.
Το 2012 είναι μια χρονιά, η οποία εξαιτίας μιας σειράς προφητειών, όσο και μέσα από τον πολιτισμό, δηλαδή από συγκεκριμένες κινηματογραφικές ταινίες, βιβλία κλπ, που έχουν κυκλοφορήσει, έχει ταυτιστεί περισσότερο μ’ ένα καταστροφολογικό σενάριο για την ανθρωπότητα, κακώς βέβαια και είναι κάτι που θα το συζητήσουμε ακριβώς ευθύς αμέσως, καθώς η μαζική σκεπτομορφή που έχει καλλιεργηθεί, γύρω απ’ αυτή τη χρονιά είναι είτε, ότι θα έρθει η συντέλεια του κόσμου, ή ότι θα γίνει μια πάρα πολύ μεγάλη καταστροφή, άλλοι λένε ότι θα εμφανιστούν οι εξωγήινοι, κυκλοφορούν διάφορα σενάρια, με το πιο αισιόδοξο απ’ όλα, να είναι το ρομαντικό θα έλεγα, γιατί κι αυτό στερείται ρεαλισμού σενάριο, ότι,
ως δια μαγείας θα γίνει ένα κλικ και ξαφνικά η ανθρωπότητα, από κει που έχει τα συγκεκριμένα χαρακτηριστικά σήμερα, ότι θ’ αλλάξει ξαφνικά και μέσα σε μια στιγμή θα γίνουμε όλοι καλοί και αγαθοί, όλοι φωτισμένοι και μέσα σε μια στιγμή θ’ αλλάξουν τα πάντα.
Όπως καταλαβαίνετε, όλες αυτές οι θεωρίες με τις οποίες είναι φορτισμένη η συγκεκριμένη χρονιά, είναι γεμάτες υπερβολή και το αρνητικό που έχουν είναι ότι, είτε είναι απ’ τις πιο απαισιόδοξες, είτε απ’ τις πιο αισιόδοξες, ότι λειτουργούν ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία, με την έννοια ότι, έχουν προετοιμάσει το ομαδικό ασυνείδητο, έχουν προετοιμάσει τον καθένα από μας, είτε να περιμένει ότι θα συμβεί κάτι τρομερό κι έτσι μ’ αυτή την αναμονή του, να το ενισχύει αυτό ενεργειακά και ξέρετε πολύ καλά, ότι η απαισιοδοξία και ο τρόμος έλκουν αρνητική ενέργεια με αποτέλεσμα να υλοποιούν στο τέλος ανάλογα γεγονότα, αλλά...
και εκείνοι, οι οποίοι πιστεύουν στο αισιόδοξο σενάριο, που προανέφερα, ότι δηλαδή θα επέμβουν σε μια στιγμή μέσα κάποιες ανώτερες δυνάμεις και θ’ αλλάξουν δια μιας ολόκληρο το σκηνικό στην ανθρωπότητα και αυτό το σενάριο λειτουργώντας ως αυτοεκπληρούμενη προφητεία έχει τ’ αρνητικά του, με την έννοια ότι καλλιεργεί μια παθητικότητα στον καθένα μας, ότι εν πάση περιπτώσει, δεν είναι ανάγκη να προσπαθήσουμε ν’ αλλάξουμε σε κάποια πράγματα, να βελτιώσουμε τον εαυτό μας, ή να βελτιώσουμε την κοινωνία, διότι θα καθαρίσουν άλλοι για λογαριασμό μας και ο εφησυχασμός πάλι, είναι κάτι που το είχαμε ξαναζήσει με τις θεωρίες περί ομάδας Έψιλον στην Ελλάδα και είδατε που μας οδήγησαν στο τέλος, είναι ο εφησυχασμός πάλι, κάτι πάρα πολύ αρνητικό, γιατί αντί να σε φέρνει ενώπιον των ευθυνών σου, σου καλλιεργεί μια ψευδαίσθηση ότι κάποιοι άλλοι θα κάνουν τη δουλειά για σένα και άρα ότι εσύ δεν χρειάζεται ν’ αλλάξεις σε τίποτα και έτσι όπως είσαι, είσαι μια χαρά.
Τίποτα λοιπόν απ’ όλα αυτά δεν είναι θετικό, ως προς τη στάση που θα πρέπει να κρατήσει, ο καθένας από μας και άρα, από τη μια έχουμε τις διάφορες συγκλίνουσες προφητείες, απ’ την άλλη έχουμε την αυτοεκπληρούμενη προφητεία, μέσα απ’ τον επηρεασμό του ομαδικού ασυνείδητου, μέσα απ’ όλες αυτές τις θεωρίες.
Βλέπουμε, ότι σε όλους τους τομείς του ανθρώπινου πολιτισμού, δημιουργούνται καταστάσεις κρίσης, το βλέπουμε στον τομέα της οικονομίας, δεν χρειάζεται να πούμε κάτι παραπάνω γι αυτό, το συνειδητοποιούμε όλοι μας, το βλέπουμε στον τομέα του περιβάλλοντος, το βλέπουμε στον τομέα της υγείας, το βλέπουμε στον τομέα του πολιτισμού, το βλέπουμε στον τομέα των πολέμων και της ειρήνης και των συρράξεων, που εκείνο το συμπέρασμα που βγάζει κανείς, βλέποντας όλα αυτά που τρέχουν σε επίπεδο ανθρωπότητας, είναι ότι πράγματι έχουν διογκωθεί πολλά χρόνια προβλήματα, βλέπουμε ότι ο ίδιος ο πλανήτης η Γη αντιδρά μ’ έναν αυξανόμενο αριθμό ακραίων καιρικών φαινομένων και καταστροφών, βλέπουμε ότι πράγματι δημιουργείται μια κατάσταση υψηλού κινδύνου. Δεν έχουμε κάποιο δείγμα ότι μια τεράστια καταστροφή εγκυμονείται άμεσα κι αυτό είναι κάτι θετικό, κανένας όμως δεν μπορεί ν’ αποκλείσει τίποτα. Εκείνο, το οποίο είναι σίγουρο όμως, είναι ότι όλα αυτά τα σημάδια κι όλη αυτή η επιτάχυνση των κρίσεων και των αρνητικών καταστάσεων σε πλανητικό επίπεδο απαιτούν άμεσα μια αναστροφή στη νοοτροπία του κόσμου, μια αναστροφή στους παγκόσμιους θεσμούς, σε όλους τους τομείς, προκειμένου να περάσουμε σε μια κατάσταση ριζικής αναδιαμόρφωσης.
Όσοι από μας, σε παγκόσμιο επίπεδο, έχουν ασχοληθεί με το αντικείμενο που ονομάζουμε πνευματικότητα, δηλαδή προσπαθούν να ερμηνεύσουν τα πράγματα, όχι μόνο μέσα από μια καθαρά πολιτική, οικονομική, κοινωνική σκοπιά, αλλά βάζοντας μέσα στο παιχνίδι κι όλες αυτές τις παραμέτρους που έρχονται από κάποια ανώτερα επίπεδα, πέραν του υλικού, έχουν διαπιστώσει ότι πράγματι έχει ωριμάσει, είναι μια έκφραση που χρησιμοποιείται στους πνευματικούς χώρους, ένα ομαδικό κάρμα για την ανθρωπότητα, ένα πλανητικό κάρμα και ήθελα λίγο ν’ αναφερθώ σ’ αυτή την έννοια πάλι, γιατί πολλοί την έχουν εκλάβει με την έννοια της τιμωρίας, χωρίς επιστροφή. Όμως, όταν μιλάμε για πλανητικό κάρμα και γενικότερα για την έννοια του κάρμα, πρέπει να ξέρουμε ότι έχει δυο διακριτές σημασίες. Η μια είναι αυτό που ονομάζεται κάρμα εξ Αδρανείας, το οποίο με δυο λόγια είναι, εκφράζει εκείνη την κυρίαρχη τάση, που υφίσταται αυτή τη στιγμή, προς τα πού δηλαδή βαδίζουν τα πράγματα, με βάση όλο το παρελθόν, με βάση όσες ενέργειες έχουν προηγηθεί.
Έτσι και σε ατομικό επίπεδο, αλλά και σε ομαδικό επίπεδο, υπάρχει ένα κάρμα εξ αδρανείας, το οποίο εξαρτάται από τις πράξεις του παρελθόντος μας, είναι σαν να λέμε ότι ο καθένας από μας έχει μια κεκτημένη ταχύτητα κι αυτή η κεκτημένη ταχύτητα, το κάρμα εξ αδρανείας είναι αυτό που έχει οδηγήσει την ανθρωπότητα σήμερα και εξακολουθεί να την οδηγεί προς αυτή την κατάσταση αυξημένου κινδύνου και ακριβώς οφείλεται σε όλες τις παρελθοντικές πράξεις της ανθρωπότητας, είτε ως σκέψεις, είτε ως ενέργειες, είτε ως συναισθήματα, είτε ως συμπεριφορά, καθαρά δηλαδή στο υλικό επίπεδο.
Από την άλλη πλευρά υπάρχει κι ένα δεύτερο είδος κάρμα, το ανταποδοτικό, το οποίο ασκείται κάθε φορά που το εξ αδρανείας κάρμα τείνει να παραβιάσει κάποιους γενικότερους κοσμικούς νόμους, οι οποίοι υπάρχουν για να τηρούν την κοσμική αρμονία.
Όταν λοιπόν, το κάρμα εξ αδρανείας εκτροχιάζεται, τείνει να οδηγήσει κάποια δομή, είτε αυτή είναι ένας άνθρωπος, είτε είναι ένας πλανήτης ολόκληρος, προς μια κατεύθυνση, η οποία διακινδυνεύει πλέον τη γενικότερη κοσμική αρμονία, τότε, κάποιοι υφιστάμενοι κοσμικοί νόμοι επαναφέρουν βίαια σε μια σωστότερη κατεύθυνση την όλη κατάσταση και τότε λέγουμε ότι έχουμε ένα κάρμα ανταποδοτικό.
Κάπου εδώ λοιπόν, σε συνδυασμό αυτών των δυο ειδών κάρμα, βρισκόμαστε αυτή τη στιγμή ως ανθρωπότητα, από τη μια πλευρά βαδίζουμε τυφλά με κεκτημένη ταχύτητα προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση, αυτή είναι η έννοια, αν έχετε ακούσει του καρμικού ανέμου, δηλαδή ο καρμικός άνεμος είναι αυτή η τάση, η οποία σε παρασύρει τυφλά προς μια συγκεκριμένη κατεύθυνση και αυτό φαίνεται απ’ το γεγονός ότι αυτή τη στιγμή δεν επικρατεί λογική, βλέπουμε σε συλλογικό επίπεδο, ακόμα κι απ’ τον τρόπο που προσπαθούν να συνεννοηθούν οι ηγέτες στην Ευρωπαϊκή Ένωση και παγκόσμια, ότι το πράγμα έχει πάρει μια τυφλή τροπή και ακριβώς είναι σαν να υπάρχει ένας καρμικός άνεμος, που αυτή την κεκτημένη ταχύτητα που έχουμε αποκτήσει σε διάφορους τομείς, λόγω του παρελθόντος, μας παρασύρει τυφλά, χωρίς κανένας να μπορεί να επέμβει.
Σ’ αυτήν την πορεία που μας οδηγεί ο καρμικός άνεμος, ερχόμαστε αντιμέτωποι με τον κίνδυνο να επέμβει πλέον το ανταποδοτικό κάρμα, διότι απ’ τη στιγμή που οι καταστάσεις αυτές διακινδυνεύουν τη γενικότερη ισορροπία του πλανήτη κι όχι μόνο, τότε να επέμβουν κάποιοι ανώτεροι κοσμικοί νόμοι να επέμβουν κάποιες ανώτερες κοσμικές δυνάμεις, προκειμένου βίαια, αν χρειαστεί να επαναφέρουν το όλο πράγμα σε μια υγιέστερη πορεία.
Όπως και να έχει όμως, γιατί τελικά σημασία έχει τι πρέπει να γίνει από μας, τι πρέπει να γίνει από την ανθρωπότητα, γιατί από μας εξαρτάται η μελλοντική πορεία των πραγμάτων, τίποτα δεν έχει τελεσιδεικίσει.
Από τη στιγμή που η κατάσταση η οποία έχει δημιουργηθεί, από τη στιγμή που το κάρμα το οποίο αυτή τη στιγμή παρασύρει την ανθρωπότητα, δεν είναι τίποτε άλλο από μια κυρίαρχη τάση και μπορεί να αναδιαμορφωθεί ανά πάσα στιγμή, από τα ίδια τα υποκείμενα που το δημιουργούν, δηλαδή από μας τους ανθρώπους, είναι καθαρά στο χέρι μας το αν θα συνεχιστεί η συγκεκριμένη πορεία, ή αν θα ανατραπεί.
Υπάρχουν ερωτηματικά για το τι κάνουν κάποιες ανώτερες υπάρξεις, οι οποίες ενδεχομένως έχουν την ευθύνη για την εξέλιξη της ανθρωπότητας και ξέρω ότι υπάρχει και πολύ παράπονο, όχι μόνο στην Ελλάδα, διεθνώς, από μια μεγάλη μερίδα ανθρώπων, που λένε γιατί ρε παιδί μου, εάν υπάρχουν κάποιες ανώτερες οντότητες, κάποιες ανώτερες υπάρξεις, οι οποίες πονάνε για την ανθρωπότητα, γιατί δεν κάνουν κάτι, γιατί δεν επεμβαίνουν;
Πρέπει να το πούμε αυτό και να το συνειδητοποιήσουμε, ότι και μόνο αυτή η άρθρωση της συγκεκριμένης αγωνίας και του παράπονου, κρύβει πάλι αυτόν τον παράγοντα της τεμπελιάς, για τον οποίο σας μίλησα αρχικά, δηλαδή να περιμένουμε τον από μηχανής Θεό, χωρίς εμείς οι ίδιοι να προσπαθήσουμε ειλικρινά ν’ αλλάξουμε.
Αυτό έρχεται σε αντίθεση μ’ έναν κοσμικό νόμο, ο οποίος ισχύει σε όλα τα πεδία, ο οποίος λέει πολύ απλά ότι οποιαδήποτε θετική αλλαγή, είτε σε ατομικό επίπεδο, είτε ομαδικά, σε επίπεδο ανθρωπότητας, δεν μπορεί να συμβεί εάν δεν ανταποκρίνεται σε μια συνειδησιακή αλλαγή του υποκειμένου που αφορά. Δεν μπορεί δηλαδή καμία ανώτερη δύναμη να έρθει στον καθένα από μας κι από κει που έχει όλες τις συγκεκριμένες ελλείψεις και τις αδυναμίες και τα πάθη κι όλα αυτά τα αρνητικά, τα οποία κουβαλάει, να κάνει ένα τσακ, να του πει απαλάσσεσαι απ’ όλα αυτά και ξαφνικά μετατρέπεσαι σ’ ένα φωτισμένο ον, δεν γίνεται αυτό και εάν το επιχειρήσει κιόλας, τότε θα είναι κάτι πάρα πολύ επικίνδυνο για τον ίδιο τον άνθρωπο, που μπορεί να δεχτεί κάποιες τέτοιου είδους ενέργειες, μπορεί να τον διαλύσει, αλλά μπορεί να είναι και επικίνδυνο γενικά, για το εξελικτικό σχέδιο.
Έτσι λοιπόν, το ίδιο και σε επίπεδο ανθρωπότητας, δεν μπορεί να γίνει κάποια εξωτερική επέμβαση, η οποία συνολικά, ξαφνικά, ως δια μαγείας, θα παράγει μια διαφορετική, φωτισμένη ανθρωπότητα, αν δεν έχει διαμορφωθεί ήδη σε επίπεδο ανθρωπότητας μια μεγάλη κρίσιμη μάζα από ανθρώπους, οι οποίοι έχουν αλλάξει πραγματικά, έχουν αλλάξει προς το θετικό, έχουν εξελιχθεί και αυτή την αλλαγή που έχουν επιφέρει στον εαυτό τους, έχουν κατορθώσει να την προβάλλουν και προς τα έξω με τα έργα τους, με τον τρόπο που σκέφτονται, με τον τρόπο που συναισθάνονται, με τον τρόπο που συναναστρέφονται με τους συνανθρώπους τους.
Πάντα δηλαδή χρειάζεται για οποιαδήποτε αλλαγή να υπάρχει ένα υγιές εξελιγμένο κρίσιμο υπόστρωμα και μόνο τότε μπορεί να υπάρξει η βάση, μπορούν να υπάρξουν οι ρίζες, στις οποίες θα πατήσει οποιαδήποτε ευεργετική επίδραση από τα ανώτερα πεδία.
Έτσι λοιπόν είναι μια μαζική αλλαγή στην ανθρώπινη σκέψη, στον τρόπο με τον οποίο βιώνουμε τα πράγματα και παράγουμε συναισθήματα, στον τρόπο με τον οποίο ενεργούμε, προκειμένου να μπορέσουμε να έλξουμε και να εκμεταλλευτούμε αυτές τις ανώτερες ενέργειες, οι οποίες εκπορεύονται κι από τις ανώτερες πνευματικές δυνάμεις.
Αυτή η διαδικασία έχει ήδη ξεκινήσει, όπως το έχουμε ξαναναφέρει από τις 12 Μαϊου του 2010, πριν από ενάμισυ περίπου χρόνο, με την έννοια ότι, από τότε ξεκίνησε μια τεράστια διάχυση πνευματικών ενεργειών στην ανθρωπότητα, η οποία έχει γίνει δεκτή από μια τεράστια μερίδα του ανθρώπινου πληθυσμού και έχει αρχίσει ήδη να δημιουργεί επάνω τους τις απαραίτητες αλλαγές για να μπορέσει αυτή η μεγάλη μερίδα να αποτελέσει την κρίσιμη μάζα της αλλαγής, στην οποία αναφερόμαστε.
Είναι κάτι, το οποίο το βιώνουμε και στην Ελλάδα, αλλά και διεθνώς, βλέποντας ότι πράγματι σε μια πολύ μεγάλη μερίδα ανθρώπων αλλάζει η νοοτροπία, σε μια πολύ μεγάλη μερίδα ανθρώπων ενεργοποιούνται κάποιες ανώτερες ικανότητες επίγνωσης, κάποιες ανώτερες ψυχικές δυνάμεις, οι οποίες σιγά-σιγά με τη στάση τους και με τις σκέψεις που εκπορεύουν, κάτι όπως κάνουμε καλή ώρα κι εδώ με τον οραματισμό, αρχίζουν και δημιουργούν τις βάσεις γι αυτή τη μεγάλη αλλαγή, η οποία πρόκειται να έρθει. Κατά τα φαινόμενα δεν είναι ασφαλώς μια αλλαγή και το έχουμε ξανατονίσει, η οποία πρόκειται να συμβεί, ή να ολοκληρωθεί μέσα σ’ ένα χρόνο.
Οι εκτιμήσεις είναι ότι αυτή η αλλαγή θα κρατήσει περίπου μια δεκαπενταετία, αλλά ορατά σημάδια θα αρχίσουμε να βλέπουμε ήδη από τον ερχόμενο Μάρτιο του 2012 και μετά, ορατά σημάδια δηλαδή, με την έννοια ότι θ΄ αρχίσουμε να βλέπουμε υπαρκτές κινήσεις αλλαγής ανά τον πλανήτη, μέσα από πρωτοβουλίες πολιτών, οι οποίες θα φέρουν αυτό το στίγμα της πνευματικότητας και της ριζικής αλλαγής. Ένα δίκτυο πρόκειται να δημιουργηθεί διεθνώς, όχι με την έννοια της διασύνδεσης, ότι ντε και καλά η μια ομάδα θα ξέρει την άλλη και θα είναι σε άμεση συνεννόηση μαζί της, ένα δίκτυο από πάνω, όπου μια σειρά από πρωτοβουλίες που θα παίρνονται ανά τον πλανήτη, θα είναι άνωθεν συντονισμένες από τα ανώτερα δηλαδή πνευματικά πεδία και θα είναι αυτό που λέμε σύμφωνες ως προς τον κραδασμό, δηλαδή θα είναι ομοιοκραδασμικές, θα εκπέμπουνε στην ίδια συχνότητα, θα εκπέμπουν στην ίδια νότα.
Έτσι λοιπόν, όπως η μέρα με τη νύχτα συμβαδίζει και ακόμα και μέσα στο πιο απόλυτο σκοτάδι υπάρχει το σπέρμα του φωτός, που με τη σειρά του θ’ αρχίσει να μεγαλώνει, μέχρι να ξημερώσει, έτσι και μέσα στο 2012 θα ζήσουμε περιστατικά και θα δούμε γεγονότα, τα οποία θα φέρουν ανάγλυφο επάνω τους το στίγμα και των δυο καταστάσεων πολύ έντονο και το στίγμα του παλιού κόσμου, ο οποίος ακόμα κρατάει γερά, αλλά και το στίγμα του νέου κόσμου, ο οποίος θ’ αρχίσει να προβάλλει.
Τι πρόκειται να περιμένουμε μέσα στο 2012;
Από τη μια πλευρά οι κρίσεις και οι κίνδυνοι παγκοσμίως θα ενταθούν κι αυτό είναι κάτι αναπόφευκτο, τόσο όσον αφορά φυσικά φαινόμενα, όσο και στο επίπεδο της οικονομικής κρίσης, των πολέμων, του πολιτισμού κλπ.
Από την άλλη πλευρά, στον αντίποδα, θα εκδηλωθούν και οι πρώτες μαζικές συνειδητοποιήσεις των ανθρώπων, με τη μορφή ορατών και εξωτερικευμένων αντιλήψεων και ιδεολογιών και με τη μορφή νέων μορφών κοινωνικής και πολιτικής οργάνωσης.
Αυτά απ’ το Μάρτιο του 2012 θ’ αρχίσουν να γίνονται ορατά.
Αυτές οι ενέργειες που απελευθερώθηκαν, απ’ τη 12η Μαίου του 2010, μέσα στο 2012, γιατί έχουν αρχίσει ήδη να αποδίδουν, θα εκφραστούν και στην εξωτερική πραγματικότητα, θα ενεργοποιηθούν εκατομμύρια άνθρωποι, που έχουν ενσαρκωθεί ακριβώς γι αυτή τη μεγάλη αλλαγή που αρχίζει σήμερα, ακριβώς για να παίξουν το ρόλο τους, για τον οποίο ήρθαν εδώ.
Ασφαλώς απ’ ότι φαίνεται η γη δεν θα καταστραφεί και αντίθετα θα μπει σε μια θετικότερη τροχιά, όμως οι δοκιμασίες που θα έρθουν θα είναι μεγάλες, θα επιφέρουν ευρείας κλίμακας αλλαγές μια πολύ μεγάλη κάθαρση και μια πολύ μεγάλη παράλληλα ενεργοποίηση των θετικών δυνάμεων της ανθρωπότητας.
Ουσιαστικά, από την πληροφόρηση που υπάρχει απ’ τα πνευματικά πεδία έχουμε ένα αισιόδοξο μήνυμα, ότι το παιχνίδι έχει κριθεί επάνω, σ’ ένα πνευματικό επίπεδο, η γη θ’ αλλάξει, είναι ζήτημα χρόνου πότε θ’ αφομοιωθούν αυτές οι αλλαγές, που ήδη έχουν επιτελεστεί στα ανώτερα πνευματικά πεδία, πότε θ’ αφομοιωθούν και πόσο επώδυνα θα αφομοιωθούν και στο επίπεδο της υλικής μας πραγματικότητας.
Πολλοί σκέφτονται πώς είναι δυνατόν να γίνουν τέτοια πράγματα, από τη στιγμή που σε μια πρώτη εντύπωση δείχνουν ότι τα νήματα της ανθρωπότητας ελέγχονται από ανθρώπους ανάλγητους και άπληστους, από κέντρα εξουσίας, τα οποία το μόνο που τους ενδιαφέρει είναι η συσσώρευση του πλούτου και αδιαφορούν για κάθε άλλου είδους ιδανικό.
Η πληροφόρηση που μας δίνεται είναι ότι και αυτοί οι άνθρωποι και αυτά τα κέντρα εξουσίας χωρίς να το γνωρίζουν δεν είναι παρά πιόνια ενός ευρύτερου σχεδίου. Και αυτό πράγματι έχει μια λογική, γιατί μπορεί τα κίνητρα κάποιου να είναι καθαρά ιδιοτελή και εγωιστικά με εφαλτήριο, όπως είπαμε την απληστία, τον εγωισμό, τη σκληρότητα και την αδιαφορία για τους συνανθρώπους του, όμως δεν μπορεί να είναι σε θέση να γνωρίζει τι επιπτώσεις μακροπρόθεσμες έχουν οι ενέργειές του, οι οποίες ξεκινούν απ’ αυτά τα ταπεινά κίνητρα.
Έτσι λοιπόν, μπορεί κάποιοι να προωθούν την παγκοσμιοποίηση για παράδειγμα με στόχο να βάλουν στο χέρι ολόκληρη την ανθρωπότητα, εγκαθιδρύοντας μια παγκόσμια δικτατορία, ωστόσο αποτελώντας πιόνια ενός ανώτερου σχεδίου μ’ αυτή τους την κίνηση μπορεί να προετοιμάζουν ακριβώς έναν οικουμενισμό και μια παγκοσμιοποιημένη ανθρωπότητα, η οποία αντιθέτως θα εμφορείται από την ενότητα, την ελευθερία, το έλεος, την ανθρωπιά, την πνευματικότητα.
Αυτό έχει γίνει πάρα πολλές φορές κατά την διάρκεια της ανθρώπινης ιστορίας και έτσι θα γίνει γι άλλη μια φορά.
Εν τέλει, μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία της μαζικής κάθαρσης και των κινδύνων, είναι αναπόφευκτο, ότι μέσα από αυτή την κρίσιμη μάζα των πνευματικών ανθρώπων που πληθαίνει ολοένα και περισσότερο στην ανθρωπότητα, τελικά εκείνο που θα επικρατήσει θα είναι η αδελφοσύνη, η αλληλεγγύη, η ειρήνη, το έλεος και η πνευματικότητα.
Δυο λόγια τώρα για την Ελλάδα, αν και δεν είναι άμεσα συναρτώμενη με το 2012, μιας και το θέτουμε μέσα στο παγκόσμιο πλαίσιο, ωστόσο δεν είναι τυχαίο, ότι από την Ελλάδα ξεκίνησε η κρίση που μαστίζει αυτή τη στιγμή ολόκληρη την Ευρώπη. Οι δοκιμασίες που ήρθαν και που έρχονται, μας φέρνουν στο παγκόσμιο επίκεντρο, είμαστε ήδη στο παγκόσμιο επίκεντρο κι αυτό δεν είναι καθόλου τυχαίο, διότι πρέπει να ξέρετε ότι εκείνη η δομή, η οποία χτυπιέται πρώτη σε μια διαδικασία αλλαγής, είναι πάντοτε εκείνη η δομή, που έχει προτεραιότητα, ακριβώς σ’ αυτή τη διαδικασία. Είναι ιστορικά επαληθευμένο αλλά και απόλυτα λογικό και έχοντας την Ελλάδα όπως είχαμε ξανατονίσει παλιότερα, ως εμπροσθοφυλακή, ως ατμομηχανή των αλλαγών που θα ξεκινήσουν για τη μεγάλη παγκόσμια αλλαγή, ήταν και είναι απαραίτητο αυτός που θ’ αποτελέσει την ατμομηχανή των αλλαγών, να είναι κι εκείνος ο οποίος πρώτος θα περάσει μέσα απ’ τη διαδικασία κάθαρσης, γιατί μόνο περνώντας μέσα από τη συγκεκριμένη διαδικασία κάθαρσης μπορούν να προκύψουν εκείνες οι νέες δυνάμεις και εκείνες οι νέες αντιλήψεις, οι οποίες θα ηγηθούν παγκόσμια της μεγάλης αλλαγής.
Είναι αλήθεια επίσης, ότι, κι αυτό ιστορικά επιβεβαιωμένο, ότι εκείνοι οι λαοί οι οποίοι έπαιξαν και άσκησαν την μεγαλύτερη επίδραση στην ιστορία της ανθρωπότητας, ήταν και λαοί οι οποίοι ταυτόχρονα είχαν πολύ σοβαρά πάθη και πολύ σοβαρές αδυναμίες. Και κάτι τέτοιο ακριβώς συμβαίνει και με την Ελλάδα. Ανέκαθεν η Ελλάδα υπήρξε μπροστάρης αλλαγών, αλλά και σ’ εκείνες τις περιόδους ακριβώς που υπήρξε μπροστάρης στις αλλαγές και συνεισέφερε στο παγκόσμιο πρότυπο, τις ίδιες ακριβώς περιόδους εμφάνισε τρομερές αδυναμίες και τρομερά πάθη και τρομερές αρνητικότητες.
Γιατί όταν εντείνεται και ανεβαίνει το επίπεδο της ενέργειας μέσα σ’ ένα σύστημα, σ’ ένα οποιοδήποτε σύστημα, διογκώνονται τόσο τα θετικά του, όσο και τ’ αρνητικά του. Είναι σαν κάποιον οποιονδήποτε από μας να μας πάρουν και να μας ντοπάρουν ενεργειακά, θα αναδείξουμε και τις ικανότητές μας και τα ταλέντα μας στο μέγιστο, αλλά θα αναδείξουμε και τα πάθη μας και τις αδυναμίες μας στο μέγιστο.
Έτσι λοιπόν, μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία κάθαρσης, η οποία είναι οδυνηρή και δεν είναι κάτι το οποίο δεν το περιμέναμε, τουλάχιστον εσείς οι οποίοι παρακολουθείτε αυτό το θεσμό του οραματισμού, ο οποίος γίνεται τώρα για δεκάξι χρόνια, θα το ξέρετε πάρα πολύ καλά ότι αυτά τα οποία συμβαίνουν τώρα στην Ελλάδα, όπως και αυτά που συμβαίνουν διεθνώς, ήταν κάτι που λέγαμε και περιμέναμε χρόνια ότι θα συμβούν, δεν μας κατέλαβαν εξ απήνης δηλαδή, ήταν κάτι αναμενόμενο.
Έτσι λοιπόν, περνάμε από μια διαδικασία μεγάλης κάθαρσης, η οποία στόχο έχει να ευαισθητοποιήσει τον ελληνικό λαό κι από κει που βρισκόταν σε ύπνο στις μεγάλες ικανότητες που διαθέτει και το τεράστιο δυναμικό του κι από κει που ο ελληνικός λαός ήταν εγκλωβισμένος στον καναπέ και στο σκυλάδικο και στο εξοχικό και στην Αράχοβα, να αφυπνιστεί επιτέλους και αυτό το τεράστιο δυναμικό που κρύβει να μην πηγαίνει χαμένο και γι αυτό χρειαζόταν ένα ηλεκτροσόκ κάθαρσης, γιατί επαναλαμβάνω κι αυτό να το θυμηθείτε και να έχετε επίγνωση αυτού του γεγονότος, ότι ο ελληνισμός πάντοτε έκρυβε κι ακόμα περισσότερο σήμερα, κρύβει μια τεράστια δύναμη, την οποία την είχαμε εκφυλισμένη, την είχαμε εν υπνώσει μέσα στον καταναλωτισμό και τα δάνεια και μέσα στην παντελή αδιαφορία το τι κάνει ο διπλανός μας. Είχαμε αναθέσει την πορεία της χώρας έχοντας αδιαφορήσει πλήρως για τα κοινωνικώς δρώμενα σ’ αυτούς που σήμερα αποκαλούμε και λέμε λαμόγια, απατεώνες, κλέφτες κλπ.
Ναι, αλλά ποιός το έκανε αυτό, ποιός τους άφησε και για ποιό λόγο επέπλευσαν τα συγκεκριμένα στοιχεία μέσα στην ανθρώπινη κοινωνία;
Γιατί ακριβώς ποτιστήκαμε μ’ ένα ναρκωτικό επανάπαυσης κι ωχαδερφισμού κι όλο αυτό το μεγαλείο που έχει μέσα του ο ελληνισμός, το είχαμε αφήσει να βαλτώσει.
Ε, λοιπόν αυτό το μεγαλείο μέσα απ’ αυτή τη διαδικασία της κάθαρσης ξυπνάει και το βλέπετε αυτό γύρω σας, παντού, από τον κόσμο, ο οποίος έχει αρχίσει να ενεργοποιείται κι ο οποίος, βλέπετε ακόμα κι απ’ τα γκάλοπ που γίνονται, ότι υπάρχει ένα τριάντα πέντε-σαράντα τα εκατό, αυτό το δεν ξέρω δεν απαντώ, το περίφημο, το οποίο είναι ένα τεράστιο ποσοστό πλέον στον ελληνικό λαό και το οποίο έχει αλλάξει συχνότητα, έχει φύγει απ’ αυτή την παραδοσιακή νοοτροπία της πολιτικής και των κομμάτων, έχει περάσει αλλού και είναι μια τεράστια κρίσιμη μάζα, απ’ την οποία θα δούμε και απ’ το 2012 και στα αμέσως επόμενα χρόνια πράγματα, τα οποία δεν τα φανταζόμασταν με τίποτα να προκύπτουν.
Επίσης, παρένθεση, γιατί ξέχασα να το αναφέρω πριν και σε παγκόσμιο επίπεδο αυτή η κρίσιμη μάζα, η οποία ενεργοποιείται μετά τις ενέργειες της 12ης Μαΐου, έχει αρχίσει και παίρνει σάρκα και οστά και σε επίπεδο διασύνδεσης, δομής.
Πάρτε το σοβαρά αυτό που σας λέω, δυστυχώς δεν μπορώ ν’ αποκαλύψω περισσότερα, αλλά ξέρω όχι άνωθεν απλά, ξέρω εδώ, ότι έχει ξεκινήσει μια διαδικασία σε παγκόσμιο επίπεδο δημιουργίας στελεχών για μια μεγάλη πλανητική αλλαγή, ξέρω ότι κινούνται διαδικασίες από πάρα πολλά συντονισμένα μεταξύ τους πνευματικά κέντρα, προσέγγισης ατόμων, σε παγκόσμιο επίπεδο, προκειμένου να δημιουργηθεί ένα τεράστιο στελεχειακό δυναμικό με συγκεκριμένες ικανότητες, όχι μόνο πνευματικές, αλλά και ικανότητες στη διοίκηση, στην ηγεσία, σε συγκεκριμένες γνώσεις που απαιτούνται, προκειμένου αυτό όλο το δυναμικό, μιλάμε για εκατοντάδες χιλιάδες άτομα σε πλανητικό επίπεδο, οι οποίοι μέσα στα επόμενα χρόνια θα παίξουν το ρόλο του συντονιστή, ο καθένας από διάφορους τομείς επαγγελματικούς, κοινωνικούς κλπ, στην αλλαγή που πρόκειται ν’ ακολουθήσει.
Αυτό είναι κάτι που το ξέρω βιωματικά, εμπειρικά και πάρτε το πάρα πολύ σοβαρά υπ’ όψιν σας.
Το ίδιο θα γίνει και στην Ελλάδα για να επανέλθω στο τι να περιμένουμε εδώ. Ήδη μέσα απ’ το 2012 θα προκύψουν οι πρώτες οργανωμένες εκφράσεις, οργανωμένες εννοώ και σε κοινωνικό επίπεδο, αυτής της κρίσιμης μάζας και όχι μόνο.
Προσέξτε, οι εξελίξεις στην Ευρώπη θα δημιουργήσουν πλέον νέους συσχετισμούς, θα δημιουργήσουν πλέον νέες ισχυρές συμμαχίες προς τους αφυπνισμένους Έλληνες, καθώς και οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί πλήττονται, με αποτέλεσμα να ξεκινήσουν διεργασίες, οι οποίες θα στοχεύουν στην αλλαγή ολόκληρου του ευρωπαϊκού οικοδομήματος, κάτι το οποίο είναι πάρα πολύ σημαντικό, γιατί η φωνή της Ελλάδας, από κει που αυτή τη στιγμή είναι στο φτύσιμο, να το πω έτσι πολύ απλά, ξαφνικά θα αποκτήσει συμμάχους και θα αποκτήσει διεθνή εμβέλεια και από κει είναι που θα ξεκινήσει και ένας ευρύτερος προβληματισμός σε παγκόσμιο επίπεδο για το τι αλλαγές πρέπει να γίνουν στην κοινωνία. Αυτό μέσα στα επόμενα χρόνια.
Ωραίες αυτές οι περιγραφές, υπάρχουν αισιόδοξες προοπτικές κι είναι κάτι που το πιστεύουμε απόλυτα, ότι έτσι θα γίνουν τα πράγματα, όμως τι κάνουμε εμείς, που ενδεχομένως να μη βρισκόμαστε ο καθένας από μας σ’ ένα κέντρο εξουσίας, που θα μπορεί να παίξει ένα ρόλο φανερό, εμείς οι οποίοι μπορεί να μην ηγούμαστε και να μην μπορούμε με μια φωνή να επηρεάζουμε χιλιάδες, ή εκατοντάδες χιλιάδες ανθρώπους, αλλά που ωστόσο, όπως είπαμε, απ’ τον καθένα από μας εξαρτάται και όλη η εξέλιξη των πραγμάτων.
Το πρώτο που πρέπει να κάνουμε είναι να σταματήσουμε, να βγούμε κι εμείς απ’ αυτό το βάλτο της αδιαφορίας, ή του παγώματος, του φόβου, της απαισιοδοξίας και να στραφούμε και να ενεργοποιηθούμε πάνω στις ανθρώπινες αξίες, να φύγουμε απ’ το καβούκι μας ο καθένας και στο περιβάλλον, το οποίο κινείται να επενδύσει στη γνώση και στην αλληλεγγύη, να επενδύσει στο πώς θα συζητήσει με τους γύρω του, θα αφυπνίσει τους γύρω του, τον προβληματισμό πάνω στις καινούργιες αξίες, οι οποίες θα πρέπει να προβληθούν, να μην τον κρατάει μόνο για τον εαυτό του, αλλά να τον προβάλλει παντού γύρω, έτσι ώστε αυτή η κρίσιμη μάζα για την οποία συζητάμε να διαμορφωθεί το ταχύτερο δυνατό.
Πρέπει να βγούμε απ’ το καβούκι μας κι όλοι εσείς, οι οποίοι είστε συνδεδεμένοι μαζί μας σήμερα, το ξέρουμε ότι ο καθένας στο χώρο του επηρεάζει πράγματα και ξέρουμε ότι όλοι εσείς έχετε πάρα πολλές ικανότητες σε σχέση με το μέσο άνθρωπο και σε επίπεδο γνώσης και σε επίπεδο αγνότητας και σε επίπεδο ψυχικών δυνάμεων.
Αυτές τις ικανότητες μην τις κρατάμε για τον εαυτό μας, μην κρατάμε απλώς τη σκέψεις μέσα στο κεφάλι μας, αλλά να τις εξωτερικεύουμε και τα ιδανικά μας να τολμάμε να τα συζητάμε, να τα προβάλλουμε και να τα διαδίδουμε παντού.
Έτσι λοιπόν, καλούμαστε ο καθένας από μας, να αναπτύξουμε αυτό που είχαμε ονομάσει και σε παλιότερες συζητήσεις μας, πνευματική δράση, το πώς δηλαδή πρέπει να δρα ένας πνευματικός άνθρωπος κι αυτό είπαμε ότι στηρίζεται σε δυο άξονες, ή αν θέλετε, που είναι και της μόδας, σε δυο πυλώνες.
Ο ένας είναι η λεγόμενη εσωτερική πνευματική δράση, αυτή περιλαμβάνει την προσπάθεια να διορθώνουμε συνεχώς τον εαυτό μας, ως μονάδες, ως άτομα και να εκπέμπουμε ότι καλύτερο έχουμε, ότι καλύτερο διαθέτουμε, ως σκεπτομορφή, δηλαδή να προσέχει ο καθένας από μας, να μην καταλαμβάνεται από το φόβο και την απαισιοδοξία, που έχει η ευρύτερη σκεπτομορφή, που προσπαθούν να καπακώσουν την Ελλάδα, αλλά να εκπέμπουμε αισιόδοξες θετικές σκέψεις και συναισθήματα, να μην παρασυρόμαστε διότι έχουμε όπως είπα, ικανότητες, έχουμε μια παραπάνω επίγνωση ως πνευματικοί άνθρωποι.
Κάθε φορά λοιπόν που πάνε να μας παγιδεύσουν στην καταστροφολογία, εμείς θα πρέπει να αντιτείνουμε μια θετική στάση κι ένα θετικό όραμα απέναντι στα πράγματα κι αυτό το όραμα να το εκπέμπουμε δυναμικά.
Η εσωτερική πνευματική δράση προϋποθέτει το να κρατάμε όσο πιο καθαρό και ακέραιο τον πυρήνα μας και δεύτερο, αυτή την καθαρότητα κι αυτά τα ιδανικά μας να τα προβάλλουμε προς τα έξω με τις σκέψεις τα συναισθήματα και τις πράξεις μας. Και τρίτον βέβαια, να τα προβάλλουμε και ομαδικά, μέσα από τέτοιες διαδικασίες όπως ο ομαδικός οραματισμός για την Ελλάδα, που είναι ένα υπόδειγμα ακριβώς της εσωτερικής πνευματικής δράσης.
Υπάρχει κι ο δεύτερος πυλώνας, η κοινωνική πνευματική δράση, η οποία αναφέρεται πλέον απτά στην ενεργοποίηση του καθενός μας στο κοινωνικό του περιβάλλον, ως κοινωνικό ον, πλέον, ως γνήσιος Έλληνας πολίτης, με την έννοια του πολίτη, που ήταν στην αρχαία Ελλάδα, με την έννοια δηλαδή του πολίτη, έτσι όπως την εκφράζει ο ελληνισμός, όχι ενός μέρους μιας ανθρωπόμαζας, αλλά ενός αυτόνομου προσώπου, συνειδητού, το οποίο συμμετέχει συνειδητά στα κοινά, έχοντας άποψη, εκφράζοντας άποψη, διεκδικώντας άποψη, δρώντας, συμμετέχοντας. Κι έχουμε πει ποιοί είναι αυτοί οι τομείς, οι οποίοι δημιουργούν ευνοϊκότερες συνθήκες για όλη την κοινωνία, για όλους τους συνανθρώπους μας.
Ο καθένας από μας, ως κοινωνική πνευματική δράση οφείλει να ενεργοποιηθεί, μέσω δικτύων αλληλεγγύης προς τους συνανθρώπους μας, δικτύων προστασίας του περιβάλλοντος, δικτύων που εξασφαλίζουν τις ατομικές ελευθερίες, δικτύων που εξασφαλίζουν ένα στάνταρ επίπεδο διαβίωσης για όλους τους συνανθρώπους μας, δικτύων, τα οποία εξασφαλίζουν την παραπάνω γνώση και συνειδητοποίηση των συνανθρώπων μας.
Καλές κοινωνικές συνθήκες είναι εκείνες οι οποίες μας βοηθούν να προχωρήσουμε, να εξελιχθούμε ως κοινωνία και οι συνθήκες που μας βοηθούν να εξελιχθούμε και να προχωρήσουμε ως κοινωνία, είναι αυτές οι οποίες καταπολεμούν τη φτώχεια, τη σκλαβιά, την αμάθεια, τις κακές ανθρώπινες σχέσεις, καταπολεμούν την απληστία και την αδιαφορία, αυτές που καταπολεμούν τη φθορά του περιβάλλοντος.
Σε οποιονδήποτε απ’ αυτούς τους τομείς ενεργοποιηθεί ο καθένας από μας, ασκεί πνευματική κοινωνική δράση, αυτό είναι απ’ το οποίο καλείται ο καθένας από μας να κάνει αναδεικνύοντας το καλύτερο του εαυτού του.
Κλείνοντας λοιπόν και συνοψίζοντας, τόσο στην Ελλάδα, όσο και διεθνώς θα έχουμε αρκετές δοκιμασίες μέσα στην επόμενη χρονιά, ταυτόχρονα θα έχουμε ορατές, όπως σας είπα, τις εκδηλώσεις του αντίπαλου δέους πλέον, των πνευματικών ανθρώπων, το οποίο αρχίζει να διαμορφώνεται και να γιγαντώνεται διεθνώς.
Απέναντι σ’ αυτή τη διελκυστίνδα, όπου το παιχνίδι άνωθεν έχει κριθεί, αλλά όπως σας είπα, λόγω του εξελικτικού νόμου, δεν θα μπορέσουμε να δούμε τα οφέλη, εάν δεν υπάρξει το κατάλληλο υπόστρωμα σε επίπεδο ανθρωπότητας, δηλαδή αυτή η συνειδησιακή αλλαγή, μέσα από μια μεγάλη κρίσιμη μάζα, οφείλει ο καθένας από μας να συμβάλλει ακριβώς σ’ αυτό, με τις σκέψεις του, τα συναισθήματά του, αλλά και με τις πράξεις του.
Εκείνο λοιπόν που καλούμαστε να κάνουμε εν κατακλείδι είναι, να συμμετέχουμε συνειδητά σε όλο το παιχνίδι το οποίο πρόκειται να κορυφωθεί μέσα στα επόμενα χρόνια, ξεκινώντας απ’ το 2012, καταπολεμώντας το νούμερο ένα εχθρό, ο οποίος είναι η παθητικότητα, η αποχή από τα δρώμενα, διότι η αρνητικές δυνάμεις, επειδή ακριβώς βασίζονται στο παιχνίδι της μονάδας, στο ατομικό παιχνίδι, πάντοτε εκείνο που προσπαθούν και εκείνο, το οποίο εκμεταλλεύονται είναι ο εφησυχασμός, η αδιαφορία, η παθητικοποίηση των πολλών.
Αντίθετα, επειδή ο εξελικτικός νόμος βασίζεται στο ότι οποιαδήποτε αλλαγή για να κατοχυρωθεί πρέπει να στηρίζεται στην εξέλιξη και στη συνειδητοποίηση των πολλών, εμείς πρέπει να συμβάλλουμε με όσες δυνάμεις έχουμε, ακριβώς πάνω σ’ αυτό, βελτιώνοντας παραπάνω τον εαυτό μας και προβάλλοντας τον καλύτερό μας εαυτό στους γύρω μας και ενεργειακά και υλικά, με τις δράσεις μας.
Μέσα στο 2012 θα ξεκινήσει η διασύνδεση των ανθρώπων της επερχόμενης αλλαγής, μέσα από δίκτυα, μέσα από οργανώσεις, μέσα απ’ το ίντερνετ, μέσα από τα μέσα κοινωνικής δικτύωσης και θα είναι κάτι ορατό, κανείς από μας δεν πρέπει να χάσει την ευκαιρία να συμμετέχει μέσα σ’ αυτά τα δίκτυα, έτσι ώστε αυτό το δίκτυο φωτός, το οποίο μπορεί σήμερα να έχει δέκα χιλιάδες κόμβους σ’ ολόκληρο τον πλανήτη μέσα στο 2012 να τις κάνει εκατό χιλιάδες, να τις κάνει ένα εκατομμύριο και σιγά-σιγά να ωριμάσει αυτή η κρίσιμη μάζα για το μεγάλο ποιοτικό άλμα, για τη μεγάλη αλλαγή της ανθρωπότητας.
Από ομιλία που έγινε πριν από τον Οραματισμό για την Ελλάδα στις 11-12-2011, από τον Στάμο Στίνη.
