Zωντανή συναυλία του Gordon Artrias Rosenberg με κρυσταλλικες γαβαθες διαλογιστικου ηχου.

Ποιος είναι ο πραγματικός σκοπός των chemtrails - αεροψεκασμων ( ψυχοτροπικες, χημικες ενεργειες ), ποιοί τα αποφασίζουν, ποιοί τα εκτελούν και πώς μπορούμε να προστατευθούμε από αυτά; / Ανωτερη επικοινωνια.

Απάντηση: 

Τα chemtrails, που είναι οι λωρίδες και οι σχεδιασμοί χημικών αερίων, μέσα στην ατμόσφαιρα της Γης, αποτελούν έναν τρόπο να περάσουν ψυχοτροπικές ενέργειες, χημικές ενέργειες, οι οποίες λειτουργούν ψυχοτροπικά μέσα στην ανθρώπινη βιολογία. Αυτό έχει κάποια συγκεκριμένα αποτελέσματα. 

Το πρώτο είναι ότι μειώνεται η διανοητική εγρήγορση των ατόμων. 

Το δεύτερο είναι ότι μειώνει την ικανότητα του ενεργειακού όντος να εισπράττει και να ζει με αίσθημα ικανοποίησης. 

Το τρίτο είναι ότι μπλοκάρουν τις ροές του καναλιού της διαίσθησης, στο τρίτο σας μάτι.

Το τέταρτο είναι ότι περνάνε στοιχεία μέσα στην βιολογία, (στο φυσικό σώμα), τα οποία σε συγκεκριμένες βιολογίες, [οργανισμούς] που έχουν μειωμένο πρανικό φορτίο, δηλαδή που δεν έχουν επαρκές πεδίο ζωτικής ενέργειας, προκαλούν ασθένειες.

Αυτοί που το κάνουν έχουν κρίνει ότι είναι σκόπιμο να αυξηθεί ο αριθμός των ασθενειών, διότι αυτό αυξάνει τις αντιστοιχίες και τις αναλογίες υπέρ των συχνοτήτων πόνου και αδιεξόδου και κατά των συχνοτήτων της χαράς. Επομένως κάθε καινούργιος άρρωστος στην πραγματικότητα είναι άλλη μία πρόσθετη μονάδα παραγωγής ενέργειας πόνου, γιατί κάθε άρρωστος στην Γη στην πραγματικότητα δεν παράγει μόνο ο ίδιος πόνο, αλλά όλοι όσοι είναι κοντά του και γύρω του, που επηρεάζονται και έτσι δυσανάλογα βαραίνει η ζυγαριά προς την μεριά των συχνοτήτων του φόβου, του πόνου και του αδιεξόδου.

Οι αρρώστιες λοιπόν, είναι ένας μηχανισμός χειραγώγησης των αναλογιών της ενέργειας. Και έχει κριθεί σκόπιμο από αυτούς οι οποίοι το κάνουν, με έξυπνο τρόπο να μπορεί η ζυγαριά να κρατιέται στην ενεργειακή δυσαναλογία που τους εξυπηρετεί. Η τεχνολογία για τους χημικούς ψεκασμούς δεν είναι κάτι καινούργιο. Τέτοιοι ψεκασμοί (θα τους πούμε ψυχοτροπικούς γιατί επιδρούν σε όλα τα πεδία) ξεκίνησαν [να εφαρμόζονται] το 1963. Απλώς τότε ο νους σας ήταν πολύ πιο αφελής για να αντιλαμβάνεται ότι οι συννεφώδεις λωρίδες που έβλεπε στον ουρανό δεν ήταν φυσικές. Απλώς τότε η συνειδητότητα ήταν σε πολύ μικρότερη ικανότητα αναγνώρισης, αντίληψης και γνώσης.

Ήδη λοιπόν, αυτό που γινόταν από το 1962 λειτουργούσε ως επιβραδυντής για τις ταχύτητες που αναπτύσσονται. Αλλά όπως πιθανότατα πλέον μπορείτε να κατανοήσετε, αυτό έγινε δεκτό γιατί αποτελούσε μέρος του γενικοτερου δυναμικού σχεδίου.

Τι μπορείτε να κάνετε;

Αυτοί οι ψεκασμοί γίνονται από τους Ανουνάκι. Την τεχνολογία την έχουν δώσει οι Ανουνάκι, και παρ’ ότι δεν εξυπηρετούνται μόνο τα δικά τους συμφέροντα, εν τούτοις αυτοί είναι οι κύριοι λειτουργοί του συστήματος. Δηλαδή είναι εκείνοι οι οποίοι έχουν την τεχνική γνώση των ποσοστώσεων των συστατικών και των αερίων ώστε να έχουν συγκεκριμένα αποτελέσματα πάνω στην συνειδητότητα και την βιολογία.

Και άλλοι πολιτισμοί έχουν αναθέσει στους Αννουνάκι και τους έχουν εμπιστευθεί να εκτελέσουν εκείνοι αυτό το μέρος του σχεδίου που αφορά την επιβράδυνση και την [παρ]εμπόδιση της αύξησης της επίγνωσης μέσα σε κάθε άνθρωπο, δηλαδή της απελευθέρωσης του κάθε ανθρώπινου όντος.

Τι μπορείτε να κάνετε;

Πρώτον, 

μπορείτε να είστε συνειδητοί για το τι συμβαίνει. 

Δεύτερον, 

μπορείτε να αναπτύξετε την επίγνωση ότι, για να το έχετε επιτρέψει από ένα ανώτερο επίπεδο, από τον αστρικό σας νου, πάει να πει ότι μπορείτε να το αλλάξετε ή αν αυτό σας ακούγεται πάρα πολύ (θα εξηγήσουμε τι εννοούμε με αυτό) ότι μπορείτε να λειτουργήσετε με τέτοιο τρόπο μέσα στην συνειδητότητά σας, που να μην κάνετε δεκτή την επίδραση του πεδίου αυτού μέσα στην ενεργειακή σας ανατομία.

Και θα εκπλαγείτε διότι θα ανακαλύψετε πως το τι περνά μέσα στην ενεργειακή ανατομία είναι καθαρά δικός σας λογαριασμός, ακόμα κι αν αυτό είναι χημικό αέριο. Εάν εσείς δεν επιτρέψετε το χημικό αέριο να περνά μέσα σας, το χημικό αέριο θα σας προσπεράσει και θα κινηθεί σαν να υπάρχει ένας ελαφρύς τοίχος γύρω σας και θα συνεχίσει την πορεία του. Ένας λοιπόν, απλός τρόπος να μην επιβαρυνθείτε είναι να μην επιτρέψετε την εισροή αυτών των στοιχείων μέσα σε σας.

Ο δεύτερος τρόπος, είναι να αλλάξετε αυτό το ίδιο το αέριο. Αυτό χρειάζεται την σύμπραξη και την ενεργειακή συλλειτουργία, όχι ταυτόχρονα, αλλά την ενεργειακή συλλειτουργία αρκετών ανθρώπων, οι οποίοι εκφράζουν αυτή την δημιουργική πρόθεση για το σύνολο. Δηλαδή χρειάζονται αρκετά άτομα, τα οποία αρνούνται όχι μόνο την επίδραση στο πεδίο τους, αλλά την ικανότητα των χημικών αερίων να επιδρούν συνολικά πάνω στο επίπεδο της Γης.

Υπήρχε μία ταινία, στην οποία συνέβαινε ακριβώς αυτό, αλλά ίσως ακόμα δεν έχετε αναπτύξει την ευκολία να τα συσχετίζετε. Ήταν η ταινία όπου η Tinkerbell πέθαινε γιατί ο κόσμος την ξέχναγε. Εάν τους ξεχάσετε, με τον δικό σας τρόπο, εάν αρνηθείτε αυτή την λειτουργία στα χημικά αέρια, αυτά τα χημικά αέρια θα πάψουν να έχουν αυτή την λειτουργία. Ξεχάστε τους και θα πάψουν να υπάρχουν. Δηλαδή, πάψτε να πιστεύετε στην αποτελεσματικότητα των χημικών αερίων και θα πάψει να υπάρχει αποτελεσματικότητα. Αυτό όμως δεν μπορεί να γίνει από ένα άτομο. Νομίζουμε ότι αυτό και εσείς οι ίδιοι το αντιλαμβάνεσθε: 

Ότι αυτό είναι μία στάση και θέση διαφόρων ατόμων, που δημιουργώντας επαρκή ενέργεια, αυτά [τα χημικά αέρια] απενεργοποιούνται. Και μπορεί να ψεκάζουν και να ψεκάζουν και να μην γίνεται τίποτα.

Πηγες για περαιτερω μελετη: 

http://www.kryon.gr/timemasters.htm

http://ianisdo.blogspot.com/2010/05/chemtrails.html

http://notrailscontrailschemtrails.blogspot.com/

http://chemtrailnews.blogspot.com/

https://docs.google.com/viewer?a=v&pid=gmail&attid=0.1&thid=12b8b94497a9e81b&mt=application/msword&url=https://mail.google.com/mail/?ui%3D2%26ik%3D116cbfda26%26view%3Datt%26th%3D12b8b94497a9e81b%26attid%3D0.1%26disp%3Dattd%26zw&sig=AHIEtbR1LIeudTgt42a3Xr5dk23O3YR37Q

Δειτε και εδώ στον Τοξοτη.  

Επισης, την συνεντευξη του Νίκου Κατσαρού  σχετικα με τους αεροψεκασμους: 

 ( http://eleftheri-epistimi.blogspot.com/2010/10/blog-post.html) 

Σημειωση.

Την Κυριακή 10 10 2010 στις 10μμ., με πρωτοβουλια του Τοξοτη, ξεκινα τη δραση της η ομαδα "Μπλέ Ουρανοί".

Συντονισμος και πληροφοριες στο: vickychrysou@yahoo.gr

O Διαλογισμός Νανταμπράμα (Nadabrahma) του Osho .

Διαρκεί μια ώρα και έχει τρία στάδια. Είναι μια καθιστή μέθοδος, που δημιουργεί μια εσωτερική ισορροπία, μια αρμονία μεταξύ μυαλού και σώματος. Κατάλληλος για κάθε ώρα της ημέρας. Καλό είναι να γίνεται με άδειο στομάχι και να παραμένεις χαλαρός για ένα τέταρτο μετά την ολοκλήρωση του.

Πρώτο Στάδιο: 30 λεπτά

Κάθισε σε μια χαλαρή θέση με τα μάτια κλειστά. Με τα χείλια κλειστά ξεκίνα να κάνεις ένα μακρόσυρτο μουρμουρητό τόσο δυνατά ώστε σε περίπτωση που είσαι με άλλους να ακούγεσαι. Αυτό θα δημιουργήσει μια δόνηση στο σώμα σου. Σε κάποια στιγμή, ο ήχος συνεχίζεται μόνος του, ενώ εσύ γίνεσαι ο ακροατής. Δεν υπάρχει ιδιαίτερος τρόπος αναπνοής, ενώ μπορείς να κινήσεις το σώμα σου σιγά και απαλά αν νοιώσεις αυτή την ανάγκη.

Δεύτερο Στάδιο: 15 λεπτά

Αυτό το στάδιο χωρίζεται σε δύο τμήματα, των επτάμιση λεπτών το καθένα. Για το πρώτο μέρος, κινείς τα χέρια σου με την παλάμη ανοιχτή προς τα πάνω, με μια κυκλική πορεία με φορά προς τα έξω. Ξεκινώντας από τον αφαλό και τα δύο τα χέρια κινούνται προς τα εμπρός και μετά χωρίζονται ώστε να πραγματοποιήσουν δυο μεγάλους κύκλους, δεξιά και αριστερά. Η κίνηση πρέπει να είναι τόσο αργή που ορισμένες στιγμές θα μοιάζει σαν να μην υπάρχει καθόλου κίνηση. Αισθάνεσαι ότι στέλνεις ενέργεια προς στο συμπαν. Μετά από επτάμιση λεπτά, η μουσική αλλάζει, στρέφεις τις παλάμες σου προς τα κάτω, και αρχίζεις να κινείς τα χέρια σου με την αντίθετη κατεύθυνση. Τώρα τα χέρια ενώνονται στο ύψος του αφαλού και διαχωρίζονται προς τα έξω στο ύψος των πλευρών. Νοιώθεις ότι λαμβάνεις ενέργεια από το σύμπαν. Δεν υπάρχει ιδιαίτερος τρόπος αναπνοής, ενώ μπορείς να κινήσεις το σώμα σου σιγά και απαλά αν νοιώσεις αυτή την ανάγκη.

Τρίτο Στάδιο: 15 λεπτά

Κάθισε απόλυτα σιωπηλός και ακίνητος.

 

 

 

 

 

 

 

Η ζωή είναι μια ισορροπία ανάμεσα στ' αντίθετα . Παρατήρησε ένα σχοινοβάτη – είναι εμπειρία. Τι κάνει; Δεν είναι στατικός, δεν στέκεται απλώς στη μέση, διαφορετικά θα έπεφτε. Δεν είναι στατικός ούτε για μια στιγμή. Είναι δυναμικός, μια συνεχής αλλαγή, μια ρευστότητα, όμως η ρευστότητα έχει ένα κέντρο ισορροπίας. Άλλοτε κινείται προς τ’ αριστερά, άλλοτε προς τα δεξιά. Είναι πολύ αντιφατικός, δεν είναι σταθερός. Αν ζητάς σταθερότητα, θα πέσει και θα πεθάνει../ Οσσο

 

 

Η λογική κινείται στα άκρα – η ζωή ποτέ. Μ’ αυτόν τον τρόπο, η λογική χάνει τη ζωή. Η λογική έχει την τάση να καταλήγει σε συμπεράσματα. Η ζωή δε συμπεραίνει ποτέ.

Η ζωή δεν έχει κανένα συμπέρασμα. Συνεχίζεται και συνεχίζεται, χωρίς κανένα συμπέρασμα. Είναι χωρίς αρχή και χωρίς τέλος. Βρίσκεται πάντοτε στη μέση, βρίσκεται πάντοτε στο παρόν. Μ΄αυτόν τον τρόπο, ο λογικός νους νεκρώνεται σιγά- σιγά. Μη συμπεραίνεις. Ζήσε χωρίς να συμπεραίνεις. Αυτός είναι ο μοναδικός τρόπος να ζεις, επειδή τότε ζεις στη μέση και η μέση είναι η ισορροπία.

Η ζωή είναι μια ισορροπία ανάμεσα στα αντίθετα. Ποτέ δε φτάνει σε ένα τέλος. Η ισορροπία συνεχίζεται και συνεχίζεται. Είναι αιώνια. Ο άνθρωπος που κατανοεί, δεν καταλήγει ποτέ σε κανένα συμπέρασμα – δεν μπορεί. Όταν η ίδια η ζωή είναι μη συμπερασματική, πως μπορεί ο σοφός να είναι συμπερασματικός; Αν ζητήσεις οποιεσδήποτε συμπερασματικές απαντήσεις από τον Λάο Τσου, θα γελάσει. Θα πει πως είσαι ανόητος. Εκείνος ζει σύμφωνα με τη ζωή και η πιο βασική διαπίστωση, αν ζεις σύμφωνα με τη ζωή, είναι η ισορροπία. Ποτέ μην κινείσαι σε ένα ακρο. Ποτέ μην προσκολλάσαι σε έναν πόλο. Τότε θα χάσεις τη ισορροπία σου.

Άκουσα ότι δύο υπουργοί είχαν διαπράξει ένα σοβαρό αδίκημα και η ποινή ήταν ο θάνατος. Ο βασιλιάς αγαπούσε τους υπουργούς του και αποφάσισε να τους δώσει μια ευκαιρία να ζήσουν. Είπε: «Ανάμεσα σε δύο λόφους, πάνω από μια μεγάλη κοιλάδα, θε τεντωθεί ένα σχοινί. Αν μπορέσουν και περπατήσουν πάνω του και να φτάσουν στην άλλη πλευρά, θα τους συγχωρήσω.»

Αυτό ήταν σχεδόν ανέφικτο. Ήταν ανέφικτο, επειδή οι άνθρωποι δεν είχαν περπατήσει ποτέ πριν πάνω σε τεντωμένο σχοινί, πόσο μ’ άλλον σε ένα σχοινί ανάμεσα σε δύο λόφους, πάνω από μεγάλη κοιλάδα. Θάνατος παντού! Και το να περπατήσει κανείς πάνω σε τεντωμένο σχοινί, είναι σπουδαία τέχνη, πρέπει κανείς να τη μάθει, χρειάζεται μεγάλη άσκηση. Και οι άνθρωποι δεν είχαν ονειρευτεί ποτέ τους ότι θα μπορούσαν να γίνουν σχοινοβάτες!

Ο ένας από τους δύο δε μπορούσε να κοιμηθεί. Όλη νύχτα προσευχόταν στο Θεό να τον βοηθήσει. Το πρωί, δεν είχε καμία διάθεση να πιει το τσάι του. Ήρθε στον τόπο όπου επρόκειτο να συμβεί το γεγονός. Είχε συγκεντρωθεί εκεί ολόκληρη η πρωτεύουσα.

Ο άλλος ήξερε καλά ότι δε γνώριζε τίποτα από σχοινοβασία, ότι δε μπορούσε να γίνει τίποτα κι ότι ήταν σχεδόν βέβαιο ότι επρόκειτο να πεθάνει, οπότε γιατί επιπλέον να χάσει τον ύπνο του;

Κοιμήθηκε. Το πρωί, ήπιε το τσάι του και περπατώντας ήρεμα, ήρθε στον τόπο. Ο άλλος έτρεμε, ήταν ανήσυχος, εκείνος όμως ήταν ήσυχος και ήρεμος, ξέροντας καλά ότι επρόκειτο να πεθάνει κι αφού ήταν βέβαιο, γιατί να σκοτίζεται; Τουλάχιστον μπορούσε να πεθάνει σιωπηλά.

Άρχισε να περπατάει πάνω στο σχοινί και  - θαύμα θαυμάτων! Περπάτησε!

Κανένας δε μπορούσε να το πιστέψει! Ούτε οι σχοινοβάτες που είχαν έρθει να παρακολουθήσουν, δε μπορύσαν να το πιστέψουν! Ήταν δύσκολο ακόμη και για εκείνους. Η απόσταση ήταν πολύ μεγάλη και ο κίνδυνος ήταν πολύ μεγάλος. Ένα λανθασμένο βήμα, λίγο να γείρεις προς τα αριστερά ή προς τα δεξιά...κι έχεις φύγει.

Λίγη ανισορροπία και ο θάνατος σε περιμένει σε κάθε βήμα. Όμως ο άνθρωπος περπάτησε. Και περπάτησε τόσο ήρεμα, όσο ήρεμα θα περπατούσε αν έκανε έναν πρωινό περίπατο. Έφτασε στην άλλη μεριά του λόφου. Εκεί στεκόταν ο δεύτερος  άνθρωπος. Έτρεμε, ίδρωνε. Του είπε: «Σε παρακαλώ, πες μου τι έκανες. Πως περπάτησες;»

Ο πρώτος του είπε: «Δύσκολο να πω, επειδή δεν ξέρω το πώς. Εγώ ξέρω μόνο ένα πράγμα. Μ’ αυτόν τον τρόπο περπατούσα όλη μου τη ζωή. Εγώ δεν είμαι σχοινοβάτης, αλλά τώρα ξέρω πως είμαι, επειδή αυτός είναι ο τρόπος. Όλη μου τη ζωή έζησα ισορροπημένα. Ποτέ δεν πήγαινα στα άκρα. Ή, αν γείρω προς τα αριστερά, τότε αμέσως ισορροπώ γέρνοντας προς τα δεξιά. Δεν έκανα κάτι διαφορετικό. Αυτό όμως εσένα δε θα σε βοηθήσει, επειδή δεν είναι κάτι που μπορείς να μάθεις ξαφνικά. Αν ζεις μ’ αυτόν τον τρόπο, τη βρίσκεις τη δεξιοτεχνία.»

Να θυμάσαι τη λέξη «δεξιοτεχνία». Δίνω έμφαση σ’ αυτήν. Τι είναι η «δεξιοτεχνία;»

Η δεξιοτεχνία είναι η ουσία πολλών λαθών, δοκιμών και λαθών. Κάτι μεγαλώνει μέσα σου και από τη στιγμή που το γνωρίσεις, μπορείς να το ξεχάσεις – το έχεις για πάντα. Δε χρειάζεται να το θυμάσαι. Αν χρειάζεται να το θυμάσαι, δεν είναι ακόμη δική σου δεξιοτεχνία, είναι απλώς κάτι μέσα στο νου. Αν είναι δική σου δεξιοτεχνία, πηγαίνει μέσα στο αίμα, μέσα στα κόκαλα, μέσα στο ίδιο το μεδούλι, μέσα στο ίδιο το είναι. Τότε μπορείς να το ξεχάσεις.

Ένας Λάο Τσου δε χρειάζεται να θυμάται πως πρέπει να περπατήσει, πως πρέπει να είναι. Δεν είναι άσκηση. Από τη στιγμή που γνωρίζεις, γνωρίζεις. Μπορείς να ξεχάσεις, μπορείς απλώς να το βγάλεις από το νου. Θα το ακολουθείς όμως, θα το ακολουθείς χωρίς να το σκέφτεσαι. Η δεξιοτεχνία δεν είναι ούτε επιστήμη ούτε τέχνη. Είναι ένα ζωντανό βίωμα. Κι αυτή είναι η μεγαλύτερη τέχνη ή η μεγαλύτερη επιστήμη – η επιστήμη της ζωής ή η τέχνη της ζωής.

Πρέπει να περπατήσεις στη ζωή – και να δεις πως πέφτεις.

Πρέπει να παρατηρήσεις τον εαυτό σου και να δεις πως ξεστρατίζεις. Και ο νους θα επιμείνει να πάει μέχρι τα άκρα. Όποτε αισθάνεσαι μια ανισορροπία, ισορρόπησε την αμέσως με το να κινηθείς στο άλλο άκρο.

Ο νους είναι είτε δεξιός – κινείται μόνο προς τα δεξιά  και ποτέ προς τα αριστερά. – είτε είναι αριστερός - κινείται μόνο προς τα αριστερά και ποτέ προς τα δεξιά. Κι έχω συναντήσει ένα πολύ περίεργο φαινόμενο: Μερικές φορές, ο νους γίνεται κεντρώος – παραμένει στη μέση, αλλά είναι τόσο φανατικός για το κέντρο, όσο είναι οι άλλοι για το δεξιά και το αριστερά. Αυτός ο άνθρωπος όμως δεν είναι στο κέντρο, επειδή ο άνθρωπος που βρίσκεται στο κέντρο, δεν είναι ποτέ φανατικός. Μόνο οι εξτρεμιστές, μόνο οι άνθρωποι των άκρων είναι φανατικοί. Προσκολλώνται σε μια συγκεκριμένη θέση. Και η μέση δεν είναι θέση, είναι μια συνεχής ανάκτηση της ισορροπίας.

Προσπάθησε να καταλάβεις. Αυτή είναι η πιο σημαντική αίσθηση που μπορεί να σου δώσει το Τάο. Η μέση δεν είναι μια παγιωμένη κατάσταση, είναι μια συνεχής αλλαγή κίνησης. Έτσι, δε μπορείς να είσαι στη μέση όπως  ο άνθρωπος που μπορεί να είναι στ’ αριστερά ή στα δεξιά.

Δεν μπορείς να προσκολληθείς στη μέση. Εκείνος που θέλει να είναι στη μέση, θα πρέπει να γέρνει συνεχώς προς τα δεξιά και προς τα’ αριστερά. Άλλοτε θα βλέπεις πως είναι αριστερός και άλλοτε θα βλέπεις – κοίταξέ τον – πως έχει γίνει δεξιός. Πρέπει να περπατάει σαν σχοινοβάτης, Μόνο ανάμεσα σ’ αυτά τα δύο άκρα, ισορροπώντας συνεχώς, διαρκώς, είναι στη μέση.

Η μέση είναι κάτι ζωντανό. Δεν είναι ένα παγιωμένο και νεκρό σημείο, που το πετυχαίνεις για πάντα, όχι. Πρέπει να το πετυχαίνεις ξανά και ξανά, από τη μια στιγμή στην άλλη. Παρατήρησε ένα σχοινοβάτη – είναι εμπειρία.

Τι κάνει; Δεν είναι στατικός, δεν στέκεται απλώς στη μέση, διαφορετικά θα έπεφτε. Δεν είναι στατικός ούτε για μια στιγμή. Είναι δυναμικός, μια συνεχής αλλαγή, μια ρευστότητα, όμως η ρευστότητα έχει ένα κέντρο ισορροπίας. Άλλοτε κινείται προς τ’ αριστερά, άλλοτε προς τα δεξιά. Είναι πολύ αντιφατικός, δεν είναι σταθερός. Αν ζητάς σταθερότητα, θα πέσει και θα πεθάνει..

Οποιαδήποτε στατική θέση, σκοτώνει. Το να είσαι στατικός, σημαίνει ότι πεθαίνεις και πεθαίνεις χωρίς λόγο. Όχι, δεν μπορεί να παραμείνει στη μέση. Για να παραμένει στη μέση, πρέπει να κινείται συνεχώς και να ισορροπεί. Κάθε στιγμή, η ζωή αλλάζει. Πως μπορείς εσύ να παραμείνεις παγιωμένος; Κάθε στιγμή, το κάθε τι αλλάζει, τίποτα δεν είναι στατικό.

Λέει ο Ηράκλειτος: Δεν μπορείς να περάσεις δύο φορές από το ίδιο ποτάμι. Μέχρι να φτάσεις να περάσεις το ποτάμι δύο φορές, το ποτάμι έχει αλλάξει. Και δεν έχει αλλάξει μόνο το ποτάμι, έχεις αλλάξει κι εσύ. Πώς μπορείς να περάσεις δύο φορές το ίδιο ποτάμι; Ούτε το ποτάμι παραμένει το ίδιο, ούτε κι εσύ.

Τίποτα δεν παραμένει το ίδιο. Η ομοιότητα είναι ψευδαίσθηση. Η ρευστότητα είναι πραγματική. Μέσα σε ένα κόσμο που αλλάζει συνεχώς, μέσα σε ένα τόσο ζωντανό κόσμο, που πάλλεται από ζωή, αν κολλήσεις σε μία θέση, είσαι νεκρός, ψάχνεις να αυτοκτονήσεις.

Η ισορροπία είναι ζωή.

Η ζωή δεν είναι ξεκάθαρη σαν τη σκέψη. Η σκέψη είναι γραμμική, η ζωή είναι μια τρέλα.

 OSHO: « Γη και Ουρανός – ομιλίες πάνω στο ‘Τάο Τε Τσινγκ’ του Λάο Τσου»