FAOS SAMADHI 2

Εναλλακτικος χωρος αναζητησης και θεραπευτικων τεχνων.

Εργαστηρι Αυτογνωσιας.

Ολιστικες ψυχοθεραπευτικες προσεγγισεις μεσω της Βοτανικης Ιατρικης, του Διαλογισμου, της Μεταφυσικης, της Ανθρωπολογιας, της Νεας Φυσικης και της Νεας Ενεργειας.

Κάπου στα βάθη της γενετικής μας μνήμης, βρίσκεται η γνώση του σύμπαντος και των κόσμων, όπου η ζωή είναι απαλλαγμένη από την αυταπάτη του χρόνου και του χώρου.

Όπως ακριβώς είχε προγραμματιστεί μέσα μας για να επαναφυπνιστεί την τέλεια στιγμή, έτσι τώρα προσκαλεί την προσοχή μας.

Έχουμε ένα σκοπό πολύ μεγαλύτερο από όσο μπορέσαμε ποτέ να φανταστούμε.

Ο σκοπός αυτός ζητά να τον αναγνωρίσουμε τώρα και ζητά επίσης να αποκόψουμε τα κυκλώματα που μας συνδέουν με τα πρότυπα σκέψης και τα άχρηστα συναισθήματα τα οποία μας κρατούν δέσμιους στην αυταπάτη και στη σύγχυση των κατώτερων βασιλείων.

Παρασκευή, 27 Φεβρουαρίου 2009

Κάθε τι θετικό είναι σιωπηρά αρνητικό και αντιθέτως. Το διπολο σκέψης-συναισθηματος. / David Bohm «Thought as a System»





Προσπαθεια διευθετησης των λειτουργιων του νου και του αισθήματος με στοχο την κατανόηση του εαυτού.


Η σκέψη και η κατανόηση των λειτουργιών της από την ίδια την σκέψη.


Το αίσθημα δίνει την δυνατότητα να μπορεί να διακρίνει κανεις ανάμεσα σε εκείνα που τον ευχαριστούν ή όχι.


Ανάμεσα στη σκέψη και το αίσθημα αναδύεται σύγκρουση όταν επεξεργαζόμαστε τα στοιχεία του ενός με τα δεδομένα του άλλου.

Θετικό και αρνητικό είναι δυο πλευρές του συστήματος. Κάθε τι θετικό είναι σιωπηρά αρνητικό και αντιθέτως. . .



Η απόλαυση συνεπάγεται άμεσα πόνο και ο πόνος συνεπάγεται απόλαυση.



« Κάπου στο μέσο του εγκεφάλου υπάρχουν κέντρα απόλαυσης-πόνου. Οι ερευνητές έχουν πρόσβαση σε αυτά τα κέντρα στα ζώα. Είδα ένα άρθρο που έδειχνε μια γάτα που φαινόταν πολύ ευχαριστημένη όταν άγγιζαν το κέντρο της απόλαυσης ηλεκτρικά ή χημικά. Όταν άγγιζαν το κέντρο λίγο πιο δυνατά η γάτα φαινόταν πολύ τρομαγμένη. Όταν το άγγιζαν ακόμη πιο δυνατά, η γάτα φαινόταν εξοργισμένη αλλά κάπως ευχαριστημένη ταυτόχρονα. Η οργή ήταν απόλαυση.


Αυτό που έλεγαν ήταν ότι κάθε φορά που προκαλείς την απόλαυση, όλα τα κέντρα του πόνου γύρω από αυτά συμμετέχουν εξισορροπητικά. Κάθε φορά που προκαλείς πόνο τα κέντρα της απόλαυσης συμμετέχουν. Υπάρχει πάντοτε μια ανάμιξη αυτών των δυο. Είναι ένα πολύ πολύπλοκο αίσθημα. Ας υποθέσουμε ότι κτυπάτε το δάκτυλο του ποδιού σας: αισθάνεστε πόνο, αλλά εν τω μεταξύ τα κέντρα της απόλαυσης εργάζονται για να το ξεπεράσουν. Και όταν ο πόνος φεύγει τότε αισθάνεστε απόλαυση – αυτό απομένει.


Με άλλα λόγια, ο πόνος έχει εξασθενήσει και τα κέντρα του πόνου είναι ήρεμα για μια στιγμή. Αλλά τα κέντρα της απόλαυσης χρειάζονται λίγο περισσότερο για να ηρεμήσουν διότι ενεργοποιήθηκαν λίγο αργότερα, έτσι το ένα μετατρέπεται στο άλλο. Παρόμοια, η αίσθηση του φόβου και η αίσθηση της ασφάλειας μετατρέπονται η μια στην άλλη.


Τότε η διεργασία γίνεται πιο πολύπλοκη διότι χρησιμοποιούμε λέξεις γύρω από αυτό λέγοντας «αυτό είναι απόλαυση, εκείνο είναι πόνος». Έχουμε εισαγάγει με αυτή την διατύπωση την ιδέα ότι τα πράγματα είναι είτε απολαυστικά είτε επώδυνα. Αν κάτι δεν είναι απολαυστικό, το συμπέρασμα είναι ότι θα πρέπει να είναι επώδυνο. Ή αν χάνετε την απόλαυση που είχατε προηγουμένως, τότε υπάρχει μια επακόλουθη απώλεια – έχετε πόνο. Από την άλλη, αν σκέπτεστε ότι ο πόνος τέλειωσε τότε είστε ευχαριστημένοι γι’ αυτό. Έτσι η απόλαυση συνεπάγεται άμεσα πόνο, και ο πόνος συνεπάγεται απόλαυση. Δεν μπορείτε να τα ξεχωρίσετε – είτε στο επίπεδο της χημείας είτε στο επίπεδο της διάνοιας, ή οπουδήποτε αλλού.


Η προσπάθεια να έχετε διαρκή απόλαυση θα αποτύχει, διότι τα κέντρα της απόλαυσης εξαντλούνται. Και τα κέντρα του πόνου, που έχουν διεγερθεί για να εξισορροπήσουν τότε θα αρχίσουν να εμπλέκονται δυνατά. Δεν υπάρχει τρόπος να έχετε απόλαυση σταθερά. Εάν επρόκειτο να το δοκιμάσετε νομίζω ότι θα ανακαλύπτατε ότι θα γινόταν επώδυνο. Η απόλαυση είναι πάντοτε ένα παροδικό φαινόμενο.


Η αντίδραση απόλαυσης – πόνου ταιριάζει γενικά στο ζώο, αλλά μπορείτε να δείτε ότι δεν ταιριάζει στη σκέψη. Το κριτήριο της συνεκτικής σκέψης είναι ότι είναι αληθινή και σωστή. Αλλά, αν μπορείτε να έχετε απόλαυση ή πόνο στη σκέψη, η συνεκτική σκέψη δεν λειτουργεί πλέον. Μάλλον κριτήριο γίνεται το κατά πόσον η σκέψη δίνει απόλαυση ή πόνο, και κατά συνέπεια η σκέψη γίνεται καταστροφική. Διότι, αν η σκέψη μπορεί να καθοριστεί από απόλαυση και πόνο, αυτό είναι ήδη η αρχή μεγάλων προβλημάτων».


David Bohm «Thought as a System»




ΤΟ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΚΑΙ Η ΑΥΤΑΠΑΤΗ / TZINTOY KΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ





Το πραγματικό είναι αυτό που συμβαίνει, άσχετα αν είναι αυτό που μπορεί να ονομαστεί καλό, κακό, ή αδιάφορο. Είναι αυτό που πραγματικά γίνεται, που τρέχει.

Οταν κανείς είναι ανίκανος ν' αντιμετωπίσει αυτό που πραγματικά συμβαίνει στον ίδιο, τότε δημιουργεί αυταπάτες για να ξεφύγει απ' αυτό. Αν είναι πρόθυμος ή φοβάται ν' αντιμετωπίσει οτι πραγματικά συμβαίνει, αυτή η ίδια η φυγή δημιουργεί την αυταπάτη, την φαντασία, τη ρομαντική κίνηση, μακριά απ' αυτό που ΕΙΝΑΙ.

Η λέξη αυταπάτη εμπεριέχει την απομάκρυνση απ' αυτό που είναι.
Μπορεί κανείς να μην κάνει αυτή την κίνηση, αυτή την διαφυγή απ' την πραγματικότητα? Ποιό είναι το πραγματικό?

Το πραγματικό είναι εκείνο ακριβώς που συμβαίνει, που συμπεριλαμβάνει τις αντιδράσεις, τις ιδεές, τις πίστεις και τις γνώμες που έχει κάποιος.
Το να τις αντιμετωπίσεις σημαίνει να μην δημιουργείς αυταπάτες.

Οι αυταπάτες παρουσιάζονται μόνο όταν υπάρχει απομάκρυνση απο το γεγονός, απ' αυτό που γίνεται, που πραγματικά είναι, ενώ οταν κατανοούμε αυτό που είναι, δεν το κρίνει η << προσωπική μας >> γνώμη, αλλά η πραγματική παρατήρηση.


Ο ''ελεύθερος'' ''καθαρός'' ανώτερος νους μας.

Δεν μπορεί κανείς να παρατηρήσει αυτό που πραγματικά συμβαίνει αν η πίστη του ή η διαμορφωσή του χαρακτήρα του, χρωματίζει την παρατήρηση. Τότε αυτή η παρατήρηση είναι η αποφυγή της κατανόησης αυτού που είναι.


TZINTOY KΡΙΣΝΑΜΟΥΡΤΙ ( Questions and answers)