O xορός του Ζορμπά του Βούδα. (Zorba's Dance)

«Ο Ζορμπάς είχε έναν υπέροχο τρόπο να αντιμετωπίζει τον θάνατο. Κι αυτός ήταν να ζει "στο φουλ" όλη του τη ζωή.

 "Μην αφήσεις στον θάνατο τίποτε άλλο από ένα καμένο κάστρο" έλεγε.

 Κάνοντας αυτό, κατόρθωσε να υπερβεί τον φόβο του θανάτου, όπως τον μειώνουμε όλοι μας όταν ζούμε όσο πιο "γεμάτα" μπορούμε τη ζωή μας. Αλλά αυτός ο φόβος σε έναν βαθμό υπάρχει σε όλους μας, μεγαλύτερος ή μικρότερος. Σε κάποιες περιόδους είναι πιο έντονος και φανερός, ενώ σε κάποιες άλλες περισσότερο καταχωνιασμένος μέσα μας».

Ο τρόπος που πεθαίνει ένας άνθρωπος είναι απόλυτα αντιπροσωπευτικός του τρόπου που έχει ζήσει;

«Οχι απαραίτητα. Πολλοί αφυπνίζονται με την ιδέα του θανάτου. Στο βιβλίο μου έχω την ιστορία του Τολστόι για τον Ιβάν Ιλιτς, έναν αλαζονικό γρφειοκράτη που έχει αναλώσει όλη του τη ζωή στην απόκτηση χρημάτων και ισχύος. Και ο οποίος έχει μια στιγμή διαύγειας, όπου συνειδητοιεί ότι "πεθαίνω τόσο άσχημα επειδή έζησα τόσο άσχημα". Και μετά υπάρχει και η ιστορία του Επίκουρου, ο οποίος, αν και πεθαίνει με τρομερούς πόνους, είναι ατάραχος επειδή έχει δημιουργήσει κατά τη διάρκεια της ζωής του ισχυρό απόθεμα θετικής ενέργειας και εμπειριών, με αποτέλεσμα να βαδίζει ήρεμος προς τον θάνατο».

Υπάρχει κάτι αισιόδοξο που μπορεί να προκύψει από τον φόβο του θανάτου;

«Ω ναι, βέβαια! Παρ' ότι ο θάνατος μας καταστρέφει, η ιδέα του θανάτου μπορεί να μας βοηθήσει στη συνειδητοποίηση και την αλλαγή του τρόπου ζωής μας, ώστε να ζήσουμε στη συνέχεια πιο αυθεντικά. Πολλοί άνθρωποι ξοδεύουν όλη τη ζωή τους για να γίνουν πλουσιότεροι, να αποκτήσουν υλικά αγαθά. Ωστόσο, όλα αυτά δεν αποτελούν τίποτε άλλο από τρόπους διαφυγής/απόδρασης από την ιδέα ότι είμαστε θνητοί. Η συνειδητοποίηση του θανάτου κάποιους τους "πνίγει" και καταλαμβάνει τις ζωές τους, δεν μπορούν να τον βγάλουν από το μυαλό τους. Αλλά συνάντησα και ανθρώπους με καρκίνο που από τη στιγμή της ασθένειάς τους και μετά αντί να αφεθούν στην απελπισία, "ξύπνησαν" και έγιναν πιο δοτικοί απέναντι στη ζωή, ζώντας την πιο ουσιαστικά απ' ό,τι έκαναν μέχρι τότε».

Στην αρχαία Ελλάδα, ο Υπνος και ο Θάνατος θεωρούνταν δίδυμα αδέρφια. Ο Ερωτας τι είδους σχέση είχε μαζί τους, υπήρχε κάποιος τρόπος σύνδεσής του με τον Θάνατο;

«Τώρα αγγίζετε ένα πολύ λεπτό θέμα. Ο Ερως και η Ζωτικότητα θεωρούνται ένα είδος εχθρού του Θανάτου, αφού η ισχυρή ερωτική επιθυμία μάς οδηγεί μακριά από τον θάνατο. Γνώρισα ανθρώπους, οι οποίοι όσο πλησίαζαν στον θάνατο τόσο πιο ενεργοί σεξουαλικά γίνονταν.

Ανθρώπους που τους οδηγούσαν στο νοσοκομείο με το ασθενοφόρο και από το στρες του θανάτου, το λίμπιντό τους παρουσίαζε τέτοια άνοδο ώστε ορμούσαν στη συνοδό-νοσοκόμα!

Σε βραχεία προοπτική, ο Ερως μπορεί να είναι το σεξ. Σε μακρά προοπτική, το να κάνεις παιδιά και να ζεις πιο ουσιαστικά είναι επίσης ένας τρόπος αντιμετώπισης του θανάτου».

Αλλάζει ο φόβος του θανάτου κατά περιόδους; Κάποτε υπήρχαν οι Μεγάλοι Πόλεμοι, τώρα οι άνθρωποι ζουν πιο ειρηνικά αλλά είναι και περισσότερο απομονωμένοι.

«Κάθε φορά υπεισέρχονται στο θέμα διαφορετικοί παράγοντες. Στις ταραγμένες περιόδους της ανθρώπινης Ιστορίας μπορεί να υπάρχουν πολλοί θάνατοι αλλά ισχυροποιείται η θρησκευτική πίστη η οποία προσφέρει κάποιου είδους δυνατότητα χειρισμού του φόβου του θανάτου. Παρ' ότι διαχρονικά οι θρησκευτικοί ηγέτες εκμεταλλεύονταν τον ανθρώπινο φόβο για τον θάνατο, χειραγωγώντας τις μάζες προς όφελός τους. Κάποιοι άλλοι που δουλεύουν σε νοσοκομεία και ασχολούνται συνεχώς με τον θάνατο μπορεί να συμφιλιωθούν περισσότερο με την ιδέα αυτή.

Πιστεύετε στη μετά θάνατον ζωή?

«Οχι. Αλλά πιστεύω στους "κυματισμούς". Οταν πετάς μια πέτρα στο νερό αυτή δημιουργεί μια σειρά κυματισμών που φτάνουν όλο και πιο μακριά. Μπορεί μετά τον θάνατό μας να μην υπάρχει η ταυτότητά μας αλλά, κάτι που είπες, κάτι που έκανες, κάτι που έμαθες σε κάποιον, αυτό θα συνεχίσει να υπάρχει. Επηρεάζουμε τους άλλους, πολλές φορές χωρίς καν να το γνωρίζουμε. Κι αυτό ισχύει για όλους τους ανθρώπους, αφού όλοι μας έχουμε τους μικρούς τρόπους επιρροής μας. Βέβαια αναφέρομαι στους κυματισμούς με την έννοια της συμπόνιας και της αρετής. Ζώντας μια ενάρετη ζωή, βοηθώντας άλλους, βελτιώνεις τις ζωές τους και με τη σειρά τους και εκείνοι συμβάλλουν στη βελτίωση της ζωής κάποιων τρίτων. Ενώ εάν στέλνεις κύματα μίσους και μιζέριας, αυτά δεν θα είναι τόσο ισχυρά, γρήγορα θα χαθούν».

Από συνεντευξη του  Ιρβιν Γιάλομ.

Η σημασία των μεγάλων δοκιμασιών.

''Όταν περνάτε μέσα από μεγάλες δοκιμασίες, όταν όλα σπάνε καί σείονται μέσα σας, σημαίνει ότι ο Ουρανός αποφάσισε να σας ''φάει'' - συμβολικά μιλώντας, δηλαδή να σας δεχθεί, να σας δεχθεί επάνω, ανάμεσα στα πιό εκλεκτά όντα: 

σας καθαρίζει λοιπόν για την ώρα, σας πλένει, σας αφαιρεί όλα τα δύσπεπτα, βλαβερά στοιχεία για να κρατήσει μόνο ότι είναι εξαίσιο και κατάλληλο για την γιορτή του. 

Ακόμα και οι απόστολοι, πριν γίνουν αποδεκτοί σαν τροφή από το Θεό, δηλαδή πριν γίνουν αποδεκτοί στο συμπόσιό του, κι αυτοί έπρεπε να συνθλιβούν, να καθαριστούν. 

Να η σημασία των μεγάλων δοκιμασιών, κι αν αυτές δεν έχουν ακόμα έρθει, σημαίνει ότι ο Ουρανός δεν σας βρίσκει ακόμα αρκετά ώριμους και αντάξιους για να γίνετε κάτι σαν τροφή γι Αυτόν.''

Omraam Mikhaël Aïvanhov

Aν είναι τα πραγματα σ΄αυτο το κοσμο ν΄αλλαξουν, θα είναι επειδη οι ανθρωποι του κοσμου θα τ΄αλλαξουν. / Ο Jerry Wills σε συνεντευξη στο exopoliticsTV, μιλαει για τον εαυτο του και το 2012.

Η περιπτωση του Jerry δεν διαφερει καθολου από τη δικη μας. Από πνευματικη αποψη, εχουμε ερθει και μεις από καπου αλλου.

Ο κοσμος είναι μια νοηση που μας ψιθυριζει αυτό το μυστικο,

μια νοηση που λαχταρα τα περασμενα.

Γι΄ αυτο και ο Πλατωνας αποκαλεσε τη Γνωση «ενθυμηση». Επιστροφη της πραγματικοτητας στη νοηση.

http://www.youtubetranslations.gr/video.php

Η Φυλη Ντογκον και η λάμψη του Σείριου B’.

Στο νότιο Μαλί (πρώην Γαλλικό Σουδάν), εκεί που ο ποταμός Νίγηρας παρουσιάζει μεγάλη καμπή, ζει μια φυλή που την αποτελούν φτωχοί αγρότες, οι Ντογκόν. Οι σπηλιές των βουνών Χομπορί στην περιοχή Μόπτι είναι οι κατοικίες τους, ενώ οι κοντινότερες πόλεις είναι το Τιμπουκτού στα βόρεια και η πρωτεύουσα της Άνω Βόλτας Ουαγκαντούγκου στο νότο. Οι Ντογκόν λέγεται ότι κάποτε ήταν μέρος της φυλής Μαντίγκο που αρνήθηκε να εξισλαμιστεί στα τέλη του 17ου αιώνα και κατέφυγε στις σπηλιές για το λόγο αυτό.

Η Δυτικοαφρικανική αυτή φυλή έχει αρκετά κοινά σημεία με τις υπόλοιπες της περιοχής. Η μεγάλη διαφορά όμως εστιάζεται στην αξιοσημείωτη προσήλωση στα έθιμα και τις παραδόσεις και ιδιαίτερα στη διατήρηση της θρησκευτικής τους μυστικότητας και πίστης. Οι πανάρχαιες λατρευτικές παραδόσεις τις φυλής και τα μυστικά που κατέχουν, εντυπωσιάζουν τον άνθρωπο των σύγχρονων και πολιτισμένων χωρών. Οι Ντογκόν έχουν ως αρχή και πυξίδα ένα άστρο που σε καμία περίπτωση δεν είναι ορατό δια γυμνού οφθαλμού και που πολύ δύσκολα εντοπίζεται ακόμα και με το τηλεσκόπιο.

Οι έρευνες για το άστρο αυτόεξασφάλισαν φωτογραφικό υλικό μετά το 1970. Οι Γάλλοι ανθρωπολόγοι που το 1930 επισκέφθηκαν τη φυλή έμειναν έκθαμβοι όταν οι Ντογκόν τους μίλησαν για το περίεργο φωτεινό ουράνιο σώμα που μόνο εκείνοι μπορούσαν να διακρίνουν, εξηγώντας τους ότι τις πληροφορίες πήραν από εξωγήινους επισκέπτες που ήρθαν από άγνωστο αστρικό σύστημα.

Η περιγραφή του συγκεκριμένου αστεριού οδήγησε τους αστρονόμους στο συμπέρασμα ότι επρόκειτο για τον Σείριο Β’ που οι άνθρωποι της φυλής αποκαλούσαν Πο Τολό

Το 1844 οι τότε αστρονόμοι παρατήρησαν ορισμένες ανωμαλίες στις κινήσεις του κυρίως αστεριού (Σείριου Α’) και υποπτεύθηκαν ότι μπορεί να υπάρχει και άστρο συνοδός, του οποίου η έλξη βαρύτητας πιθανόν να το επηρέαζε.

Γύρω στο 1862 και μετά από αρκετά χρόνια επίμονης έρευνας, άρχισε να διακρίνεται αμυδρά το δεύτερο αστέρι που ήταν όμως αρκετά πιο μικρό για να μπορεί να ασκεί έλξη στο μεγαλύτερο που είναι σε μέγεθος διπλάσιο από τον δικό μας ήλιο και τουλάχιστον 20 φορές πιο ακτινοβόλο.

Σήμερα γνωρίζουμε ότι ο Σείριος Β’ είναι ένας «Λευκός νάνος» που διαφέρει όμως από τα αστέρια της ίδιας κατηγορίας λόγω του ότι αν και μικροσκοπικός, είναι τόσο βαρύς που μπορεί να ασκεί έλξη βαρύτητας πάνω στον κυρίως Σείριο. Μάλιστα οι Ντογκόν ονομάζουν το άστρο Πο Τολό. Τολό σημαίνει στη διάλεκτο τους αστέρι και Πό ονομάζουν έναν εξαιρετικά μικρό σπόρο φυτού. Θέλουν με τη σύνθετη αυτή λέξη να δώσουν με τον πιο απλό και έντονο τρόπο, το στίγμα του. Ο Πο Τολό (Σείριος Β’) είναι για αυτούς το πιο μικροσκοπικό αστέρι αλλά παράλληλα και το πιο βαρύ. Τόσο βαρύ που ούτε όλα τα πλάσματα του κόσμου μαζί, δε μπορούν να το σηκώσουν. Το χρώμα του είναι λευκό και η τροχιά του ελλειπτική. Οι άνθρωποι της φυλής πιστεύουν ότι πραγματοποιεί μια περιστροφή γύρω από τον Σείριο κάθε 50 έτη και μάλιστα διοργανώνουν ειδική τελετή για να τιμήσουν τη μνήμη αυτού του γεγονότος.



View More Free Videos Online at Veoh.com

Οι Ντογκόν όμως αναφέρονται και στην ύπαρξη ενός τρίτου άστρου επίσης στο Σείριο το οποίο ονομάζουν Έμε Για «Θηλυκό Ζαχαρόχορτο». Ακόμα δίνουν στοιχεία για τον μοναδικό δορυφόρο που βρίσκεται σε τροχιά γύρω από το αστέρι. Η Αστρονομία δεν έχει ερευνήσει ακόμα την ύπαρξη και αυτού του τρίτου αυτόφωτου ουράνιου σώματος.

Επιπλέον αίσθηση έχουν προκαλέσει στο Μαλί οι ικανότητες των Χογκόν (ιερείς των Ντογκόν). Δρώντας ως θεραπευτές, έχουν δώσει ίαση κυρίως σε πολλές δύσκολες διανοητικές ασθένειες. Οι Χογκόν θεραπεύουν αναμεταδίδοντας στον ασθενή την απίστευτη εσωτερική τους ενέργεια και δύναμη με τη χρήση της Αστρονομικής τους γνώσης. Πιστεύουν ότι σε κάθε άνθρωπο αντιστοιχεί και ένα συγγενικό άστρο που πάντα τον ακολουθεί. Αν σε ένα δεδομένο χρόνο είναι δυνατή η γνώση για τη συγκεκριμένη θέση του αστεριού, τότε η κάθε ασθένεια μπορεί να θεραπευτεί.

Οι αστρονομικές γνώσεις των Ντογκόν εκπλήσσουν ακόμα και τον ικανότερο εξειδικευμένο επιστήμονα. Πέρα από το Σείριο, είναι άριστοι γνώστες του ηλιακού συστήματος. Γνωρίζουν ότι ο Κρόνος διαθέτει δακτυλίους και ότι ο Δίας έχει τέσσερις σελήνες. Είναι επίσης γνώστες της τροχιάς των πλανητών γύρω από τον Ήλιο. Μάλιστα στην καθημερινή τους ζωή, καθοδηγούνται από τέσσερα ημερολόγια για τον Ήλιο, τη Σελήνη, το Σείριο και την Αφροδίτη.

Από πού όμως άντλησαν όλες αυτές τις γνώσεις είναι απορίας άξιο. Οι ίδιοι ισχυρίζονται ότι οι πληροφορίες τους προέρχονται από τους Νόμμος (περίεργα αμφίβια όντα που έφτασαν στην γη από τον Σείριο). Μιλώντας με λεπτομέρειες περιγράφουν και το παράξενο μέσο που τους μετέφερε στα νοτιοανατολικά της περιοχής τους. Κατόπιν ένα ον με τέσσερα πόδια τράβηξε το σκάφος προς μια κοιλότητα που τη γέμισε με νερό μετατρέποντας την σε λίμνη.

Η παρουσία τους στη γη σύμφωνα με τους Ντογκόν είχε να κάνει με τη σωτηρία του κόσμου. Τα αμφίβια αυτά όντα έμοιαζαν περισσότερο με ψάρια παρά με ανθρώπους. Οι Ντογκόν παρουσιάζουν τους Νόμμος ως λυτρωτές και πνευματικούς φύλακες. Θεωρούν ότι ο αρχηγός τους σταυρώθηκε και αναστήθηκε. Στο μέλλον πιστεύουν ότι θα τους επισκεφθεί και πάλι με ανθρώπινη μορφή. Στη συνέχεια θα ξαναπάρει την αρχική όψη του αμφίβιου και θα κυβερνήσει τον πλανήτη από τα νερά

Οι περιγραφές αυτές σχετίζονται με άλλες που υπάρχουν στις αρχαίες γραφές της Βαβυλώνας. Εκεί δεν ονομάζονται Νομμος αλλά «Οάννες». Πρόκειται για αμφίβια όντα που ήρθαν στον πλανήτη για να σώσουν τον κόσμο. Το περίεργο ωοειδές μέσο μεταφοράς τους προσθαλασσώθηκε στην Ερυθρά θάλασσα. Οι Οάννες ήταν μισοί άνθρωποι και μισοί ψάρια και οι Βαβυλώνιοι τους θεωρούσαν ημίθεους. Από αυτούς αποκόμισαν τις μετέπειτα πλούσιες αστρονομικές τους γνώσεις.

Μπορούν άραγε οι Νόμμος να συσχετιστούν με τους Οάννες; Η απάντηση έρχεται από τους ίδιους τους Ντογκόν που υποστηρίζουν ότι η περιοχή στην οποία ζούν δεν αποτελεί την κοιτίδα τους. Οι ίδιοι πιστεύουν ότι κατάγονται από τους Βέρβερους φυλή που δεν είχε συγκεκριμένη πατρογονική εστία. Οι τακτικές νομαδικές μετακινήσεις τους κατά το παρελθόν, τους μετατόπισαν από τη Λιβύη που δρούσαν τον 1ο πχ αιώνα προς τα νότια. Εκεί έγιναν ένα με τους ιθαγενείς και εδραιώθηκαν γύρω στο 1000μχ.

Αν οι Ντογκόν έφτασαν στο Μαλί από τη Λιβύη, περιοχή πλησιέστερη στην Ερυθρά θάλλασα και στη Μεσοποταμία τότε μπορούμε να συμπεράνουμε ότι Οάννες και Νόμμος είναι το ίδιο και το αυτό. Παρότι όμως ο γεωγραφικός συσχετισμός μπορεί να γίνει εφικτός, εξακολουθεί να μας απασχολεί το ερώτημα πως οι Αιγύπτιοι που κατοικούσαν ανάμεσα στις δύο περιοχές δεν γνώριζαν κάτι σχετικό.

Το μυστήριο υφίσταται και η λάμψη του Σείριου εξακολουθεί να εκπέμπει περίεργα σήματα. Είναι η περιοχή του αστεριού χώρος προέλευσης εξωγήινων όντων; Άραγε από εκεί ήρθαν στη γη οι προπάτορες του ανθρώπινου γένους; Δε μένει παρά να στρέψουμε το βλέμμα μας στο νυχτερινό ουρανό για να παρατηρήσουμε την έντονη και γεμάτη μυστήριο λάμψη του. Μια λάμψη που υπερκαλύπτει τον μικρό αμυδρό αλλά μεστό από ερωτηματικά σύντροφό του.