Είθε η Ανάσταση να υλοποιηθει για όλους σαν ένα εσωτερικό συμβαν, σαν ενα ξυπνημα της συνείδησης. Και ετσι ας γινει.

Πάσα πνοή αινεσάτω τον Κύριον.

  

Αινείτε τον Κύριον εκ των Ουρανών· 

αινείτε αυτόν εν τοις υψίστοις·

Αινείτε αυτόν πάντες οι άγγελοι αυτού· 

αινείτε αυτόν πάσαι αι δυνάμεις αυτού·

σοι πρέπει ύμνος τω Θεώ.

Πηγαίνετε σε μια χριστιανική εκκλησία και αισθάνεστε σαν να έχετε εισέλθει σε ένα νεκροταφείο - νεκροί, πολύ σοβαροί, σαν πτώματα. Μπαίνετε σε μια εκκλησία και αρχίζετε να αισθάνεστε πολύ σοβαροί. Η ίδια η ατμόσφαιρα δεν είναι χαρούμενη, όχι. Οι Χριστιανοί λένε ότι Ιησούς ποτέ γέλασε. Εγώ δεν το πιστεύω - δεν μπορώ να το πιστέψω, γιατί ξέρω καλύτερα τον Ιησού, επειδή ξέρω τον εαυτό μου..

"Αλλά ο Ιησούς λένε οι Χριστιανοί δεν γέλασε ποτέ . Αν έγραφα τα ευαγγέλια, θα ήθελα να γράψω ότι ο Ιησούς γελούσε όλη του τη ζωή. Στην πραγματικότητα, όταν σταυρώθηκε γέλασε τρομερά, τρανταχτά - επειδή αυτό ήταν απλά γελοίο. Να προσπαθούν να σκοτώσουν αυτόν που δεν μπορεί να σκοτωθεί, να προσπαθήσουν να σκοτώσουν τον Ιησού - η ίδια η ιδέα είναι γελοία, θα πρέπει να γέλασε. Μπορώ να ακούσω ακόμη το γέλιο του .... Αλλά οι Χριστιανοί δεν έχουν ακούσει το γέλιο του. Έχουν βασίσει τη θρησκεία τους περισσότερο πάνω στο σταυρό παρά στον ίδιο τον Χριστό.

«Ο Χριστιανισμός θα είχε ωφεληθεί παρά πολύ, αν ο σταυρός είχε ξεχαστεί - γιατί με το σταυρό, προσκαλείται ο θάνατος Αποκαλώ τον Χριστιανισμό «Σταυρισμό» (« crossianity). Είναι μια θρησκεία του θανάτου, του σταυρού - σοβαρή, λυπημένη. Αν όμως ο Χριστιανισμός είχε δώσει περισσότερη προσοχή στον Ιησού, τότε μια εντελώς διαφορετική αντίληψη για τον κόσμο θα είχε προκύψει. 

Περισσότερη έμφαση πρέπει να δοθεί στον αναστημένο Χριστό - όχι στον σταυρωμένο. Τότε , ο Χριστιανισμός θα ήταν πιο θετικός προς τη ζωή, ακόμη και ο θάνατος δεν θα μπορούσε να σκοτώσει, ακόμα και ο σταυρός δεν θα μπορούσε να καταστρέψει - ο Ιησούς αναστήθηκε. Τότε , ο Χριστιανισμός θα μπορούσε να χορέψει, τότε θα υπήρχε τραγούδι και γιορτή, και οι εκκλησίες θα ήταν πιο ανθρώπινες. Αλλά αυτό δεν συνέβη. Το σύνολο του Χριστιανισμού προσκολλήθηκε υπερβολικά στον σταυρό "

Osho, Η Θεία Μελωδία, κεφ.1

Μετάφραση Γ.Αυγουστάτος

Osho, The Divine Melody, from Ch 1

.

Ξεφορτώνοντας τη τάση να εισαι "καλός -ή".

.

Υπάρχουν 2 τροποι να ζησεις :

 - ν΄ανθίσεις, η απλα να ταιριάξεις με τους αλλους.

Η αγάπη μας για τους άλλους, είναι η ανάγκη μας για τους άλλους…

Μέσα στη συναισθηματική ανάγκη που έχει ο ένας για τον άλλον, παραλείπουμε να παρατηρήσουμε ότι είναι ο νους αυτός που ποθεί, ότι είναι ετούτος που μας ωθεί στην επιδίωξη του αντικειμένου που θα μας εκπληρώσει, και παραλείπουμε να αντιληφθούμε ότι είναι στην κατανόηση του ίδιου του νου που βρίσκεται το μυστικό της πληρότητας και της ανάγκης.

Συχνά με ρωτούν:

 «Πώς μπορώ να εστιαστώ στο να ζήσω βέλτιστα, όταν οι άλλοι περιμένουν να ζω για αυτούς; Δεν θα προσβληθούν αν επιλέξω τα δημιουργικά μου πρότζεκτ κ.ο.κ. αντί για εκείνους;» Αυτή η ερώτηση γίνεται συχνά – εκφρασμένη με τη μία ή την άλλη μορφή. Παράλληλα με αυτά που μοιράζομαι σε τούτο το βίντεο, ξέχασα επίσης να αναφέρω τα ακόλουθα:

Κάθε φορά που κάποιος μάς ζητά να κάνουμε κάτι γι’ αυτόν, και δεν θέλουμε πραγματικά, αλλά το κάνουμε έτσι κι αλλιώς, επειδή αισθανόμαστε ότι «επιβάλλεται», τότε με έναν λεπτό τρόπο λέμε «όχι» στον εαυτό μας και στη δυνατότητα να ζήσουμε μια πλήρη ζωή.

Σε τέτοιες περιπτώσεις έχεις πάντα μια επιλογή. Ίσως σου δίνεται η ευκαιρία να κάνεις μια μεταστροφή από το να βεβαιωθείς ότι οι άλλοι θα ευχαριστηθούν στο να βεβαιωθείς ότι ζεις την αλήθεια σου. Τέτοιες στιγμές τις αποκαλώ «σημεία επιλογής».

Αν αισθάνεσαι ότι αναλώνεις τις δυνάμεις σου, ίσως είναι μια ευκαιρία να αρχίσεις να επιλέγεις διαφορετικά. Αντί να τηλεφωνήσεις αμέσως σε κάποιον που σου τηλεφώνησε προκειμένου να το «σβήσεις από τη λίστα [των πραγμάτων που έχεις να κάνεις]», θεώρησε την πιθανότητα πρώτα να κάνεις ό,τι βρίσκεται σε συντονισμό με σένα και μετά να ανταποκριθείς με τον τρόπο που πηγαία αισθάνεσαι ότι είναι σωστός - είτε αυτός είναι μέσα από τηλεφώνημα, εμαιλ είτε κείμενο.

Το να είσαι αληθινός προς τον εαυτό σου είναι ένας τρόπος να προσκαλείς ένα καινούργιο, πιο πλήρες και πιο αληθινό επίπεδο φιλίας και γενικά σχέσης.

Το σπουδαίο πράγμα, ωστόσο, είναι να κάνεις την «εσωτερική δουλειά». Αν προσέξεις ότι επικρίνεις τον εαυτό σου επειδή κοιτάς πρώτα τις πραγματικές σου ανάγκες [αντί να καλύψεις πρώτα τις επιθυμίες των άλλων], τότε θεώρησε την πιθανότητα αυτή ακριβώς η κριτική να έχει περιορίσει ολόκληρη τη ζωή σου. Αν πραγματικά θέλεις να ακμάσεις, θα χρειαστεί να κάνεις ριζικές επιλογές σε σχέση με το πόσο τιμάς τον [βαθύτερο] εαυτό σου. Δεν είμαστε εδώ για να σώσουμε τους άλλους. Όπως έλεγε ο δάσκαλός μου Leonard Jacobson, «ο μόνος τον οποίο βρισκόμαστε εδώ για να σώσουμε είναι ο εαυτός μας». Και απ’ εκεί μπορούμε να βρεθούμε στον κόσμο με πολύ περισσότερο πλούτο και γενναιοδωρία, γαλήνη και αγάπη.

Αν χάνεις φίλους ή ευκαιρίες στη ζωή σου επειδή οι άλλοι ενοχλούνται που τώρα επιλέγεις πραγματικά ΝΑ ΖΗΣΕΙΣ ΤΗ ΖΩΗ ΣΟΥ ΠΛΗΡΩΣ, τότε θεώρησε την πιθανότητα αυτό να είναι δικό τους θέμα και όχι δικό σου. Αν ξέρεις ότι η καρδιά σου είναι στο σωστό μέρος και ότι πρώτα πρέπει να μάθεις να αγαπάς τον βαθύτερο εαυτό σου, τότε αυτή η μεταβολή θα γίνει πολύ πιο εύκολη.

Η αλήθεια είναι ότι υπάρχουν δύο είδη αγάπης:

Η πραγματική αγάπη και η αγάπη υπό όρους. Η αγάπη υπό όρους είναι: θα σε αγαπήσω αν κάνεις αυτό, αυτό, αυτό και αυτό. Το άλλο δεν είναι τελείως απαραίτητο να το κάνεις, όμως θα μ’ άρεσε αν το ’κανες και αν κάνεις όλα αυτά τα πράγματα, τότε θα ’μαι τελείως καλά μαζί σου και θα σε αγαπώ και θα κάνω ό,τι θέλεις για σένα. Λοιπόν απλά ας κάνουμε τα πάντα ο ένας για τον άλλον και θα ’μαστε μια χαρά. Αλλά το θέμα είναι ότι τότε χάνουμε ένα σημαντικό «κλειδί» εδώ... Χάνουμε όχι μόνο την επαφή με τον εαυτό μας, αλλά την ίδια την κεντρική ανάγκη που κατά βάθος έχουμε, που είναι να βιώσουμε την ίδια μας την αγάπη, να διεκδικήσουμε την πραγματική μας ζωή, να ενωθούμε με την πιο ισχυρή και πλήρη έκφραση αυτού που είμαστε. Και μέχρι να το επιτρέψουμε αυτό να συμβεί στη ζωή μας, θα συνεχίσουμε να έχουμε αυτή την αίσθηση ότι είμαστε χαμένοι, ότι δεν έχουμε πραγματική βάση.

http://www.youtubetranslations.gr

.

Eξερευνηση του αγνωστου η συσσωρευση του γνωστου? / από ομιλια της Γκάνγκατζι

.





.



Επίσημος ιστοχώρος της Γκάνγκατζι : http://www.gangaji.org

















.

Aπολαμβάνοντας την ελευθερία που φέρνει η μοναχικότητα.

Όταν δεν υπάρχει κάποιος αγαπημένος στη ζωή μας, μπορούμε είτε να νιώθουμε μοναξιά είτε να απολαμβάνουμε την ελευθερία που φέρνει η μοναχικότητα. 

Όταν δεν μας υποστηρίζουν οι άλλοι για τις αλήθειες που νιώθουμε βαθιά μέσα μας, μπορούμε είτε να νιώσουμε απομονωμένοι και πικραμένοι είτε να γιορτάσουμε το γεγονός ότι η οπτική μας έχει αρκετή δύναμη ώστε να ξεπερνάει την έντονη ανθρώπινη ανάγκη για την έγκριση της οικογένειας, των φίλων ή των συναδέλφων.

Αν αντιμετωπίζεις τώρα μια τέτοια κατάσταση, σκέψου συνειδητά το πώς επιλέγεις να δεις τη ΄μοναχικότητά΄ σου και ανάλαβε την ευθύνη της επιλογής που κάνεις.

Η ταπεινή μορφή αυτού του χαρτιού λάμπει με ένα φως που αναβλύζει από μέσα του. Μία από τις σημαντικότερες συνεισφορές τού Γκωτάμα Βούδα στην πνευματική ζωή της ανθρωπότητας είναι το ότι είπε στους μαθητές του με έμφαση: “Γίνε φως για τον εαυτό σου.” Τελικά, ο καθένας μας θα πρέπει να αναπτύξει μέσα του την ικανότητα να βρίσκει το δρόμο του μέσα στο σκοτάδι, χωρίς καθόλου συντρόφους, χάρτες ή οδηγό.

Osho

.