Γουίλιαμ Λι: Μπορούμε να νικήσουμε τον καρκίνο με σωστή διατροφή;

Ο Γουίλιαμ Λι μας παρουσιάζει μια νέα οπτική στην μάχη κατά του καρκίνου: 

την Αγγειογένεση, 

η οποία στοχεύει τα αιμοφόρα αγγεία που τροφοδοτούν τους καρκινικούς όγκους.

 Το πρώτο και πιο σημαντικό βήμα για την αποφυγή του καρκίνου: 

Δίαιτα με αντικαρκινικές τροφές, μπορεί να νικήσει τον καρκίνο με τα ίδια του τα όπλα.

.

Διατροφή του Εγκεφάλου

.

του Γιάννη Βελίκη

Ο ανθρώπινος εγκέφαλος είναι σίγουρα το εκπληκτικότερο δημιούργημα της φύσης. Έχει εκτιμηθεί ότι περιέχει περίπου 100 δισεκατομμύρια νευρικά κύτταρα, όσα περίπου τα άστρα του γαλαξία μας. Κάθε κύτταρο συνδέεται με 10.000 – 40.000 άλλα κύτταρα. Αν πολλαπλασιάσουμε τα 100 δισεκατομμύρια με τις 40.000 συνάψεις έχουμε ένα αριθμό συνδέσεων όσα περίπου και τα αστέρια του σύμπαντος. Όγκος εγκεφάλου όσο ένας κόκκος άμμου περιέχει 10.000 νευρικά κύτταρα και 1 δισεκατομμύριο συνάψεις που επικοινωνούν μεταξύ τους. Ο εγκέφαλος δεν σταματά ποτέ να λειτουργεί, ακόμη και τη νύχτα και ιδιαίτερα κατά τη διάρκεια των ονείρων. Για τη διατήρηση αυτού του εκπληκτικού και σημαντικότατου οργάνου απαιτούνται:

 Ο εγκέφαλος απαιτεί γλυκόζη για τη λειτουργία του. Επομένως τα συχνά μικρά γεύματα είναι προτιμότερα από τα λίγα μεγάλα όπου το στομάχι μένει για πολύ ώρα άδειο. Επίσης και για τον εγκέφαλο η ιδανική δίαιτα είναι η Μεσογειακή.

Το λίπος των ψαριών και το λινέλαιο που δίνουν τα απαραίτητα Ωμέγα 3 λιπαρά οξέα στον εγκέφαλο πρέπει να λαμβάνονται καθημερινά, ή τουλάχιστον 3 – 4 φορές εβδομαδιαίως. Τα πολυακόρεστα αυτά λιπαρά βοηθούν την επικοινωνία των νευρικών κυττάρων και προλαμβάνουν τη νόσο Αλτσχάϊμερ, την άνοια και την κατάθλιψη.

Το σύμπλεγμα των βιταμινών Β δε θα πρέπει να αμελείται. Επίσης η μαύρη σοκολάτα σε μικρές ποσότητες και το αβοκάντο είναι ευεργετικά.

Η καθημερινή ξεκούραση, ο απαραίτητος ύπνος και η καθιέρωση χρόνου ηρεμίας του εγκεφάλου είναι θεμέλια για τη καλή λειτουργία του νευρικού συστήματος.

Η ακτινοβολία από κινητά τηλέφωνα, φούρνους μικροκυμάτων και ασύρματο διαδίκτυο θα πρέπει να αποφεύγεται, το δυνατόν περισσότερο. Τα κινητά τηλέφωνα πρέπει να χρησιμοποιούνται όσο το δυνατό λιγότερο παρά το ότι δεν έχει αποδειχθεί η συμβολή τους στην καρκινογένεση. Η ακτινοβολία που εκπέμπουν προκαλεί κούραση, πονοκέφαλο και ενδεχομένως επηρεάζει την ικανότητα να παίρνουμε γρήγορες αποφάσεις, κάτι πολύ ζωτικό κατά την οδήγηση.

Η εξάσκηση βοηθά τη λειτουργικότητα του εγκεφάλου. Η εξάσκηση επιτυγχάνεται με τη λύση σταυρολέξων, ανάγνωση εφημερίδων και ποίησης, εκμάθηση ξένων γλωσσών και μουσικών οργάνων, καλλιέργεια κοινωνικών σχέσεων κ.α.

Το περπάτημα προλαμβάνει τις εγκεφαλικές παθήσεις και διατηρεί τη μνήμη και γενικότερα την ψυχική υγεία σε καλά επίπεδα.

Η υπέρταση προσβάλλει τον εγκέφαλο και τον οδηγεί σε πρόωρη γήρανση (χειρότερη μνήμη, προβλήματα στην επεξεργασία δεδομένων κ.α.).

Παρά του ότι γενικά θεωρούμε ότι η ηλικία των 18 είναι η ηλικία της ενηλικίωσης, οι έρευνες δείχνουν ότι στα 25 ολοκληρώνεται η ανάπτυξη του εγκεφάλου. Ο προμετωπιαίος λοβός που είναι η έδρα της κριτικής μας ικανότητας, του ελέγχου των παρορμήσεων μας, της μάθησης από τα λάθη μας, ολοκληρώνει την ανάπτυξη του περίπου σε αυτή την ηλικία. Γι’ αυτό άλλωστε και στις Η.Π.Α. τα ασφάλιστρα ζωής είναι χαμηλότερα στα άτομα μετά τα 25 χρόνια. 

Έτσι, θεωρείται σκόπιμο, τα άτομα με ηλικία από 18 – 25 χρόνια, να δέχονται προστασία και διακριτική επιτήρηση από ενήλικες που τους νοιάζονται και τους αγαπούν, δεδομένου ότι μπορούν εύκολα να επηρεαστούν στο να υιοθετήσουν συμπεριφορές που θα προκαλέσουν μόνιμες βλάβες στο νευρικό τους σύστημα (όπως κάπνισμα, χρήση ναρκωτικών, κατάχρηση αλκοόλ κ.α.). 

.

 

C-αντιδρώσα πρωτεΐνη (CRP) και καταθλιψη

.

Άνθρωποι που εμφανίζουν κατάθλιψη ή ψυχική δυσφορία φαίνεται πως έχουν υψηλότερα από το φυσιολογικό επίπεδα στο αίμα της C-αντιδρώσας πρωτεΐνης, (CRP), ενός δείκτη φλεγμονής, σύμφωνα με νέα έρευνα από τη Δανία.

Ήδη η CRP έχει συνδεθεί με αυξημένο κίνδυνο καρδιοπάθειας.

Ο Dr. Borge Gronne Nordestgaard, από το Copenhagen University Hospital, δήλωσε ότι άνθρωποι με αυξημένη CRP έχουν διπλάσιο έως τριπλάσιο κίνδυνο κατάθλιψης.

Ο Nordestgaard δήλωσε ότι δεν είναι γνωστό αν η αυξημένη CRP αποτελεί αιτία κατάθλιψης ή μόνο σημάδι της. Ούτε είναι σαφές αν η μείωση της πρωτεΐνης θα βοηθήσει στην ανακούφιση της κατάθλιψης.

Ο ερευνητής πρόσθεσε ότι τα αυξημένα επίπεδα της πρωτεΐνης σχετίζονται με ανθυγιεινό τρόπο ζωής-παχύσαρκους ανθρώπους και ανθρώπους με χρόνιες νόσους. Ωστόσο τα ευρήματα ίσχυαν και όταν ελήφθησαν υπόψη οι συγκεκριμένοι παράγοντες.

Για την έρευνα που δημοσιεύεται στο περιοδικό ‘Archives of General Psychiatry', η ομάδα του Nordestgaard συνέλεξε στοιχεία περισσότερων των 73.000 ενηλίκων που έλαβαν μέρος σε έρευνες πληθυσμού στην Κοπεγχάγη. Συγκεκριμένα εξέτασαν τη χρήση αντικαταθλιπτικών όπως αναφέρθηκαν από τους συμμετέχοντες, τη συνταγογράφηση αντικαταθλιπτικών και τη νοσηλεία για κατάθλιψη.

Οι ερευνητές σημείωσαν ότι στους ανθρώπους που λαμβάνουν αντικαταθλιπτικά οι πιθανότητες να έχουν επίσης υψηλά επίπεδα CRP ήταν σχεδόν 3 φορές υψηλότερες σε σχέση με όσους δεν λάμβαναν τέτοια φάρμακα.

Επιπλέον, αυξημένα επίπεδα CRP συνδέθηκαν με περισσότερες από διπλάσιες πιθανότητες νοσηλείας για κατάθλιψη.

Παλαιότερες έρευνες υπέδειξαν ότι συστημική φλεγμονή χαμηλού βαθμού μπορεί ενδεχομένως να συμβάλλει στην ανάπτυξη της νόσου, σημειώνουν οι ερευνητές.

Ακόμα και αν κάποιος που πάσχει από φλεγμονώδη νόσο δεν εμφανίζει συμπτώματα είναι πιθανό ότι μπορεί να οδηγηθεί σε κατάθλιψη, δήλωσε ο Nordestgaard.

Δεν συμφωνούν όλοι με το συμπέρασμα του Nordestgaard. Ένας ειδικός δήλωσε ότι επειδή τα ευρήματα της έρευνας βασίζονται σε συγκεκριμένο είδος ανάλυσης δεν είναι δυνατό να καθοριστεί αν τα επίπεδα της συγκεκριμένης πρωτεΐνης προκαλούν κατάθλιψη.

Ο Simon Rego, του Montefiore Medical Center/Albert Einstein College of Medicine στη Νέα Υόρκη, δήλωσε ότι η απλή ανεύρεση σχέση μεταξύ φλεγμονής και κατάθλιψης, όσο σοβαρή και να είναι δεν λέει τίποτα σχετικά με τον μηχανισμό που τις συνδέει.

Για παράδειγμα, η φλεγμονή μπορεί να οδηγήσει σε κατάθλιψη, η κατάθλιψη σε φλεγμονή, ή η σχέση θα μπορούσε να προκαλείται από τρίτο και εντελώς διαφορετικό παράγοντα, εξήγησε. Σαφώς χρειάζεται περισσότερη έρευνα δήλωσε ο Rego.

Πηγές: ‘Archives of General Psychiatry'.

.

 

Ο Κρισναμούρτι στην Ελλάδα

"Μοιάζει με την Καλιφόρνια (η Αθήνα το 1933) αλλά είναι πιο όμορφη, πιο ώριμη, ο αέρας είναι απαλός και οι άνθρωποι τρομερά φιλικοί. Υπέροχος τόπος για να μείνει κανείς. Βιολετί λόφοι, γεμάτοι λουλούδια, αμπελώνες, κυπαρίσσια, ελιές και άγρια θυμάρια με πορφυρά άνθη. Τι τόπος! Η Ακρόπολη δεν έχει το ταίρι της και είμαι ερωτευμένος με μια κυρία που δυστυχώς είναι από μάρμαρο. Η τύχη μου βλέπετε! Είναι η θεά της Δικαιοσύνης, η Θέμις. Είναι πραγματικά υπέροχη και μου έκλεψε το μυαλό και την καρδιά".

 “Ποτέ μου δεν είχα δει κάτι τόσο όμορφο, απλό και δυνατό, όσο ο Παρθενώνας. Ολόκληρη η Ακρόπολη είναι εκπληκτική, σου κόβει την ανάσα, και μπροστά της όλα τα άλλα δημιουργήματα της ανθρώπινης έκφρασης είναι χυδαία, μέτρια και γεμάτα σύγχυση. Τι άνθρωποι ήταν αυτοί οι λίγοι υπέροχοι Έλληνες τότε! Πρέπει να τον δει κανείς για να καταλάβει ότι καθετί άλλο που δε βαδίζει στο δρόμο της αιωνιότητας είναι ασήμαντο, γελοίο και ανόητο.”

 “Ο ναός έβλεπε τη γαλανή Μεσόγειο. Ήταν ερειπωμένος και το μόνο που απόμενε απ’ αυτόν ήταν οι μαρμάρινες κολόνες. Είχε καταστραφεί σε κάποιο πόλεμο, αλλά ήταν ακόμα ιερό καταφύγιο. Κάποιο σούρουπο, με το χρυσό ήλιο να πέφτει στα μάρμαρα, ένιωσες την ιερή ατμόσφαιρα. Ήσουν μόνος, χωρίς τους επισκέπτες και την ατέλειωτη φλυαρία τους γύρω σου. Οι κολόνες έπαιρναν ένα καθαρό χρυσαφί χρώμα και η θάλασσα κάτω μακριά ήταν έντονα γαλάζια. Υπήρχε ένα διατηρημένο άγαλμα της θεάς, αλλά ήταν κλειδωμένο. Μπορούσες να τη δεις μόνο σε ορισμένες ώρες κι έτσι έχανε την ομορφιά της ιερότητας. Η θάλασσα παρέμενε γαλάζια…”

 “Όταν πας στην Ελλάδα και δεις για πρώτη φορά τον Παρθενώνα νιώθεις ότι έχουν τόσο σπάνια σπουδαιότητα: η ομορφιά του, τα χρώματά του με φόντο τον ουρανό, όλο το μεγαλείο του ελληνικού πολιτισμού, που θέλεις να γονατίσεις μπροστά του…”

 Καθώς τρώγαμε ένα μεσημέρι στην Ελβετία -κάτι που κράτησε ώρες, αφού σταματούσε να τρώει όχι μόνο όταν μιλούσε ο ίδιος, αλλά και όταν του μιλούσε κάποιος άλλος- συζητούσαμε για την αρχαία Ελλάδα και κάποια στιγμή του είπα: 

 “Ξέρετε, κύριε, ότι όσα λέτε μοιάζουν με όσα ξέρουμε ότι είπε ο Σωκράτης;”

 “Έτσι μου έχουν πει, αλλά εγώ δεν έχω διαβάσει ποτέ τίποτα” απάντησε.

 “Δε χρειάζεται, κύριε, τα ξέρετε από μόνος σας”

 του είπα κι εκείνος ξέσπασε σε γέλια σαν παιδί που άκουσε κάποιο αστείο, χωρίς να δώσει την παραμικρή αίσθηση ότι κολακεύτηκε. 

 Λίγο αργότερα θυμήθηκα κάτι που είχα διαβάσει σε ένα βιβλίο με φωτογραφίες του, που μόλις είχε κυκλοφορήσει και του είπα: 

“Διάβασα σε ένα βιβλίο που κυκλοφόρησε τελευταία ότι την πρώτη φορά που ανεβήκατε στην ακρόπολη πέσατε στα γόνατα, είναι αλήθεια;”

 “Ναι, ναι” απάντησε γελώντας με μια έκφραση σαν να είχε θυμηθεί κάποια αταξία που είχε κάνει.

  “Ο Κρισναμούρτι στην Ελλάδα” Εκδόσεις Καστανιώτη 

.