FAOS SAMADHI 2

Εναλλακτικος χωρος αναζητησης και θεραπευτικων τεχνων.

Εργαστηρι Αυτογνωσιας.

Ολιστικες ψυχοθεραπευτικες προσεγγισεις μεσω της Βοτανικης Ιατρικης, του Διαλογισμου, της Μεταφυσικης, της Ανθρωπολογιας, της Νεας Φυσικης και της Νεας Ενεργειας.

Κάπου στα βάθη της γενετικής μας μνήμης, βρίσκεται η γνώση του σύμπαντος και των κόσμων, όπου η ζωή είναι απαλλαγμένη από την αυταπάτη του χρόνου και του χώρου.

Όπως ακριβώς είχε προγραμματιστεί μέσα μας για να επαναφυπνιστεί την τέλεια στιγμή, έτσι τώρα προσκαλεί την προσοχή μας.

Έχουμε ένα σκοπό πολύ μεγαλύτερο από όσο μπορέσαμε ποτέ να φανταστούμε.

Ο σκοπός αυτός ζητά να τον αναγνωρίσουμε τώρα και ζητά επίσης να αποκόψουμε τα κυκλώματα που μας συνδέουν με τα πρότυπα σκέψης και τα άχρηστα συναισθήματα τα οποία μας κρατούν δέσμιους στην αυταπάτη και στη σύγχυση των κατώτερων βασιλείων.

Τετάρτη, 3 Δεκεμβρίου 2008

Η δύναμη της αλλαγής κρύβεται στην τεράστια δύναμη που απελευθερώνει το αφυπνισμένο άτομο.





«Σκοπός μιας δημοκρατικής κοινωνίας δεν είναι η παραγωγή αγαθών, αλλά η δημιουργία ελεύθερων ανθρώπινων υπάρξεων».

Νοάμ Τσόμσκι



 






 


Καμία σοβαρή προσπάθεια αλλαγής και ανασυγκρότησης δεν πρόκειται να επιτύχει, αν δεν αναληφθεί ταυτόχρονα σε όλους τους τομείς :
οικονομικό, πολιτικό και πολιτιστικό. Δεν τρέφουμε αυταπάτες ότι ο κοινωνικός μετασχηματισμός δεν μπορεί να ξεκινήσει από τις σημερινές εξουσίες, που στοχεύουν μόνο στην διατήρηση των προνομίων τους, αλλά από τους συνειδητοποιημένους και συνασπισμένους ενεργούς πολίτες.

Στο ερώτημα τι κάνουμε σήμερα, ο Τσόμσκι απαντά :

«Διαλέξτε το σκοπό σας και πηγαίνετε εθελοντές σε μια ομάδα που ασχολείται μ'αυτόν».
Ούτε βασιλικές οδοί υπάρχουν, ούτε μαγικά κλειδιά για κάθε αναγκη.


ο μέγιστος κίνδυνος του σημερινού κόσμου είναι η ματαίωση της ικανότητας του πράττειν








Μπορείς να κοιτάξεις χωρίς την κίνηση του νού ? Η λεκτική κίνηση του νου λαθευει…









Δεν μένουμε με οποιοδήποτε αίσθημα, καθαρό και απλό, αλλά πάντα το περιβάλλουμε με το ενδυμα των λέξεων. Οι λέξεις διαστρεβλωνουν την αληθεια των γεγονοτων.
Η σκέψη στροβιλίζοντας γύρω του, το ρίχνει σε σκιά, το υπερκαλυπτει με ογκώδεις φόβους και πόθους.

Ποτέ δεν μένουμε με ένα αίσθημα και τίποτε άλλο.
Με το μίσος ή με εκείνο το παράξενο αίσθημα της ομορφιάς. Όταν το συναίσθημα του μίσους γεννιέται, λέμε πόσο κακό είναι, υπαρχει η κινηση της κρισης…
Υπάρχει ο καταναγκασμός, ο αγώνας για να το υπερνικήσουμε, η ταραχή της σκέψης γι' αυτό.

Θέλουμε να παραμείνουμε με την αγάπη, αλλά την κομματιάζουμε αποκαλώντας την προσωπική ή απρόσωπη...την καλύπτουμε με λέξεις, λέγοντας οτι είναι παγκόσμια η συνηθισμένη. Εξηγούμε πώς να την αισθανόμαστε, πώς να τη διατηρούμε, για ποιό λόγο σβύνει...σκεφτόμαστε κάποιον που αγαπάμε ή κάποιον που μας αγαπά.


Υπάρχει κάθε είδους λεκτική κίνηση.

Αδυνατουμε να μείνουμε με το αίσθημα του θυμού, της ζήλειας, με το δηλητήριο της φιλοδοξίας. Γιατί στο κάτω-κάτω, αυτό είναι που έχουμε στην καθημερινή ζωή, παρ' όλο που μπορεί να θέλουμε να ζήσουμε με αγάπη ή με τη λέξη "αγάπη".
Ο νούς δεν αφήνει το αίσθημα ήσυχο. Εισβάλλει ορμητικά με τις αναμνήσεις του, τους συνειρμούς του, τα ναι και τα όχι του, την ασταμάτητη φλυαρία του.

Πάρατηρησε ένα λουλουδι. Μπορείς να το κοιτάξεις, να θαυμάσεις τη λεπτή ομορφιά του, χωρίς να πείς πόσο όμορφο είναι ή από που προέρχεται?
Μπορείς να κοιτάξεις χωρίς την κίνηση του νού? Μπορείς να ζήσεις με το αίσθημα πίσω απο τη λέξη, χωρίς το αίσθημα που η σκέψη φτιάχνει?

Αν μπορείς, τότε θα ανακαλύψεις κατι εκπληκτικό, μια κίνηση πέρα απο το μέτρο του χρόνου, μια άνοιξη που δεν ξέρει καλοκαίρι.

O ουρανός ψηλά ήταν έντονα γαλάζιος και ο ορίζοντας ήταν γεμάτος με τεράστια άσπρα σύννεφα που πάνω τους έπεφτε ο πρωινός ήλιος. Τα σχήματά τους ήταν φανταστικά και έμεναν ακίνητα και απόμακρα.

Ο νούς είχε επίγνωση των μεγαλόπρεπων δέντρων, των πέτρινων λόφων, των χωρικών, των πλατιών γαλάζιων ουρανών, όμως καμμιά σκέψη δεν τον τάραζε.


Δεν υπήρχε φτερούγισμα της μνήμης, καμιά προσπάθεια να κρατήσεις ή να αντισταθείς, μήτε υπήρχε τίποτε στο μέλλον για να το αποκτήσεις.


Ο νούς αγκάλιαζε το κάθε τι, ήταν πιο γρήγορος απο το μάτι και δεν κρατούσε αυτό που αντιλαμβανόταν...Ο,τι συνέβαινε περνούσε μέσα από αυτόν, όπως η αύρα περνάει ανάμεσα απο τα κλαδιά του δέντρου.

'Ακουγε κανείς τη συζήτηση πίσω του και έβλεπε το φορτηγό που πλησίαζε και ο νούς ήταν τελείως ήσυχος...και η κίνηση μέσα σ' αυτήν την ήσυχία ήταν ή ώθηση μιάς νέας αρχής, μιάς νέας γέννας.
Αλλά αυτή η νέα αρχή δεν θα γινόταν ποτέ παλιά, δεν θα γνώριζε ποτέ το χθές και το αύριο.

Ο νούς δεν ζούσε το καινούριο...ήταν αυτός ο ίδιος το καινούριο,


δεν είχε συνέχεια και επομένως δεν είχε θάνατο.
'Ηταν καινούριος, δεν γινόταν καινούριος.
Η φωτιά δεν προερχόταν από τη χόβολη του χθές.




Ενα "Κ ρισναμουρτικο" Κειμενο







Μη-βία. Ο Χριστός έδωσε τους στόχους και ο Gandhi την τακτική.




Στο πέρασμα των αιώνων υπήρχαν πολλοί επαναστάτες που λάβαρο τους είχαν την ειρηνική επανάσταση, την επανάσταση της μη-βίας. Ίσως ο πρώτος ήταν ο Χριστός. Το έργο που άφησε πίσω του ήταν οι πρώτες χριστιανικές κοινότητες οι οποίες κατάφεραν μεταξύ 1ου και 2ου αιώνα μ.Χ. στην ουσία να διαλύσουν την ρωμαϊκή αυτοκρατορία εκ των έσω. Αυτό το κατάφεραν με μία ειρηνική επανάσταση. Δεν πήραν τα όπλα να χτυπήσουν κανένα.


Απλώς με τον τρόπο ζωής τους, τα κοινόβια, την αλληλοβοήθεια και την συνεργασία δεν χρειαζόντουσαν λεφτά. Χωρίς λεφτά δεν υπηρχαν φόροι, χωρίς φόρους άρχισε να καταρέει το σύστημα. Η τεράστια ρωμαϊκή αυτοκρατορία παρά τις διώξεις των χριστιανών δεν μπορούσε πλέον να πληρώσει τους μισθοφόρους στρατιώτες. Οι μετέπειτα συνέπειες είναι σε όλους γνωστές από την ιστορία.

O Βούδας έχει επίσης πολλά να μας διδάξει και για όποιον ενδιαφέρεται εδώ θα βρει κάτι καλό:

http://www.accesstoinsight.org/lib/study/nonviolence.html

Άλλος πολύ μεγάλος αλλά αδικημένος σε φήμη ειρηνιστής επαναστάτης ήταν ο Henry D. Thoreau. Αμερικανός φυσιολάτρης και συγραφέας. Δύο είναι τα πολύ γνωστά του βιβλία. Το πρώτο "Η ζωή στο δάσος ή Walden", περιγράφει τις εμπειρίες του από έναν εναλλακτικό τρόπο ζωής. Το δεύτερο είναι ένα μανιφέστο ειρηνικής πολιτικής ανυπακοής το "Civil Disobedience".




O Henry όσο ζούσε δεν πλήρωσε ποτέ του φόρους. Το πρώτο βιβλίο ειδικά επηρρέασε πολλούς γνωστούς της ιστορίας. Ο Mohandas Gandhi είχε πει ότι ήταν το καλύτερο βιβλίο που είχε διαβάσει. Ο Leo Tolstoy είχε εξίσου επηρρεαστεί και οι τρεις πρέπει να είχαν επικοινωνία. Στην παρέα υπήρχε και ένας γνωστός συγραφέας εδώ στην Ολλανδία , ο Frederick van Eeden, ο οποίος μάλιστα είχε ιδρύσει και ένα κοινόβιο το οποίο είχε ονομάσει Walden.

Πιό σύγχρονος αλλά εξίσου γνωστός ήταν ο Martin Louther King ο οποίος είχε πει και τα περίφημα:


"Christ gave us the goals and Gandhi the tactics"
(Ο Χριστός μας έδωσε τους στόχους και ο Gandhi την τακτική)


"We will wear you down by our capacity to suffer"
(Θα σας φθείρουμε με την δυνατότητα μας να υποφέρουμε).

Λιγότερο γνωστός ο Jiddu Crishnamurti. Για όποιον ενδιαφέρεται για να μάθει περισσότερα για την επανάσταση της μη-βίας πέραν της βιβλιογραφίας που αναφέρω ας κοιτάξει και στο παρακάτω site:

http://en.wikipedia.org/wiki/Nonviolence

Συνοψίζοντας, όλη η ζωή μας είναι ένας ατέλειωτος κύκλος βίας. Η βία γεννάει βία. Η βία συντηρείται από τον φόβο και την αμάθεια. Η βία σταματάει μόνο αν της αντισταθούμε. Δυστυχώς όμως εδώ οι περισσότεροι άνθρωποι χρησιμοποιούν βία ως μέσω αντίστασης. Είναι το γνωστό οφθαλμόν αντί οφθαλμού.


Είναι σαν για να ισορροπήσουμε δύο δυνάμεις, στη δράση πάμε και προσθέτουμε δράση. Ενώ αυτό που χρειάζεται είναι αντί-δράση. Και αντι-δράση δεν σημαινει αντίδραση. Εδώ είναι το μυστικό της αντίστασης στη βία. Δεν πρέπει να αντιδράς. Γι' αυτό είπε ο Χριστός αν σε χαστουκίσουν γύρνα και το άλλο μάγουλο.

Που οφείλεται όμως αυτή η εσφαλμένη εντύπωση;
Νομίζω στην πλειοψηφία των παραδειγμάτων γύρω μας.


Εξάλλου ο άνθρωπος μαθαίνει με την μίμηση. Συνεπώς δεν μπορούμε να δούμε παραπέρα (ακόμα και αν ακούμε τον λόγο του Χριστού, απλώς σκεφτείτε τι αποτρόπαιες πράξεις έχουν γίνει στο όνομα του) και φυσικά δεν μπορούμε ν' αλλάξουμε τρόπο σκέψης.


(αυτό ζητούσε ο Χριστός με την προτροπή του να μετα-νοήσουμε)


Θα ήθελα να κλείσω αυτό το σημαντικό για εμένα άρθρο με τα λόγια του Gandi.
Ο Gandi είχε μελετήσει βαθειά το πρόβλημα της βίας και λίγο πριν την δολοφονία του έδωσε μία λίστα στον εγγονό του, η οποία περιείχε τα 7 λάθη του κόσμου (7 blunders of the world) τα οποία πίστευε ότι οδηγούν στη βία.

Πλούτος χωρίς δουλειά
Ηδονή χωρίς συνείδηση
Γνώση χωρίς χαρακτήρα
Εμπόριο χωρίς ηθική
Επιστήμη χωρίς ανθρωπιά
Λατρεία χωρίς θυσία
Πολιτική χωρίς αρχές
Ο εγγονός του αργότερα πρόσθεσε ένα ακόμη:
Δικαιώματα χωρίς υποχρεώσεις
.

Αναδημοσιευση από μπλογκ
Iptamenos Ollandos - Τροφή για τη σκέψη / Food for thought







Oi στρεσογόνες καταστάσεις. αλλάζουν τη μορφολογία του εγκεφάλου προκαλωντας μακροπρόθεσμες βλάβες στο νευρικό σύστημα / Νευροεπιστήμες



Νευροεπιστήμονας από το Πανεπιστήμιο Ροκφέλερ στη Νέα Υόρκη κατά τη διάρκεια συνεδρίου για τις Νευροεπιστήμες στην Ουάσιγκτον, ανέφερε ότι:

«Το στρες κάνει κάποιους νευρώνες να συρρικνώνονται ή αντιθέτως να αναπτύσσονται (…) Η φθορά που υφίσταται το σώμα εξαιτίας του στρες αλλάζει το νευρικό σύστημα».

Tο φαινόμενο είναι ιδιαίτερα ανησυχητικό σε ό, τι αφορά στον αναπτυσσόμενο εγκέφαλο, ο οποίος φαίνεται ότι προγραμματίζεται βάσει των πρώτων στρεσογόνων εμπειριών.

Το στρες στα πρώτα χρόνια της ζωής, ακόμη και κατά τη διάρκεια της εμβρυϊκής ζωής, μπορεί να οδηγήσει σε δυσάρεστες αλλαγές στη συμπεριφορά αλλά και στην ικανότητα μάθησης και μνήμης κατά την ενήλικη ζωή. Άτομα, που έχουν εκτεθεί σε έντονο στρες στην αρχή της ζωής τους, εμφανίζουν επίσης ευκολότερα τάση για κατάχρηση ουσιών και ψυχιατρικές διαταραχές.

Νευρολόγος από το Πανεπιστήμιο της Καλιφόρνιας στο Ιρβάιν ανέφερε ότι το προγεννητικό στρες μπορεί να αλλάξει τον εγκέφαλο για πάντα καθώς και τον τρόπο έκφρασης γονιδίων καθ’ όλη τη διάρκεια της ζωής. Ακόμη και το βραχυπρόθεσμο στρες μπορεί να βλάψει την υγεία.




Έγιναν μελέτες σε ποντίκια τα οποία εξαναγκάστηκαν σε ακινησία επί πέντε ώρες ακούγοντας δυνατά ροκ μουσική. Η κατάσταση αυτή οδήγησε σε μείωση των ευαίσθητων ινών που μεταφέρουν σήματα μεταξύ των νευρώνων, όπως έδειξαν μαγνητικές τομογραφίες. Το πείραμα αυτό δίνει εξήγηση στο γιατί κάποια άτομα ξεχνούν εύκολα ή εμφανίζουν δυσκολία στο να συγκρατήσουν πληροφορίες κατά τη διάρκεια στρεσογόνων καταστάσεων.


Και το χρόνιο στρες όμως επηρεάζει τον εγκέφαλο. Οταν ποντίκια στο εργαστήριο τέθηκαν σε εξάωρο καθημερινό περιορισμό χωρίς τροφή ή νερό επί 21 ημέρες, ο ιππόκαμπος του εγκεφάλου τους συρρικνώθηκε κατά 3%.


Αποτελέσματα ειδικών, από την Ιατρική Σχολή Weill Cornell στη Νέα Υόρκη, οι οποίοι μελέτησαν ορφανά που έπασχαν από άγχος έδειξαν τι μπορεί να προκαλέσει το στρες στον εγκέφαλο. Τομογραφίες του εγκεφάλου αποκάλυψαν ότι οι περίεργες συνθήκες ανατροφής αυτών των παιδιών οδήγησαν σε αύξηση της δραστηριότητας στην αμυγδαλή, την περιοχή του εγκεφάλου που συνδέεται με το συναίσθημα.