παράγοντες που είπαμε, αλλά ακόμα, όπως πρόσφατα καθορίσαμε μαζί με κάποιους άλλους αδελφούς του μοναστηριού μας, υπάρχει ένας νόμος όπου η ποιότητα του τι κανείς αντιλαμβάνεται όταν κάποιος άλλος του λέει κάτι, εξαρτάται από την ποιότητα των στοιχείων που έχουν σχηματιστεί σ’ αυτόν που μιλάει.

Γιά να σας βοηθήσω να καταλάβετε αυτά που μόλις είπα, θα σας παραθέσω σαν παράδειγμα το γεγονός που γέννησε μέσα μας την επιθυμία να κάνουμε έρευνες και μας οδήγησε στην ανακάλυψη αυτού του νόμου.

Πρέπει να σας πω πως στην αδελφότητα μας υπάρχουν δύο πολύ γηραιοί αδελφοί, ο ένας ονομάζεται αδελφός Αλ και ο άλλος αδελ­φός Σεζ. Αυτοί οι αδελφοί έχουν εθελοντικά αναλάβει την υποχρέωση να επισκέπτονται περιοδικά όλα τα μοναστήρια του τάγματος μας και να εξηγούν τις διάφορες όψεις της θεϊκής ουσίας.

Η αδελφότητα μας έχει τέσσερα μοναστήρια, ένα απ’ αυτά το δικό μας, το δεύτερο στην κοιλάδα του Παμίρ, το τρίτο στο Θιβέτ, και το τέταρτο στην Ινδία. Έτσι αυτοί οι μοναχοί, ο Αλ και ο Σεζ, διαρκώς ταξιδεύουν από το ένα μοναστήρι στο άλλο και κηρύττουν εκεί.

Έρχονται σε μας μια ή δύο φορές το χρόνο. Ο ερχομός τους στο μοναστήρι θεωρείται μεταξύ μας ένα πολύ μεγάλο γεγονός. Τις μέρες που ένας απ’ τους δυό τους είναι εδώ, οι ψυχές μας νιώθουν γνήσια ουράνια ευχαρίστηση και τρυφερότητα.

«Τα κηρύγματα των δύο αυτών αδελφών, οι οποίοι είναι σχεδόν στο ίδιο επίπεδο αγνότητας και που εκφράζουν τις ίδιες αλήθειες, έχουν παρόλ’ αυτά ένα πολύ διαφορετικό αποτέλεσμα σε όλους τους αδελφούς μας και ιδιαίτερα σε μένα.

Όταν μιλά ο αδελφός Σεζ, είναι πραγματικά σαν το τραγούδι των πουλιών στον παράδεισο, με τα όσα λέει, ας πούμε, ο άνθρωπος συγκλονίζεται, γίνεται κανείς σα να έχει πέσει σε έκσταση. Ο λόγος του κελαρύζει σαν ποταμάκι και κανείς δεν επιθυμεί τίποτε άλλο πια, από το να ακούει τη φωνή του αδελφού Σεζ.

Ο λόγος του αδελφού Αλ έχει περίπου το αντίθετο αποτέλεσμα.
Μιλάει άσχημα και μπερδεμένα, προφανώς λόγω της ηλικίας του. Κανείς δεν ξέρει πόσο χρονών είναι. Και ο αδελφός Σεζ είναι πολύ γέρος, τριακοσίων χρονών λένε, αλλά βαστιέται καλά ακόμα, ενώ στον αδελφό Αλ φαίνεται καθαρά η αδυναμία της ηλικίας.

Όσο πιό δυνατή είναι η εντύπωση που κάνουν τα λόγια του αδελφού Σεζ, τόσο πιο γρήγορα η εντύπωση αυτή εξατμίζεται, μέχρι που τελικά δε μένει τίποτε στον ακροατή.

Στην περίπτωση του αδελφού Αλ, αν και στην αρχή αυτά που λέει δεν είναι εντυπωσιακά, αργότερα, η ουσία τους παίρνει μια συγ­κεκριμένη μορφή και κάθε μέρα περισσότερο διαποτίζουν όλα μαζί την καρδιά και μένουν εκεί για πάντα.

Όταν το αντιληφθήκαμε και αρχίσαμε να προσπαθούμε να ανα­καλύψουμε την αιτία, καταλήξαμε ομόφωνα στο συμπέρασμα ότι τα κηρύγματα του αδελφού Σεζ έβγαιναν μόνo από το νου του, και επ­ομένως επιδρούσαν στο νου μας, ενώ τα κηρύγματα του αδελφού Αλ έβγαιναν από την ύπαρξή του και επιδρούσαν στη δική μας ύπαρξη.

Μάλιστα, καθηγητά μου, η γνώση και το καταλαμβάνειν είναι εντελώς διαφορετικά πράγματα. Μόνον το καταλαμβάνειν μπορεί να οδηγήσει στην ύπαρξη, ενώ η γνώση δεν είναι παρά μία πρόσκαιρη παρουσία σ’ αυτό. Η καινούρια γνώση παραμερίζει την παλιά και το αποτέλεσμα είναι, ας πούμε, σα να χύνεις από το άδειο στο κενό.

Πρέπει κανείς να αγωνισθεί για να καταλάβει, μόνο αυτό μπορεί να οδηγήσει στον Κύριο και Θεό μας. Και για να μπορεί να καταλάβει κανείς τα φαινόμενα της φύσης, τα οποία συμβαίνουν γύρω μας σύμφωνα ή μη-σύμφωνα με κάποιο νόμο, πρέπει πρώτα συνειδητά να αντιληφθεί και να αφομοιώσει ένα τεράστιο ποσόν πληροφοριών που αφορά την αντικειμενική αλήθεια και τα πραγματικά γεγονότα που συνέβησαν στη γη στο παρελθόν και μετά πρέπει να υπομείνει μέσα του όλα τα αποτελέσματα κάθε είδους εθελοντικής και μη-εθελοντικής εμπειρίας.

Είχαμε πολλές παρόμοιες αξέχαστες συζητήσεις με τον Πατέρα Τζιοβάνι. Πολλά εξαιρετικά ερωτήματα που ποτέ δεν περνούν από το μυαλό των σύγχρονων ανθρώπων γεννήθηκαν τότε μέσα μας και φωτίστηκαν απ’ αυτόν τον σπάνιο άνθρωπο, τον Πατέρα Τζιοβάνι, που σαν κι αυτόν δε συναντά κανείς σχεδόν ποτέ στη σημερινή ζωή. …

Γ.Ι.Γκουρτζίεφ - «Συναντήσεις με αξιοσημείωτους ανθρώπους» εκδ. Χατζηνικολη.