Ο Ιησούς είπε: ''Εγώ είμαι η ανάσταση και η ζωή.''

Το γεγονός ότι ο Ιησούς αναστήθηκε σημαίνει ότι μπορούμε, κι εμείς επίσης, να επιταχύνουμε αυτή τη διαδικασία της ανάστασης που πρέπει να συμβεί μια μέρα για όλη την ανθρωπότητα. Αλλά γι αυτό πρέπει να εργαζόμαστε πάνω στις σκέψεις μας, το συναισθήματα μας και τις πράξεις μας ώστε να τα καλυτερεύουμε.

Η ανάσταση διδασκόταν από ανέκαθεν μέσα στους ναούς της Μύησης, και πολλά όντα έχουν ήδη αναστηθεί. Γιατί δεν είναι απαραίτητο να πεθάνει κανείς στο φυσικό επίπεδο για ν' αναστηθεί, δεν είναι απαραίτητο να μπει κανείς πρώτα στον τάφο. 

Το ν' αναστηθεί είναι να μην έχει πια τις ίδιες αδυναμίες, τις ίδιες ανωμαλίες, τις ίδιες αρρώστιες. Για ν' αναστηθεί ένα ον πρέπει τα κύτταρά του να είναι τελείως αγνά και να δονούνται έντονα. Όλοι αυτοί που ζουν μια πνευματική ζωή πολύ έντονη ετοιμάζονται ν΄ αναστηθούν.

Για να σας δώσω να καταλάβετε καλύτερα αυτό το φαινόμενο της ανάστασης, θα σας δώσω μια εικόνα, αυτή του σπόρου.

Ένας σπόρος που φυτεύτηκε, μπορεί να συγκριθεί ακριβώς με ένα ον που το έβαλαν στον τάφο. Και όταν ο Άγγελος της θερμότητας έρχεται, τον ξυπνάει, τον χαϊδεύει και του λέει:

''Λοιπόν, τώρα βγες από τον τάφο!''

Και να, αυτή η ζωή που ήταν σκεπασμένη αρχίζει να κινείται: ένας μικρός ιστός χωρίζει τον σπόρο στα δύο και βγαίνει από τη γη δίνοντας γέννηση σ' ένα βλαστάρι που μια μέρα θα γίνει ένα καταπληκτικό δέντρο. Αυτή είναι η Ανάσταση.

Αλλά για ν' αναστηθείτε, πρέπει να ανοίξετε τον τάφο και μόνο η θερμότητα ανοίγει τους τάφους. Η θερμότητα, αυτό σημαίνει η Αγάπη. Εκείνος που έχει πολλή αγάπη στην καρδιά του, αλλά μια ανιδιοτελή, πνευματική, βέβαια, αγάπη, σπάει τον τάφο των κυττάρων του.

Ο κύβος συμβολίζει την φυλακή, την ύλη, είναι ο αριθμός 4, οι 4 καταστάσεις της ύλης. Λοιπόν, το ν΄αναστηθείτε, σημαίνει να βγείτε από αυτήν την εξάρτηση, από αυτήν την σκλαβιά, από αυτήν την φυλακή της ύλης, από το φυσικό σώμα, γιατί το φυσικό σώμα, είναι επίσης ένας σταυρός.  .

Όταν λέμε «σηκώνει το σταυρό του», σημαίνει ότι σηκώνει τις δυσκολίες του, τα φυσικά και ηθικά του βάρη. Ο σταυρός είναι βαρύς κι όταν ο άνθρωπος βγαίνει από το σταυρό, βγαίνει από τη φυλακή, βγαίνει από τον τάφο, δηλαδή από καθετί που τον περιορίζει εσωτερικά, και γίνεται ελεύθερος, ελεύθερος σαν πεταλούδα.

Η Ανάσταση είναι λοιπόν ένα φαινόμενο πραγματικό, δεν υπάρχει όμως ανάσταση νεκρών, δεν υπάρχει παρά μία ανάσταση, αυτή των ζωντανών, και μάλιστα θα είναι οι πιο ζωντανοί που θ΄αναστηθούν, αυτοί που ζουν τη ζωή την πιο έντονη, την πιο Θεϊκή, την πιό Χριστική. Όλοι θα αναστηθούν, και μερικοί πολύ πιο γρήγορα, αλλά υπό τον όρο να ετοιμάζονται γι αυτό.

Ετοιμάζεται κανείς με τις διαδοχικές ενσαρκώσεις, και μάλιστα, εκείνος που κάνει μεγάλες προσπάθειες σ΄αυτή την ενσάρκωση για να εξαγνιστεί, μπορεί αν θέλει και να μην ξαναενσαρκωθεί.

Ορισμένοι μεγάλοι Μύστες δεν ξαναενσαρκώνονται πια, φεύγουν από αυτόν τον κόσμο και δεν ξαναγυρίζουν πια για να πάρουν ένα σώμα. Το πνεύμα τους μπορεί να ξαναγυρίσει και να εισέλθει και να ζήσει σε ορισμένα όντα για να τα βοηθήσει, να τα μορφώσει, να τα εμψυχώσει, αλλά αυτοί οι ίδιοι δεν παίρνουν πια ένα φυσικό σώμα.

Η Ανάσταση είναι κατορθωτή, είναι πραγματική, πολλοί έχουν ήδη αναστηθεί και όλοι θ' αναστηθούν.

Μόνο που πρέπει απλώς να καταλάβετε ότι αυτή η Ανάσταση δε γίνεται μέσα στον τάφο. Όταν σας βάλουν στον τάφο, τέλος, θα μείνετε εκεί ... ή μάλλον το σώμα σας μένει εκεί και αποσυντίθεται. Εσείς ο ίδιος όμως, για να αναστηθείτε, πρέπει να ξανάρθετε στη γη, να μάθετε, να εγκαταλείψετε όλες σας τις αδυναμίες, να κλειστείτε σαν μια χρυσαλίδα μέσα στο κουκούλι σας, δηλαδή να απαρνηθείτε να τρέφεστε με σκέψεις και συναισθήματα εγωϊστικά, φιλοκερδή.

Το νόημα της προσευχής, του διαλογισμού, είναι ακριβώς το να μάθει στον άνθρωπο να τρέφεται με πνευματικά στοιχεία. Εκείνοι που δεν το κατάλαβαν και έλκονται αποκλειστικά από τις απολαύσεις, τις διασκεδάσεις, τις εντελώς πεζές ασχολίες, παραμελούν την προσευχή και το διαλογισμό και είναι κρίμα γι΄ αυτούς γιατί διακόπτουν την εργασία της μεταμόρφωσής τους, της ανάστασής τους. Το έχω παρατηρήσει, είναι με το διαλογισμό που κανείς μεταμορφώνεται. 

Το έχω παρατηρήσει στον εαυτό μου και στους άλλους.

Σ' έναν πραγματικό διαλογισμό, το πρόσωπο φωτίζεται, λάμπει.

Κάθε διαλογισμός πρέπει να αυξάνει το φως μέσα σας.

Είναι αυτό το φως που μπαίνει στην οικοδόμηση του Σώματός σας της Δόξας, χάρη στο οποίο θ' αναστηθείτε μια μέρα.

Εκείνος που αναστήθηκε ζει μια καινούργια ζωή, έχει άλλες σκέψεις, άλλες επιθυμίες, μια άλλη συμπεριφορά. Εσωτερικά, δεν είναι πια ο ίδιος, δεν βαδίζει πια στον ίδιο δρόμο, έχει έναν άλλο σκοπό. Ο Ιησούς είπε: ''Εγώ είμαι η Ανάσταση και η Ζωή.'' Γιατί δεν είπε μόνο: ''Εγώ είμαι η Ανάσταση''; Γιατί πρόσθεσε και ''η Ζωή''; Μήπως η Ζωή είναι διαφορετική από την Ανάσταση; Όχι.

Και όταν ο Ιησούς λέει:'' Εγώ είμαι η Ανάσταση και η Ζωή'', αυτό σημαίνει πως η Ανάσταση δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια μορφή ανανεωμένης ζωής, μια ποιότητα Ζωής, πιο αγνής, πιο έντονης.

Όταν ο άνθρωπος ζήσει αυτή την ανώτερη Ζωή, θ' αναστηθεί.

Η Ανάσταση δεν είναι τίποτε άλλο παρά μια ποιότητα Ζωής, μια Ζωή Υιού του Θεού.

Δεν πρέπει να περιμένετε αιώνες για να ζήσετε αυτή τη Ζωή ...

Ο Χριστός είναι η Ανάσταση και η Ζωή, τότε πάρτε το Χριστό σαν πρότυπο, προσκολληθείτε σε αυτόν, ζήστε τη Ζωή που αυτός έζησε, και θα είστε κι εσείς η Ανάσταση και η Ζωή.

Να οι καινούργιες ιδέες που σας δίνω. Και είναι οι μόνες ικανές να σας βγάλουν από τους τάφους. Ναι, γιατί τώρα είναι που βρίσκεστε μέσα στους τάφους... Κι αν περιμένετε για να βγείτε να σαλπίσουν οι σάλπιγγες, τότε θα περιμένετε αιώνες και χιλιετηρίδες!

Λοιπόν, όταν ο Ιησούς λέει:

''αλλά ούτε και τη δύναμη του Θεού καταλαβαίνετε'',

αυτή η δύναμη του Θεού είναι αυτή που είναι ικανή να μεταμορφώσει την κάμπια σε πεταλούδα. 

Μη νομίζετε πως η κάμπια είναι αρκετά σοφή για να κατασκευάσει τόσο όμορφα χρώματα! ... 

Όχι, είναι η θεϊκή δύναμη μέσα της που αρχίζει να εργάζεται.

Κι εμείς επίσης έχουμε αυτή τη δύναμη του Θεού μέσα μας.

Ας αφεθούμε σ' αυτήν και θα ξέρει πώς να μας κάνει φωτεινούς και δυνατούς, θα ξέρει πώς να μας αναστήσει ...

Omraam Mikhaël Aïvanhov

«'Άν δεν πεθάνετε δεν θα ζήσετε.'' Δεν υπάρχει θρησκεία πιο υψηλή από τη Θυσία. / Omraam Mikhaël Aïvanhov

Το να πεθάνει κανείς σημαίνει να συγχωνευτεί μέσα στο άπειρο για να παραχωρήσει τη θέση στο Θεό ώστε να είναι Αυτός που θα έρθει να βασιλέψει μέσα του.

Δεν νοιάζεστε πια για την ύπαρξή σας, θέλετε να εξαφανιστείτε, όμως υπό έναν και μόνο όρο: να είναι ο Ίδιος ο Θεός, που θα πάρει τη θέση σας. Και αν πραγματικά επιμένετε, είναι υποχρεωμένος να υποκύψει, γιατί μεταχειρίζεστε δυνάμεις που είναι της ίδιας φύσης με Αυτόν. 

Δεν μπορεί πιά να πει: ''Για να δούμε, θα σκεφτούμε, θα μελετήσουμε πώς αυτός ο άνθρωπος έζησε στο παρελθόν.'

Δεν υπάρχει πιά παρελθόν, δεν υπάρχει πια τίποτα: μπροστά σε μια τέτοια επιθυμία όλα τα άλλα σβήνουν, δεν υπάρχει πια παρά η απόφαση που παίρνετε σήμερα.

Όσο δεν θα θέλετε να παραχωρήσετε τη θέση μέσα σας σ΄ένα ανώτερο ον, ούτε καν στον Κύριο, θα μένετε τρωτός, τεμπέλης, φοβιτσιάρης, δυστυχισμένος.

Δεν υπάρχει θρησκεία πιο υψηλή από τη Θυσία:

δηλαδή να δεχθείτε να πεθάνετε για να ζήσετε, για να είστε ζωντανός από μιά άλλη ζωή, όχι από τη δική σας, για να είστε ζωντανός από τη ζωή του Θεού. Θέλατε να εξαφανιστείτε και όχι μόνο δεν εξαφανίζεστε, αλλά γίνεστε πιο μεγάλος και από πριν.

Αυτό είναι ο πραγματικός ηρωϊσμός.

Οι πραγματικοί ήρωες είναι αυτοί που δεν φοβούνται να εξαφανιστούν για να αντικατασταθούν από τη Θεότητα.

Τώρα μπορώ να σας δώσω μιά άσκηση.

Φαντάζεστε ότι προβάλλεστε προς τα ύψη, όσο ανεβαίνετε, απλώνεστε στο άπειρο διάστημα, διαλύεστε μέσα στην Παγκόσμια Ψυχή και εξαφανίζεστε χωρίς να φοβάστε. Ακόμα και αν έχετε την εντύπωση ότι χάσατε τη συνείδησή σας, αυτό δεν πρέπει να σας ανησυχεί. Και ενώ διαλύεστε μέσα στο διάστημα, σκέφτεστε ότι το Θείο Πνεύμα κατεβαίνει μέσα σας, ότι εγκαθίσταται μέσα σας για να εργαστεί, και είναι αυτό που μιλάει, είναι αυτό που ενεργεί, είναι αυτό που εκδηλώνεται. Μην ανησυχείτε για το τι θα συμβεί, θα είστε πάντα εσείς. Αν και δε θα είστε πια εσείς, δεν θα χάσετε τίποτα από την πραγματική σας ταυτότητα.

Δείξτε μου κάτι που να είναι περισσότερο σημαντικό στον κόσμο από αυτές τις δύο λέξεις: ζωή και θάνατος. Δεν υπάρχει.

Όλα περιέχονται σ΄αυτές τις δύο διαδικασίες: τη ζωή και το θάνατο. Είναι οι δύο λέξεις οι πιο δυνατές. Λέτε μόνο: ''η ζωή'' ή ''ο θάνατος''

και όλα είναι εδώ, οι άνθρωποι τρέμουν ή ενθουσιάζονται. Όλα τα άλλα δεν είναι τίποτα μπροστά σ΄αυτές τις δύο λέξεις.

Πρέπει να πεθάνει κανείς για να αποκτήσει την αληθινή Ζωή, κι εκείνος που θέλει να ζήσει αρχίζει ήδη να πεθαίνει.

Omraam Mikhaël Aïvanhov / ''Η Γέννηση στα διάφορα επίπεδα''

Ευχαριστω την Αννα Αεναον f/b, για τα ποστ με τις διδασκαλιες του Aïvanhov.

Ο θάνατος του ψευδαισθησιακού νου και η πνευματικη Ανασταση.

Για να αναστηθείτε και να φτάσετε στην αθανασία, υπάρχουν πολλές μέθοδοι που μας αποκαλύπτονται από τα σύμβολα των δύο τριγώνων: το ένα με την κορυφή προς τα πάνω, το άλλο με την κορυφή προς τα κάτω.

Αυτά τα δύο τρίγωνα αντιπροσωπεύουν τις δύο παγκόσμιες διαδικασίες της εξέλιξης και της ενύλησης, η εξέλιξη της ύλης και η ενύληση του πνεύματος.

Μας μαθαίνουν πώς πρέπει να ανυψωθούμε μέχρι την Θεότητα για να συγχωνευτούμε με αυτήν, ενώ ταυτόχρονα πρέπει να την έλξουμε για να έρθει να κατοικήσει και να εκδηλωθεί μέσα μας.

Λέτε: ''Θεέ μου, δεν είμαι πια εγώ που ζω και εκδηλώνομαι, αλλά το Πνεύμα Σου μέσα μου.'' Χάνεστε στο άπειρο διάστημα ώστε να μη μείνει πια ούτε ένα άτομο από σας και να έρθει Αυτός, ο Ισχυρός, ο Μεγάλος, ο Δυνατός, να καταλάβει τη θέση σας...

Έτσι πρέπει να καταλάβει κανείς τον θάνατο που μας ζητούν από πνευματική άποψη: δεν καταστρέφετε το φυσικό σας σώμα, αλλά μόνο αυτήν την αρχή μέσα σας που διατηρεί το θάνατο.

Είναι το “Solve” και “Coagula” των αλχημιστών: λιώνετε, βυθίζεστε μέσα στο διάστημα και ζητάτε από το Θεό, που είναι η Απεραντοσύνη, να έρθει να ενσαρκωθεί μέσα σας.

Καταλαβαίνετε τώρα πως αυτά τα δύο τρίγωνα εκφράζουν την διαδικασία της Ανάστασης. Είναι προπαντός γνωστά με το όνομα εξάγραμμα ή σφραγίδα του Σολομώντα, όμως αυτό το Σύμβολο υπήρχε ήδη πολύ πριν από τον Σολομώντα.

Ασφαλώς, η πραγματική, η ολοκληρωτική, η οριστική ανάσταση του ανθρώπινου όντος, δεν γίνεται αμέσως, αλλά προοδευτικά.

Όταν ανάβετε ένα κερί, είστε βέβαιος ότι μπορείτε να βάλετε φωτιά σε ολόκληρη τη γη αφού έχετε ήδη μια φλόγα. Με τον ίδιο τρόπο, από τη στιγμή που ανάβετε ένα κύτταρο μέσα στην καρδιά σας ή στον εγκέφαλό σας, μπορεί κανείς να πει ότι έχετε πάρει φωτιά: ακόμη κι αν όλα τα άλλα κύτταρα μέσα σας δεν έχουν ανάψει, μπορούν όμως να ανάψουν.

Το Πάσχα, στις ορθόδοξες εκκλησίες, ο παπάς ανάβει μια λαμπάδα, μετά δίνει το Φως στη λαμπάδα του βοηθού του, και έτσι, ο καθένας ανάβοντας με το κερί του το κερί του διπλανού του, όλη η εκκλησία είναι σε λίγο φωταγωγημένη.

Να τι μπορεί να συμβεί επίσης μέσα σας αφού έχετε ανάψει ένα κύτταρο, όλο σας το σώμα μπορεί να ανάψει και να φωταγωγηθεί, με τον όρο βέβαια η κατώτερη φύση να μην αντισταθεί στην διαδικασία της αναγέννησης. Η οριστική ανάσταση υπονοεί ότι έχουν ήδη γίνει πολλές αναστάσεις...

Λοιπόν, αγαπητοί μου αδελφοί και αδελφές, πρέπει να πετύχετε ν΄ αναστήσετε τουλάχιστον ένα κύτταρο, γιατί αυτό θα είναι ικανό ν΄ανάψει ένα άλλο που είναι δίπλα του, κι αυτό πάλι ένα άλλο... κι έτσι το φως θα διαδοθεί σιγά σιγά σε όλη σας την ύπαρξη».

Omraam Mikhaël Aïvanhov

''Άν δεν πεθάνετε δεν θα ζήσετε'' / Ιησούς

Σε όλους τους ναούς της Μύησης του παρελθόντος, και πολύ πριν από τον Ιησού, οι Ιεροφάντες αποκάλυπταν στους μαθητές τους πώς να αναστηθούν για να μπουν στην τάξη των αθανάτων. Την Ανάσταση οι Μύστες τη μελέτησαν πρώτα στη φύση που πάντα υπήρξε ο οδηγός τους.

Παρατηρούσαν τη φύση και, μέσα από τη μεταμόρφωση της κάμπιας σε πεταλούδα π.χ. ή του σπόρου που πρέπει να πεθάνει για να καρποφορήσει, καταλάβαιναν τα μαθήματά της.

Ο Ιησούς είπε: ''Άν δεν πεθάνετε δεν θα ζήσετε''. Η ιδέα της Ανάστασης είναι υποχρεωτικά ενωμένη με αυτή του θανάτου, της αποσύνθεσης. Όσο ο σπόρος δεν πεθαίνει, αντιστέκεται στην εκδήλωση αυτής της δύναμης της Ζωής που είναι χωμένη μέσα του.

Στον άνθρωπο είναι η κατώτερη φύση που πρέπει να πεθάνει για να αφήσει τη θέση στο πνεύμα, σ΄αυτή τη θεϊκή αρχή που βρίσκει τότε τη δυνατότητα να ελευθερωθεί για να δράσει και να αλλάξει τα πάντα.

Το μυστικό της Ανάστασης είναι εδώ μπροστά μας, μέσα στη φύση, και περιμένει να το καταλάβουμε, να αποφασίσουμε να πεθάνουμε συνειδητά για να βγει από μέσα μας ένας καινούργιος άνθρωπος. Πολύ λίγοι, ακόμα και ανάμεσα στους Μύστες, πέτυχαν να αναστηθούν για να γίνουν αθάνατοι, γιατί δεν υπάρχει πιο δύσκολο πράγμα από το να θανατώσεις την κατώτερη φύση που είναι εξαιρετικά επιδέξια, πονηρή, και που ξέρει τι πρέπει να κάνει για να μας βάλει στο δικό της δρόμο. Για να γλυτώσετε από αυτή, χρειάζεται μεγάλη ικανότητα διάκρισης, μια αμετάβλητη αγάπη και μια δυνατή θέληση.

Omraam Mikhaël Aïvanhov