Η σοβαρότητα, οδηγεί στην θλίψη. Δεν μπορείς να είσαι σοβαρός χωρίς να είσαι θλιμμένος... είναι οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος. Η θρησκεία παρα-είναι σοβαρή. Οι άνθρωποι που είχαν συγκεντρωθεί γύρω από το Χριστό ήταν πραγματικοί χριστιανοί, οι μόνοι χριστιανοί, γιατί το είχαν επιλέξει. Πήγαιναν ενάντια στο πλήθος, διακινδύνευαν τις ζωές τους, ζούσαν μέσα στην ανασφάλεια. Ήταν επικίνδυνο να είσαι οπαδός του Ιησού, αποδείχτηκε επικίνδυνο και για τον Ιησού τον ίδιο. / Οσσο

 

Η σοβαρότητα είναι ένα είδος ασθένειας, ο καρκίνος της ψυχής. Είναι απολύτως καταστροφική: οδηγεί στην αυτοκτονία. Δεν βλέπεις την θρησκεία να ανθίζει στον κόσμο, γιατί η σοβαρότητα την σκοτώνει.

Και θα είσαι σοβαρός μόνο αν έχεις χάσει επαφή με την ζωή και την ύπαρξη. Μόνο οι άρρωστοι άνθρωποι είναι σοβαροί –οι υγιείς και οι ολοκληρωμένοι ποτέ δεν είναι, δεν μπορούν να είναι.

Το ότι η θρησκεία συνδέθηκε με την σοβαρότητα, αποτελεί ένα από τα πιο ατυχή συμβάντα της ανθρώπινης ιστορίας. Αυτός ο συσχετισμός πρέπει να ξεριζωθεί ολοκληρωτικά. Η θρησκεία πρέπει να απελευθερωθεί από την δυναστεία της σοβαρότητας. Μόνο τότε θα ανθίσει και θα μπορέσει να τραγουδήσει, να χορέψει, να αγαλλιάσει. Η σοβαρότητα στην θρησκεία, βασιζόταν πάντοτε στην αντίληψη ότι υπάρχει κάτι κακό στη ζωή, ότι η ζωή είναι μια τιμωρία.

Η ζωή όμως είναι δώρο του Θεού, όχι τιμωρία. Και δεν υπάρχει τίποτε κακό σ’ αυτή. Το λάθος πρέπει να βρίσκεται μέσα σου. Δεν ξέρεις πώς να ζεις, το βάθος και το μυστήριο της ζωής σου είναι εντελώς άγνωστα.

Η ικανότητα της επιβίωσης υπάρχει μέσα σου απ’ τη στιγμή που γεννιέσαι, αλλά η τέχνη του να μετατρέπεις τη ζωή σε γιορτή πρέπει να μαθευτεί.

Για μένα, θρησκεία είναι ακριβώς αυτή η υπέρτατη τέχνη του να μετατρέπεις το ασήμαντο σε σημαντικό. Η θρησκεία είναι αλχημεία, είναι η διαδικασία της μετατροπής του πιθανού σε πραγματικό. Ο άνθρωπος μέχρι τώρα δεν έχει ζήσει στο έπακρο, γι’ αυτό και φαίνεται τόσο ανιαρός. Αν ζήσει ολοκληρωτικά, θα γευτεί απέραντη λαμπρότητα και άνθιση.

Το γέλιο, είναι εξίσου σημαντικό με την προσευχή, ή μάλλον σημαντικότερο, γιατί ο άνθρωπος που δεν μπορεί να γελάσει είναι ανίκανος να προσευχηθεί. Η προσευχή που προέρχεται από μια βαριά καρδια, είναι ήδη νεκρή. Δεν μπορεί να φτάσει στον Θεό –δεν έχει φτερά για να πετάξει. Μοιάζει με βράχο που είναι περιορισμένος στη γη.

Η θρησκεία έχει απορρίψει το γέλιο, γι’ αυτό και έχει πεθάνει. Στους ναούς, τις εκκλησίες και τα τζαμιά σας λατρεύετε τον θάνατο αντί για την ζωή.

Όλες οι θρησκείες γεννήθηκαν χιλιάδες χρόνια πρίν. Τώρα πια όλα έχουν αλλάξει. Οι θρησκείες δεν ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα του σήμερα, συνεχίζουν όμως να σε βαραίνουν σαν τεράστια βουνά, εμποδίζοντας σε να κινηθείς. Μάλιστα, όσο πιο παλιά είναι μια θρησκεία, τόσο πιο σωστή την θεωρείς. Δεν είναι όμως έτσι: όσο πιο παλιά, τόσο πιο άκαιρη είναι.

Η θρησκεία πρέπει να είναι νέα σαν την ζωή, φρέσκια την κάθε μέρα, την κάθε στιγμή.
Κι έτσι ζει ο θρησκευτικός άνθρωπος: κάθε στιγμή πεθαίνει ως προς το παρελθόν και κάθε στιγμή ξαναγεννιέται.
Κινείται μαζί με την ζωή. Δεν προσκολλάται στις Βέδες, τη Βίβλο ή το Κοράνι –τα θεωρεί απλά ωραία αναγνώσματα.

Όσοι προσκολλώνται σ’ αυτά είναι ανόητοι, γιατί κάτι που ήταν επίκαιρο δύο χιλιάδες χρόνια πριν, δεν είναι πια. Και το ξέρεις πολύ καλά, αλλά δεν έχεις το κουράγιο να αποκοπείς από το παρελθόν.

Κανείς δε θέλει να ξεφύγεις από το παρελθόν, για να μπορούν να σε εκμεταλλεύονται ευκολότερα. Αλλιώς, οι ιερείς θα εξαφανιστούν, γιατί είναι απομεινάρια του παρελθόντος.

Ποιος θα δίνει πια σημασία στον Πάπα ή στον Σανκαρατσάρυα; Θα τους κοροϊδεύουν! Στην πραγματικότητα είναι απολύτως γελοίοι. Συνεχίζεις να τους ανέχεσαι μόνο και μόνο επειδή θα ήταν επικίνδυνο να τους πεις πόσο ξεπερασμένες είναι οι απόψεις τους. Αν το έλεγες, θα διακινδύνευες τη δουλειά σου ή τη θέση σου στην κοινωνία. Και εσύ φοβάσαι να είσαι άτομο, θέλεις να παραμείνεις μέσα στο απρόσωπο πλήθος.

Όμως όλος ο σκοπός της θρησκείας είναι να σε κάνει άτομο.

Η θρησκεία χάνει κάθε νόημα όταν αρχίζει να σε εξαναγκάζει να γίνεις μέλος του πλήθους. Χριστιανοί, ινδουϊστές, μωαμεθανοί, βουδιστές: αυτά είναι μάζες, πλήθη.
Δεν επέλεξες να είσαι χριστιανός. Είναι απλά τυχαίο το ότι γεννήθηκες χριστιανός ή εβραίος ή ινδουϊστής.
Πως είναι δυνατόν η θρησκεία να είναι κάτι τυχαίο; Πώς γίνεται ένα τόσο σημαντικό ζήτημα να είναι θέμα τύχης;
Για να διαλέξεις το δικό σου δρόμο προς το Θεό πρέπει να είσαι απολύτως συνειδητός. Εσύ δεν επέλεξες το δρόμο σου προς το Θεό, ούτε καν τον ίδιος τον Θεό. Αναγκάστηκες να επιλέξεις, και δεν έφερες καν αντίρρηση. Είναι μια φυλακή!

Το να είσαι χριστιανός είναι μια φυλακή. Οι άνθρωποι που είχαν συγκεντρωθεί γύρω από το Χριστό ήταν πραγματικοί χριστιανοί, οι μόνοι χριστιανοί, γιατί το είχαν επιλέξει. Πήγαιναν ενάντια στο πλήθος, διακινδύνευαν τις ζωές τους, ζούσαν μέσα στην ανασφάλεια. Είχαν γεννηθεί εβραίοι, η ζωή τους θα ήταν πολύ πιο εύκολη αν δεν ακολουθούσαν τον Ιησού.

Ήταν επικίνδυνο να είσαι οπαδός του Ιησού, αποδείχτηκε επικίνδυνο και για τον Ιησού τον ίδιο. Τον σταύρωσαν και καταδίωξαν ανελέητα τους μαθητές του. Αυτοί ήταν πραγματικοί, αυθεντικοί άνθρωποι. Σήμερα το να είσαι χριστιανός δεν σημαίνει τίποτα.

Αν σε είχαν υιοθετήσει μωαμεθανοί όταν ήσουν παιδί θα είχες δίνει μωαμεθανός, αν σε είχαν υιοθετήσει εβραίοι, εβραίος. Και ποτέ δεν θα μάθαινες τι ήσουν πριν την υιοθέτηση σου, γιατί κανείς δεν γεννιέται χριστιανός, βουδιστής ή ινδουϊστής. Όλοι γεννιούνται ελεύθεροι.
Ο Θεός σου δίνει την ελευθερία της επιλογή.

Όμως η κοινωνία, το κράτος και η Εκκλησία δε θέλουν να είσαι ελεύθερος.
Θέλουν να σε σακατέψουν, να σε παραλύσουν και να σε αποβλακώσουν. Ούτε θέλουν να είσαι ιδιαίτερα ευτυχισμένος, γιατί οι ευτυχισμένοι άνθρωποι μπορεί να γίνουν επικίνδυνοι.
Ενώ οι δυστυχισμένοι είναι ευκολομεταχείριστοι, πάντα ελεγχόμενοι, έτοιμοι να υποταχθούν. Η δυστυχία τους είναι τόση που πάντα ψάχνουν κάποιον να τους βοηθήσει, να κάνει τη ζωή τους λίγο πιο εύκολη. Ο ευτυχισμένος άνθρωπος γίνεται ανεξάρτητος –όσο πιο ευτυχισμένος, τόσο πιο ανεξάρτητος.

Η κοινωνία δεν θέλει να είσαι πραγματικά ευτυχισμένος. Θέλει να είσαι θλιμμένος, άρρωστος, παθολογικά νευρωτικός.
Μόνο μια νευρωτική κοινωνία μπορεί να εξουσιάζεται από τους παπάδες και τους πολιτικούς.

Αυτό που προσπαθώ να κάνω είναι να σου επιστρέψω αυτό που είναι πραγματικά δικό σου.
Δεν θέλω να σε κάνω οπαδό καμιάς θρησκείας. Θέλω απλά να είσαι θρησκευτικός, όχι χριστιανός, ινδουϊστής ή μωαμεθανός, απλά θρησκευτικός.
 

Είναι αρκετό! Δεν υπάρχει ανάγκη να ακολουθήσεις ένα συγκεκριμένο δόγμα. Η θρησκεία δεν έχει καμία σχέση με δόγματα, είναι κάτι το υπαρξιακό.
 

Και θα μπορέσεις να αγαπήσεις το Θεό μόνο αν αγαπάς την ζωή. Αν αυτός είναι ο δημιουργός, για να τον αγαπήσεις θα πρέπει να αγαπήσεις πρώτα το δημιουργό του.
 

Είναι παράλογο να μισείς το δημιούργημα και να αγαπάς τον δημιουργό. Είναι τελείως ανόητο και άτοπο να καταδικάζεις το δημιούργημα και να επαινείς τον δημιουργό. Μόνον αν αγαπάς τη μουσική αγαπάς και το μουσικό, και το αντίθετο. Κι αυτός ο κόσμος είναι τόσο όμορφος!

Να το θυμάσαι σαν έναν θεμελιώδη νόμο: όταν το εγώ λείπει, ο Θεός είναι παρών. Δεν μπορούν να συναντηθούν. Η σχέση τους είναι σαν την σχέση του φωτός με το σκοτάδι. Όταν υπάρχει φως το σκοτάδι εξαφανίζεται, γιατί το σκοτάδι είναι απλά η απουσία του φωτός. Πως είναι δυνατόν να υπάρχουν ταυτόχρονα η παρουσία και η απουσία; Αν είναι σκοτάδι, το φως δεν γίνεται να είναι εκεί.

Το σκοτάδι δεν μπορεί να συναντηθεί με το φως. Το εγώ είναι σκοτάδι, είναι απουσία συνειδητότητας.
 

Όταν αρχίζεις να γίνεσαι συνειδητός, το εγώ υποχωρεί. Όταν η συνειδητότητα γίνει ολοκληρωτική, το εγώ εξαφανίζεται. Και ολοκληρωτική συνειδητότητα σημαίνει απλά ότι έχεις φτάσει το Θεό.

Θα στο υπενθυμίσω ξανά και ξανά, ο Θεός δεν είναι πρόσωπο.

 

Και δεν έχεις νιώσει πως μετά από βαθύ γέλιο το ξεκίνημα μιας ξαφνικής σιωπής έρχεται σε σένα; Είναι σαν την ηρεμία μετά την καταιγίδα. Για μια στιγμή, ο νους μοιάζει να σταματά... νιώθεις απόλυτα χαλαρωμένος.
Αυτές οι στιγμές είναι που σου δίνουν την πρώτη γεύση του Θεού.

Νομίζουν πως οι πνευματικοί άνθρωποι πρέπει να είναι αρνητικοί απέναντι στη ζωή. Και όλη μου η προσπάθεια είναι να σας μάθω να λέτε πάντα ναι στη ζωή.

Όλα τα οργανωμένα συμφέροντα συμφώνησαν ότι ο άνθρωπος πρέπει να αποδυναμωθεί, να γίνει φοβισμένος και δυστυχισμένος, να αναγκαστεί να ζήσει μέσα στην παράνοια. Μόνο τότε θα γονατίσει μπροστά σε είδωλα και θα υπηρετήσει πρόθυμα τους δυνατούς.

Στην πραγματικότητα, μόνο τα παιδιά γελάνε.  

Και οι μεγάλοι τα δικαιολογούνε γιατί ακόμη είναι αδαή, απολίτιστα, πρωτόγονα. Οι γονείς, η κοινωνία, οι δάσκαλοι και οι ιερείς προσπαθούν να τα εκπολιτίσουν τα παιδιά, να τα κάνουν σοβαρά, να μάθουν να φέρονται όπως οι σκλάβοι κι όχι όπως οι ελεύθεροι άνθρωποι.
 

Δεν σου ζητείται να έχεις γνώμη.
 

Αρκεί το να είσαι ένας χριστιανός, ινδουϊστής ή μωαμεθανός, ένας κομουνιστής, φασιστας ή σοσιαλιστής. Δεν πρέπει να είσαι ο εαυτός σου. Σου επιτρέπεται μόνο να ανήκεις σε ένα πλήθος, κι αυτό ισοδυναμεί με αυτοκτονία.

Όλες οι θρησκείες σου σε διδάσκουν να είσαι αλτρουιστής. Θυσίασε τον εαυτό σου για κάθε ηλίθια ιδέα — για τη σημαία, για ένα κομμάτι ύφασμα. Θυσίασε τον εαυτό σου για το έθνος — που είναι απλώς κάτι φανταστικό, επειδή η γη δεν είναι πουθενά χωρισμένη σε έθνη. Είναι η πονηριά των πολιτικών που χωρίζει τη γη πάνω στο χάρτη. Θυσιάζεσαι για γραμμές, που είναι ζωγραφισμένες πάνω στο χάρτη!

Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι απλώς θύμα όλου του παρελθόντος. Και οι παπάδες εξακολουθούν να λένε πως κάτι πάει στραβά με τον σύγχρονο άνθρωπο και εξακολουθούν να εγκωμιάζουν το παρελθόν.
 

Ο σύγχρονος άνθρωπος είναι παράγωγο ολόκληρου του παρελθόντος! Χριστιανοί, μουσουλμάνοι, ινδουιστές, βουδιστές, όλοι οι πολιτισμοί έχουν συνεισφέρει σ' αυτή την κατάσταση. Εκείνοι είναι υπεύθυνοι.

Κάθε παιδί, από την αρχή-αρχή, μόλις συνειδητοποιεί τις προθέσεις της κοινωνίας, των γονιών, της οικογένειας, του εκπαιδευτικού συστήματος, του έθνους, όλων των θρησκειών, μόλις συνειδητοποιεί τις προθέσεις τους, αρχίζει να κλείνεται στον εαυτό του.
 

Αρχίζει να γίνεται αμυντικό, από φόβο, επειδή έχει να αντιμετωπίσει μια τρομακτική δύναμη. Και είναι τόσο μικρό και τόσο εύθραυστο, τόσο ευάλωτο, τόσο αβοήθητο, τόσο εξαρτημένο από τους ίδιους ανθρώπους, εναντίον των οποίων πρέπει να προστατέψει τον ίδιο του τον εαυτό.
 

Το πρόβλημα γίνεται περισσότερο πολύπλοκο, επειδή οι άνθρωποι από τους οποίους πρέπει να προστατέψει τον εαυτό του είναι οι άνθρωποι που νομίζουν ότι το αγαπούν.
 

Οι προθέσεις τους είναι καλές, τους λείπει όμως η συνειδητότητα. Κοιμούνται βαθιά. Δεν ξέρουν πως είναι μαριονέτες στα χέρια μιας τυφλής δύναμης, που ονομάζεται κοινωνία, κατεστημένο.

Η αγάπη κυλάει προς το κάτω, από τη μητέρα στο παιδί, όχι προς το πίσω. Κι αυτό είναι πολύ απλό, επειδή η αγάπη του παιδιού θα κυλήσει προς το δικό του παιδί, δεν μπορεί να πάει προς τα πίσω. Είναι όπως το ποτάμι, που κυλάει προς τον ωκεανό — και ποτέ προς τα πίσω. προς την πηγή. Η μητέρα είναι η πηγή και η αγάπη κυλάει προς τα εμπρός, προς την καινούργια γενιά. Το να τη γυρίσεις προς τα πίσω είναι αφύσικο, είναι πέρα από τη βιολογία.

Η αγάπη δεν είναι κάτι που κάνεις, η αγάπη είναι κάτι που είσαι. Δεν μπορείς όμως να επιβάλλεις στον εαυτό σου να αγαπήσει όσο μπορεί. Αυτό κάνουν οι άνθρωποι και γι' αυτό η αγάπη χάνεται από τον κόσμο.

Όταν εξαφανιστούν οι εκκλησίες, μόνο τότε θα εξαφανιστούν και τα περιοδικά τύπου Ρlayboy, όχι πριν. Είναι συνέταιροι στις δουλειές. Και τα δύο υπάρχουν μαζί - οι δύο όψεις του ίδιου νομίσματος.

Και πού είναι το κακό; Αν δύο άνθρωποι απολαμβάνουν ο ένας το σώμα του άλλου, τίποτα κακό δεν υπάρχει σ' αυτό. Θα έπρεπε να είναι δική τους υπόθεση και μόνο.
 

Δεν είναι κανενός άλλου δουλειά, να ανακατεύεται. Η κοινωνία όμως ανακατεύεται συνεχώς στα πάντα. Δεν αφήνει κανέναν να ζήσει την ιδιωτική του ζωή. Μπαίνει ακόμα και μέσα στην κρεβατοκάμαρά σου. Η κοινωνία σου δεν είναι μια ελεύθερη κοινωνία. Μιλάει για ελευθερία και δημοκρατία, μα είναι σκέτη σκλαβιά. Είναι μια μεγάλη φυλακή.

Κανένας δεν έχει δει τον Βούδα να γελάει, κανένας δεν έχει δει τον Μαχαβίρα να γελάει, κανένας δεν έχει δει τον Χριστό να γελάει. Πρέπει να υπάρχει λόγος γι' αυτό.
 

Είναι πιθανό να μην υπάρχουν δάκρυα μέσα τους, οπότε δεν υπάρχει λόγος να γελάνε για να τα κρύψουν. Είναι πιθανό να μην υπάρχει θλίψη μέσα τους, για να την κρύψουν χαμογελώντας. Οτιδήποτε ήταν ταραγμένο μέσα τους έχει εξαφανιστεί, οπότε τώρα δεν χρειάζεται να κρατάνε τα λουλούδια του γέλιου απ' έξω.
 

Εκείνος που έχει σώμα που βρομάει, χρειάζεται να το ψεκάζει με αρώματα. Εκείνος που έχει άσχημο σώμα, κάνει τα πάντα και προσπαθεί για να το δείχνει όμορφο.
 

Εκείνος που είναι λυπημένος μέσα του, έχει μάθει να γελάει και εκείνος που είναι γεμάτος δάκρυα μέσα του, χαμογελάει συνεχώς απ' έξω. Εκείνος που είναι γεμάτος αγκάθια μέσα του, πρέπει να κρατάει λουλούδια απ' έξω.

Ο κινηματογράφος, το ραδιόφωνο, η τηλεόραση είναι τρόποι για να ξεφεύγει κανείς από τον εαυτό του. Ο άνθρωπος έχει γίνει τόσο νευρικός. Αναζητά συνεχώς τη διασκέδαση. Κάνεις κάθε είδους πράγμα για να ξεχάσεις τον εαυτό σου για λίγο, επειδή μέσα σου η κατάσταση χειροτερεύει.
 

Οι άνθρωποι που πηγαίνουν στους ναούς, πηγαίνουν επίσης για τους ίδιους λόγους. Δεν υπάρχει καμία διαφορά, ο ναός είναι ο παλιός τρόπος για να ξεχνάς τον εαυτό σου και ο κινηματογράφος είναι ο καινούργιος τρόπος. Αν ο άνθρωπος κάθεται και ψέλνει Ραμ, Ραμ, Ραμ, μη νομίζεις πως κάνει τίποτε άλλο από το να προσπαθεί να ξεχάσει τον εαυτό του ψέλνοντας, όπως κάποιος άλλος προσπαθεί να ξεχάσει τον εαυτό του ακούγοντας ένα τραγούδι. Δεν υπάρχει καμία διαφορά ανάμεσα σ' αυτούς τους δύο.

Όλες οι θρησκείες συμφωνούν στο θέμα του σεξ. Φαίνεται να είναι η μοναδική συμφωνία ανάμεσα στις θρησκείες. Γι’ αυτό το λόγο, είναι πολύ σπουδαίο να εμβαθύνουμε στο φαινόμενο τον φόβου τους. Φοβούνται το σεξ, επειδή είναι η δυνατότερη ενέργεια στον άνθρωπο, η πιο δυναμική έλξη της φύσης και της βιολογίας. Δεν υπάρχει τρόπος να την καταστρέψεις.

Μου έκανε εντύπωση, βλέποντας εκατοντάδες μοναχούς στην Ινδία, που ανήκουν σε διάφορες θρησκείες, να καταπιέζουν τη σεξουαλικότητα τους. Με ξάφνιασε το γεγονός ότι όσο καταπίεζαν το σεξ, τόσο πιο ανόητοι ήταν. Είναι τόσο βλακώδης η προσπάθεια να καταπιέσεις τη φύση, ώστε είναι επόμενο ότι θα καταστρέψει τη νοημοσύνη σου. Βρήκα αυτούς τους ανθρώπους τόσο βαρετούς. Τους μιλούσα και μπορούσα να δω ότι δεν είχαν ακούσει τίποτα. Τα μάτια τους έμοιαζαν σχεδόν πεθαμένα, το σώμα τους είχε μαραθεί. Ήταν άσχημοι. Ήταν εναντίον του σεξ, γι' αυτό ήταν αναγκαστικά εναντίον της γυναίκας.

Είμαι εναντίον της προσευχής, επειδή βασικά είναι επιχείρηση.
Είναι δωροδοκία του Θεού.
 

Είναι το να ελπίζεις πως μπορείς να υποστηρίξεις το εγώ του: "Είσαι μεγαλοδύναμος, είσαι ελεήμων, είσαι παντοδύναμος..." Κι όλο αυτό λέγεται επειδή εσύ θέλεις κάτι.

Η υπακοή είναι η μεγαλύτερη αμαρτία.
 

Άκουσε τη νοημοσύνη σου κι αν οτιδήποτε σου φαίνεται σωστό, κάνε το. Δεν υπακούς όμως, αλλά συμπορεύεσαι με τη νοημοσύνη σου.
 

Αν η νοημοσύνη σου βρίσκει πως κάτι είναι λάθος, τότε άσχετα από το ρίσκο και άσχετα από τα επακόλουθα, να αντισταθείς στη διαταγή.
 

Καμιά διαταγή δεν είναι ανώτερη από τη νοημοσύνη σου.

Γιατί σε έχουν φέρει οι θρησκείες σε αντίθεση με τα φυσικά σου ένστικτα; Για τον απλό λόγο, ότι θέλουν να σε κάνουν να νιώθεις ένοχος.
 

Ας την επαναλάβω αυτή τη λέξη, ενοχή.
 

Εστιάζουν στο πώς να σε καταστρέψουν, να σε εκμεταλλευτούν, να σε διαμορφώσουν, να σε ταπεινώσουν, να δημιουργήσουν ασέβεια σε ό,τι σε αφορά.
 

Όταν πια δημιουργηθεί η ενοχή, όταν αρχίσεις να αισθάνεσαι, "είμαι ένοχος, αμαρτωλός," η δουλειά τους έχει γίνει. Τότε ποιος μπορεί να σε σώσει; Τότε ο σωτήρας είναι αναγκαίος. Πρώτα όμως πρέπει να δημιουργηθεί η αρρώστια.

Ένας αυθεντικός άντρας δεν ζει με κανόνες, με παροιμίες κι εντολές. Αυτός είναι ο τρόπος του ψεύτικου άντρα.
 

0 αυθεντικός άντρας απλά ζει.

Τι είναι η φώτιση; Είναι το να αποκτήσεις επίγνωση του ποιος είσαι. Δεν έχει καμία σχέση με τον εξωτερικό κόσμο. Δεν έχει καμία σχέση με αυτά που έχουν πει άλλοι. Αυτά που έχουν πει οι άλλοι είναι άσχετα. Εσύ βρίσκεσαι εκεί! Γιατί εξακολουθείς να συμβουλεύεσαι τη Βίβλο και το Κοράνι και τη Γκιτά;

Τα ιερά κείμενα, αναπόφευκτα, είναι νεκρά. Τα ιερά κείμενα είναι πτώματα κι εσύ ρωτάς το νεκρό να σου μιλήσει για τη ζωή σου. Αυτό δεν είναι εφικτό.
 

Ο Κρίσνα δεν θα προσφέρει μεγάλη βοήθεια ούτε ο Ιησούς, εκτός αν γίνεις εσύ Κρίσνα ή Ιησούς. Η ζωή δεν μπορεί να απαντηθεί από τον πεθαμένο. Και αν νομίζεις πως θα βρεις την απάντηση, θα φορτώνεσαι ολοένα και περισσότερο με απαντήσεις και η απάντηση θα παραμένει άγνωστη.

Οι παπάδες χρησιμοποιούν τόσο ειδική φρασεολογία, χρησιμοποιούν τέτοιους τεχνικούς όρους, που δεν μπορείς να καταλάβεις για τι πράγμα μιλούν. Και όταν δεν μπορείς να καταλάβεις, νομίζεις πως είναι πολύ βαθυστόχαστοι. Όποτε δεν μπορείς να καταλάβεις κάτι, νομίζεις πως είναι πολύ βαθυστόχαστο. "Είναι πέρα από μένα."
 

Να θυμάσαι αυτό: Ο Βούδας μιλάει σε μια πολύ συνηθισμένη γλώσσα, η οποία μπορεί να γίνει κατανοητή από τον καθένα. Δεν είναι η γλώσσα των παπάδων. Ο Ιησούς μιλάει με μικρές παραβολές, που μπορεί να τις καταλάβει οποιοσδήποτε αμόρφωτος άνθρωπος. Δεν χρησιμοποιεί ποτέ ειδική φρασεολογία. Ο Μαχαβίρας μιλάει, δίνει τις τεχνικές του, στη γλώσσα των πιο συνηθισμένων και καθημερινών ανθρώπων.

Αν ο καθημερινός άνθρωπος δεν μπορεί να καταλάβει, μόνο τότε μπορούν να επιβιώσουν οι παπάδες. Αν ο καθημερινός άνθρωπος καταλαβαίνει τι λένε, τότε εκείνοι χάνουν, επειδή δεν λένε τίποτα.
 

Ο έξυπνος έχει πάντοτε εκμεταλλευτεί τον καθημερινό άνθρωπο. Γι' αυτό ο Βούδας, ο Ιησούς και ο Μαχαβίρας δεν έγιναν ποτέ σεβαστοί από τους βραχμάνους, τους λόγιους και τους έξυπνους, επειδή ήταν επιβλαβείς. Κατέστρεφαν τις δουλειές τους.

Δεν μπορείς να εξαπατήσεις μέσα από το σώμα. Το σώμα σου είναι πιο αληθινό από το νου σου. Και όλες οι θρησκείες που έχουν επινοηθεί από τους παπάδες, σού λένε: «Να είσαι εναντίον του σώματος και υπέρ του νου.»

Τώρα έχω μάθει τι σημαίνει εκκλησία. Σημαίνει απλώς να είσαι σιωπηλός και να ακούς. Αυτό μπορεί να γίνει οπουδήποτε και είναι προτιμότερο να γίνει κάπου αλλού, επειδή στην εκκλησία πηγαίνουν πολλοί άλλοι άνθρωποι, οι οποίοι φλυαρούν και με ενοχλούν. Είναι καλύτερα κάτω από ένα δέντρο. Είναι καλύτερα κάτω από τον ουρανό.

Υπάρχει μια φράση του Ιησού, από τις πιο μυστηριώδεις, αδύνατον να την εναρμονίσεις με το νου του Ιησού και πολύ επικίνδυνη. Και η διατύπωση είναι επίσης επικίνδυνη. Ο Ιησούς λέει στους μαθητές του: "Αν δεν μισήσεις τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, δεν μπορείς να έρθεις μαζί μου."
 

Ένας άνθρωπος σαν τον Ιησού, που λέει ότι η αγάπη είναι το μονοπάτι, που λέει ότι ο Θεός είναι αγάπη, που ανυψώνει την αγάπη στην υψηλότερη δυνατή κορυφή και την κάνει ισοδύναμη με το διαλογισμό, λέει: "Αν δεν μισήσεις τον πατέρα σου και τη μητέρα σου, δεν μπορείς να έρθεις μαζί μου." Έχει δίκιο, επειδή αν δεν γίνει ο Ιησούς ο πατέρας σου και η μητέρα σου...
 

Δεν μπορείς να έρθεις σε ένα δάσκαλο, αν δεν έχεις αφήσει εντελώς τον πατέρα σου και τη μητέρα σου. Αυτοί είναι το παρελθόν σου, περασμένοι συσχετισμοί, περασμένες σχέσεις.

Κάθαρση σημαίνει ότι πρέπει να αφήσεις όλους τους προγραμματισμούς, όλες τις ιδεολογίες, όλες τις έννοιες, όλες τις φιλοσοφίες, όλα όσα σε δίδαξαν οι άλλοι. Πρέπει να γίνεις καθαρός πίνακας, μια Ταbulα Rasa, εντελώς καθαρός. Μόνο όταν είσαι εντελώς καθαρός, όταν τίποτα δεν είναι γραμμένο πάνω σου, μπορεί να γράψει κάτι ο Θεός. Μόνο όταν είσαι εντελώς σιωπηλός κι έχουν εξαφανιστεί όλες οι λέξεις που σου έδωσε η κοινωνία, μπορεί να σου μιλήσει ο Θεός. Η αλήθεια μπορεί να σου ψιθυρίσει στο αυτί τα μυστήρια της μόνο όταν είσαι απόλυτα άδειος. Το κενό είναι καθαρότητα.

Ποιο ήταν το έγκλημα του Ιησού; Το έγκλημα του ήταν ότι ήταν ευδαίμων ανάμεσα σε ανθρώπους οι οποίοι δεν γνώριζαν τι σημαίνει ευδαιμονία. Το έγκλημα του ήταν ότι ήταν αληθινός ανάμεσα σε ανθρώπους που ζούσαν μέσα στο ψέμα. Το έγκλημα του ήταν ότι είχε μάτια, ανάμεσα σε ανθρώπους που ήταν τυφλοί. Και οι τυφλοί προσβλήθηκαν. Πάντοτε οι τυφλοί προσβάλλονται.

Προσβλήθηκαν από τον Πυθαγόρα, προσβάλλονται από μένα! Πάντοτε προσβάλλονται. Και ο απλός λόγος είναι ότι όποτε ένας άνθρωπος σαν τον Ιησού ή σαν τον Πυθαγόρα περπατάει ανάμεσα σε ανθρώπους, το ύψος του τους κάνει να νιώθουν πυγμαίοι. Το βάθος του τους κάνει να νιώθουν τόσο ρηχοί, που δεν μπορούν να τον συγχωρήσουν. Πρέπει να καταστρέψουν αυτόν τον άνθρωπο. Νιώθουν ότι αυτός ο άνθρωπος τους προσβάλλει, τους πονάει, επειδή "αν μπορεί αυτός να φτάσει σε τέτοια μακαριότητα, γιατί δεν μπορώ εγώ; Αν μπορεί αυτός να ζήσει στο βασίλειο του Θεού, γιατί δεν μπορώ εγώ;" Και εμφανίζεται μεγάλη ζήλια.

Όλες οι θρησκείες, σε όλες τις εποχές, στηρίζονται πάνω στο φόβο. Εκμεταλλεύονται το ένστικτο του φόβου που υπάρχει στον άνθρωπο, φοβίζουν τον άνθρωπο. Από εκεί προέρχεται κι η λέξη «θεοφοβούμενος» που υπάρχει σε όλες σχεδόν τις γλώσσες του κόσμου και της δίνουν την έννοια του θρήσκου. Είναι τελείως ανόητο αυτό. Ο θρήσκος άνθρωπος δεν είναι θεοφοβούμενος, είναι εραστής του Θεού. Ο θεοφοβούμενος άνθρωπος είναι ψευδοθρησκευόμενος. Είναι ένας άνθρωπος που δεν έχει αναζητήσει από μόνος του τη θρησκεία, αλλά που έχει εξαναγκαστεί από τους άλλους να θρησκεύεται.

ΟΣΣΟ

Αν υπήρχαν ιερείς στον κόσμο των πουλιών, δεν θα πετούσε ποτέ κανένα πουλί, θα έμεναν όλα τους φυλακισμένα στη φωλιά τους. Κανένα πουλί δεν θα έβρισκε ποτέ το θάρρος με εξαίρεση λίγα τρελά πουλιά — κάποιο Βούδα, κάποιο Ζαρατούστρα, κάποιο Λάο Τσε. Μα δεν θα αποτελούσαν τον κανόνα, θα ήταν απλώς οι εξαιρέσεις. Κι ο ιερέας είναι πάντα εναντίον τους, να το θυμάσαι αυτό./ Οσσο

 

Ο ιερέας ήταν εναντίον του Ιησού, ο ιερέας ήταν εναντίον του Βούδα, ο ιερέας ήταν εναντίον του Ζαρατούστρα, ο ιερέας ήταν εναντίον του Λάο Τσε.

Ποιο ήταν το κακό που είχαν; Γιατί ήταν εναντίον τους ο ιερέας; Ο ιερέας ήταν εναντίον τους, γιατί έκοβαν εκείνοι τις ίδιες τις ρίζες του επαγγέλματος του. Έλεγαν στους ανθρώπους να απαλλαγούν από το φόβο.

Στους παπάδες δεν άρεσε ποτέ ο Βούδας, όσο ήταν ζωντανός, δεν τους άρεσε ποτέ ο Ιησούς, όσο ήταν ζωντανός. Όσο ήταν ζωντανός, ήταν πάντοτε εναντίον του. Όταν είναι νεκρός, αμέσως έρχονται και οργανώνονται γύρω του, κάνουν ένα ναό κι αρχίζουν να σε εκμεταλλεύονται.

Γι' αυτό ακριβώς ο ιερέας και εμμένει στην ιδέα ότι "Αρχή σοφίας φόβος Κυρίου." Δεν μπορεί να σου πει "Να φοβάσαι εμένα." Δεν είναι εύκολο αυτό, γιατί βλέπεις όλα του τα ανθρώπινα ελαττώματα, τις ανθρώπινες αδυναμίες του. Βλέπεις πως είναι το ίδιο αδύναμος όσο κι εσύ, βλέπεις πως είναι το ίδιο άπληστος όσο κι εσύ, βλέπεις πως είναι το ίδιο θυμωμένος όπως κι εσύ, ότι ζηλεύει όπως κι εσύ.

Επιβάλλει συνεχώς πάνω σου το φόβο του Θεού, το φόβο της κόλασης, το φόβο μια μεγάλης τιμωρίας: αν δεν τον ακούς και ταυτόχρονα σου υποβάλλει συνεχώς την ιδέα ότι όποιος τον ακούει και τον ακολουθεί θα λάβει ανταμοιβή. Από τη μια δημιουργεί το φόβο, από την άλλη δημιουργεί την απληστία σου: απληστία για τον ουρανό, για τον παράδεισο, για τις όμορφες γυναίκες που υπάρχουν εκεί.

Εδώ είναι εναντίον των γυναικών -η γυναίκα είναι η πύλη που οδηγεί στην κόλαση- μα στον παράδεισο όλες οι θρησκείες προσφέρουν όμορφες γυναίκες, πάντοτε όμορφες, που έχουν κολλήσει στα δεκάξι τους χρόνια. Το σώμα τους δεν ιδρώνει—δεν έχουν ανάγκη αποσμητικών! Το σώμα τους είναι φτιαγμένο από χρυσάφι. Όλες οι θρησκείες παρέχουν όλων των ειδών τις απολαύσεις -αυτές ακριβώς που επικρίνουν πάνω στη γη- παράξενη αυτή η λογική!

Αν κοιτάξεις, θα δεις ότι υπάρχει σε όλες τις θρησκείες αυτή η περίεργη λογική: προσφέρεται το ίδιο πράγμα. Ο ιερέας ξέρει πάρα πολύ καλά ότι οι δύο δυνάμεις που διαιρούν τον άνθρωπο είναι: ο φόβος και η απληστία. Κι αν μπορείς να τα χρησιμοποιήσεις και τα δύο, μπορείς να υποδουλώσεις την ανθρωπότητα. Κι ως σήμερα, έχουν κρατήσει απόλυτα υποδουλωμένη την ανθρωπότητα.

Η τώρα ζωή είναι μια ζούγκλα από λέξεις και δεν θα μπορέσεις να βγεις από τη ζούγκλα. Η πολυμάθεια είναι τόσο μεγάλη ζούγκλα — για την ακρίβεια, είναι η μόνη ζούγκλα που απόμεινε στον κόσμο.

Η ομοφυλοφιλία είναι αρχαία θρησκευτική παράδοση . Βάζοντας χωριστά τις μοναχές και χωριστά τους μοναχούς, δημιουργείς ομοφυλοφιλία. Είναι φυσικό είναι επόμενο να συμβεί.

Θρησκεία σημαίνει ότι ζεις μέσα από τη συνειδητότητά σου. Ηθική σημαίνει ότι ζεις σύμφωνα με τα ανώτατα πρότυπα που σου έχει επιβάλλει η κοινωνία, όχι σύμφωνα με το δικό σου φως.

Ο Αντάμ και η Έυα έπαιζαν στα ζάρια τον Παράδεισο. Είπαν, "Είμαστε έτοιμοι να χάσουμε τον Παράδεισο, αλλά δεν μπορούμε να χάσουμε την ελευθερία μας." Σεβάστηκαν την ελευθερία πιο πολύ από τον ίδιο τον Παράδεισο με τις απολαύσεις του. Δεν ήταν ηδονιστές, ήταν αναζητητές της αλήθειας.

Τα τελευταία 2000 χρόνια, ο χριστιανισμός έχει προκαλέσει τις μεγαλύτερες ζημιές στην ανθρωπότητα από οποιαδήποτε άλλη θρησκεία. Έχει σφάζει κι έχει κάψει ζωντανούς ανθρώπους. Στο όνομα του Θεού, της αλήθειας, της θρησκείας, σκότωσε και κατάσφαξε εκατομμύρια ανθρώπους, για το καλό τους και για τη σωτηρία τους. Και όταν ο δολοφόνος σε σκοτώνει για το καλό σου, δεν νιώθει καθόλου ένοχος. Αντίθετα, είναι πεπεισμένος ότι καλώς έπραξε. Υπηρέτησε την ανθρωπότητα, το Θεό, όλες τις μεγάλες αξίες, την αγάπη, την αλήθεια, την ελευθερία.

Αν υπάρχει αγάπη, τα σύνορα θα εξαφανιστούν. Αν υπάρχει αγάπη, τότε ποιος θα είναι χριστιανός και ποιος θα είναι Εβραίος; Αν υπάρχει αγάπη, οι θρησκείες θα εξαφανιστούν.
 

Αν υπάρχει αγάπη, τότε ποιος πρόκειται να πηγαίνει στο ναό; Για ποιο λόγο? Επειδή λείπει η αγάπη, αναζητάς το Θεό. Ο Θεός δεν είναι τίποτε άλλο παρά το υποκατάστατο τής αγάπης που σου λείπει.

  

Οτιδήποτε κι αν κάνεις, αν το κάνεις γεμάτος χαρά, αν το κάνεις γεμάτος αγάπη, αν η πράξη σου δεν είναι καθαρά οικονομική, τότε είναι δημιουργική. Αν από αυτό που κάνεις αναπτύσσεται κάτι μέσα σου, αν σε βοηθά να αναπτυχθείς, τότε είναι πνευματικό, είναι δημιουργικό, είναι θεϊκό. Γίνεσαι πιο θεϊκός, όσο γίνεσαι πιο δημιουργικός.

Όλες οι θρησκείες του κόσμου έχουν πει ότι ο Θεός είναι ο δημιουργός. Δεν ξέρω αν είναι ο δημιουργός ή όχι, αλλά ξέρω ένα πράγμα: όσο πιο δημιουργικός γίνεσαι, τόσο πιο θεϊκός γίνεσαι.Αγάπα αυτό που κάνεις. Να είσαι διαλογιστικός ενώ το κάνεις΄ ό,τι κι αν είναι αυτό! Όταν η δημιουργικότητά σου φτάσει στο απόγειο, όταν όλη σου η ζωή γίνει δημιουργική, ζεις μέσα στο Θεό. Οπότε μάλλον είναι ο δημιουργός, γιατί οι άνθρωποι που υπήρξαν δημιουργικοί ήταν πιο κοντά σε αυτόν.

Ένας άνθρωπος ψηλαφίζει μέσα στο σκοτάδι. Ο παπάς και ο πολιτικός μπορούν να τον εκμεταλλευτούν. Ο πολιτικός και ο παπάς συμφωνούν σ’ αυτό το σημείο, ότι χρειάζονται οπαδούς. Μόνο τότε μπορούν να γίνουν κάποιοι. Και έχουν χωρίσει τις περιοχές τους. Ο πολιτικός έχει πάρει τον επίγειο κόσμο και ο παπάς τον πνευματικό. Αυτοί οι δύο έχουν κάνει σκλάβο ολόκληρη την ανθρωπότητα .Έχουν καταστρέψει την ελευθερία των ανθρώπων.

Η μεγάλη συνεισφορά στην ανθρωπότητα έχει έρθει από ελάχιστους δασκάλους, οι οποίοι έχουν πετύχει όχι μόνο τη δική τους ελευθερία, αλλά επίσης και την ελευθερία εκείνων που τους αγάπησαν. 

Εάν μόνο ακούτε τα λεγομενα, τότε είστε ένας μαθητής. Ακούτε τις λέξεις και χάνετε την σιωπή. Εκείνη τη στιγμή που θ' αρχίσετε ν' ακούτε τη σιωπή, τότε θα γίνεστε ένας μυημένος, αληθινός μαθητής.

Η κοινωνία σε θέλει να είσαι απλώς ένα φωτοαντίγραφο, ποτέ ένα πρωτότυπο.

Ο Θεός δημιουργεί μόνο πρωτότυπα. Δεν του αρέσουν τα αντίγραφα.

Η γνώση είναι ζωντανή μόνο όταν τη γνωρίζεις εσύ ο ίδιος, όταν είναι άμεση εμπειρία. Όταν όμως την ξέρεις από τους άλλους, δεν είναι ζωντανή εμπειρία, δεν είναι γνώση, είναι απλώς μνήμη.

Η προσπάθειά μου εδώ δεν είναι να δημιουργήσω μαθητές - αυτό είναι απλώς η επιφάνεια - αλλά να δημιουργήσω ανθρώπους που να είναι κύριοι του εαυτού τους. Ο κόσμος χρειάζεται επειγόντως πολλούς ανθρώπους επίγνωσης, αγάπης, ελευθερίας, εντιμότητας.

Ο Λάο-τσε, ο Γκωντάμα Βούδας, ο Σωκράτης δεν ακολούθησαν κανέναν. Αναζήτησαν από μόνοι τους, ρισκάροντας, επειδή απομακρύνονται από το πλήθος, πάνω σε ένα μοναχικό μονοπάτι, χωρίς να γνωρίζουν πού τελειώνει αυτό το ταξίδι, αλλά εμπιστεύονται την καρδιά τους, βιώνοντας μικρές ενδείξεις ότι η ειρήνη μεγαλώνει, ότι η αγάπη ανθίζει…

Ο άνθρωπος στη Δύση ψάχνει να βρει την ψυχή του και βρίσκει τον εαυτό του άδειο, χωρίς καμία αγάπη - μόνο πόθο - χωρίς καμία προσευχή - μόνο λέξεις, που τις παπαγαλίζει στο κατηχητικό.

Επί χιλιάδες χρόνια, ο άνθρωπος είχε τη φαντασίωση ότι μπορεί να φτάσει στη γνώση, συσσωρεύοντας σκέψεις άλλων ανθρώπων. Αυτό είναι απολύτως ψεύτικο και λανθασμένο. Ποτέ κανένας δεν μπόρεσε να φτάσει στη γνώση, συσσωρεύοντας σκέψεις άλλων ανθρώπων.
 

Η γνώση έρχεται από μέσα και οι σκέψεις έρχονται απ' έξω. Η γνώση είναι δική σου και οι σκέψεις είναι πάντοτε των άλλων, είναι πάντοτε δανεικές. 

Λες: Νόμιζα πως ήξερες τα πάντα.
Κάνεις μεγάλο λάθος! Δεν ξέρω τίποτα!

Αν ήρθες εδώ μ' αυτή την ιδέα, ήρθες σε λάθος άτομο και σε λάθος μέρος. Εδώ γιορτάζουμε την άγνοια! Καταστρέφουμε κάθε είδους γνώση. Όλη μας η προσπάθεια είναι να σου ξαναδώσουμε την αθωότητα, την αθωότητα που είχες πριν γεννηθείς. Αυτοί που ακολουθούν το Ζεν την ονομάζουν "πρωταρχικό πρόσωπο." Η αθωότητα είναι πηγαία, η γνώση σου έχει δοθεί από την κοινωνία, από τους άλλους γύρω σου, από την οικογένεια. Η αθωότητα είναι δική σου. Η γνώση είναι πάντοτε των άλλων. Όσο πιο πολλά ξέρεις, τόσο λιγότερο είσαι ο εαυτός σου.

Κανένας δεν μπορεί να σε σώσει. Η όλη ιδέα είναι λάθος. Εσύ έχεις δημιουργήσει τα δεσμά σου. Πώς μπορώ εγώ να σε απελευθερώσω;
Πέταξε εσύ τα δεσμά σου και γίνε ελεύθερος.
Αγαπάς όμως τις αλυσίδες σου και θέλεις από μένα να σε σώσω. Ζητάς έναν παραλογισμό.
 

Εσύ είσαι η αιτία της δυστυχίας σου, των βασάνων σου και θέλεις από μένα να σε σώσω από τα δικά σου βάσανα και τη δική σου δυστυχία. Και θα εξακολουθήσεις να σπέρνεις τους ίδιους σπόρους, παραμένοντας ο ίδιος παλιός άνθρωπος, δίνοντας τροφή στις ίδιες αιτίες.
Ποιος μπορεί να σε σώσει; Και γιατί θα 'πρεπε κάποιος να σε σώσει;
Δεν είναι δική μου ευθύνη να σε σώσω. Δεν σε έχω κάνει εγώ αυτό που είσαι. Εσύ έχεις κάνει τον εαυτό σου αυτό που είσαι

ΟSHO

 

Ενδιαφερόμαστε για τη βενζίνη, που θα βάλουμε στην μηχανή του αυτοκινήτου μας και δεν βάζουμε καμένα λάδια στο αυτοκίνητο μας. Αλλά, αντιθέτως, τηγανίζουμε τα λάδια που χρησιμοποιούμε για την «μηχανή» του σώματός μας και τρέφουμε τα παιδιά μας με τηγανιτές πατάτες. Η τροφή είναι το φάρμακο και το φαρμάκι μας. Ο «Κήπος της Εδέμ» θέλει τον ανθρωπο καρποφάγο.

Θρέφονται δι’ αλφίτων, αλεύρων, όψου, ελαιών, τυρού, βολβών, λαχάνων και τραγημάτων, σύκων, ερεβύνθων και κυάμων και ούτω διάγοντες βίον εν ειρήνη μετά υγείας, ως εικός, γηραιοί τελευτώντες άλλον τοιούτον βίον τοις εγγονείς παραδόσουσι.   

Πλατων

Τι Πρέπει να Τρώμε για να Έχουμε Καλή Υγεία;

Το ερώτημα από τι προκαλείται η ασθένεια απασχολούσε τον άνθρωπο από τις απαρχές της ιστορίας του και οι απαντήσεις που δινόταν ποίκιλαν ανάλογα με την ιστορική περίοδο. Για αιώνες οι άνθρωποι πίστευαν ότι οι ασθένειες είχαν θεϊκή προέλευση και η θεραπεία τους βασίζονταν στους μάγους-θεραπευτές που με θυσίες και εξορκισμούς στα πνεύματα προσπαθούσαν να τις αποτρέψουν. Με τη χρήση βοτάνων, νηστείας και άλλων θεραπευτικών μέσων προσπαθούσαν να παρέμβουν για ν΄ ανατρέψουν την αρρώστια και να επιτύχουν την ίαση του πάσχοντος.

Τον 5^ο π.χ. αιώνα, με την Αθηναϊκή Δημοκρατία, είχαμε μια ανατροπή στην αντίληψη περί υγείας και αρρώστιας, εξαιτίας της –ιστορικά μοναδικής– ρήξης που σημειώθηκε στο δημόσιο επίπεδο σε σχέση με τα βασικά ερωτήματα πώς οργανώνεται, πώς νομοθετείται, πώς διοικείται η κοινωνία και ποιος θεσπίζει τους νόμους της.

Αυτή την περίοδο εμφανίζεται ο Ιπποκράτης, που έβαλε τον θεμέλιο λίθο για μια άλλη αντίληψη που έχει σχέση με την πρόκληση των νοσημάτων και παθήσεων στον άνθρωπο. Στο ερώτημα γιατί οι άνθρωποι αρρωσταίνουν απαντάει με τρόπο απλό και καταλυτικό: Αρρωσταίνουμε από αυτά που τρώμε. Η τροφή είναι το φάρμακο και το φαρμάκι μας.

Έτσι διαμορφώθηκαν οι κανόνες διατροφής που πρέπει να εφαρμόζονται για να είναι ο άνθρωπος υγιής. Οι παράγοντες που αφορούν τις εργασιακές συνθήκες και τις συνθήκες ζωής, το κλίμα, την ανάπαυση και τη διατροφή, αποτελούν την βάση για την πρόκληση των παθήσεων και την ανατροπή της υγείας αλλά και είναι οι προϋποθέσεις για την ανασύνταξη της υγείας στον άνθρωπο.

Οι κανόνες αυτοί ακολουθήθηκαν για πολλούς αιώνες μέχρι και τις αρχές του 20ου αιώνα, όπου άρχισαν να διατυπώνονται καινούργιες θεωρίες για την εμφάνιση των παθήσεων και την παρέμβαση για την θεραπεία τους.

Η ανακάλυψη των μικροβίων αρχικά και των ιών αργότερα είχε ως αποτέλεσμα να θεωρηθούν ως η βασική αιτία της δημιουργίας των νοσημάτων. Τα φάρμακα που χρησιμοποιήθηκαν και χρησιμοποιούνται έχουν ως στόχο την εξαφάνιση των μικροβίων και ιών από το ζωντανό οργανισμό.

Τον 19^ο αιώνα, που είναι και αιώνας μεγάλων εφευρέσεων, κατακτήθηκε από τον άνθρωπο η δυνατότητα της παραγωγής ενέργειας με τις μηχανές εσωτερικής καύσεως. Η μηχανική μιμήθηκε την ανθρώπινη μηχανή, μέσω της οποίας η ύλη μετασχηματίζονταν σε ενέργεια που σήμαινε δυνατότητα κίνησης, θέρμανσης, ψύξης, κλπ. Η ποιότητα, το είδος και η ποσότητα της τροφής, του στοιχείου που όριζε ο Ιπποκράτης ως βασικό για την εύρυθμη λειτουργία του ανθρώπινου οργανισμού, θεωρήθηκε βασική για τις μηχανές αλλά όχι για τον άνθρωπο.

Ενδιαφερόμαστε για τη βενζίνη που θα βάλουμε στην μηχανή του αυτοκινήτου μας και δεν βάζουμε καμένα λάδια στο αυτοκίνητο μας. Αλλά, αντιθέτως, τηγανίζουμε τα λάδια που χρησιμοποιούμε για τη «μηχανή» του σώματός μας και τρέφουμε τα παιδιά μας με τηγανιτές πατάτες.

Στην εποχή μας, είμαστε φορείς μιας σχιζοφρενικής συμπεριφοράς: Από τη μια γνωρίζουμε πολλά για την λειτουργία του σώματός μας και από την άλλη δεν κάνουμε τίποτα για την υγεία μας.

Ποιες Είναι οι Κατάλληλες Τροφές για τον Άνθρωπο;

Η πρώτη ερώτηση είναι ποια τροφή είναι κατάλληλη για τον ανθρώπινο οργανισμό. Ο άνθρωπος είναι βασικά καρποφάγος, δεν βόσκει χόρτα ούτε τρώει θηράματα. Ο «Κήπος της Εδέμ» τον θέλει καρποφάγο. Η εκδίωξη του από τον «Παράδεισο» τον εξαναγκάζει να γίνει παμφάγος να μάθει να συντηρεί τις τροφές, όμως και παράλληλα ν΄ αρρωσταίνει σωματικά και ψυχικά.

Η βασική τροφή του ανθρώπου είναι τα φρούτα, οι καρποί και οι βλαστοί. Η τροφή πρέπει επίσης να είναι σχετική με τις κλιματολογικές συνθήκες, γιατί η τροφή θερμαίνει, ψύχει το σώμα μας και γενικά πρέπει να το βοηθάει να αντιμετωπίσει τις καιρικές συνθήκες στις οποίες επιβιώνει.

Το καλοκαίρι, που σημειώνονται ιδιαίτερα υψηλές θερμοκρασίες, εάν εξακολουθούμε να τρώμε τα βαριά λιπαρά γεύματα του χειμώνα, αντιμετωπίζουμε το ενδεχόμενο της θερμοπληξίας, γιατί μπουκώνουν οι αρτηρίες με καμένο λίπος και το σώμα δεν μπορεί ν ΄αποβάλλει την παραγόμενη θερμοκρασία.

Το χειμώνα, με τις πολύ χαμηλές θερμοκρασίες, εάν καταναλώνουμε κατεψυγμένα ζαρζαβατικά του καλοκαιριού, θα έχουμε πρόβλημα με την θέρμανση του σώματος, γιατί τα ζαρζαβατικά του καλοκαιριού περιέχουν μεγάλες ποσότητες νερού που συντελεί στη μείωση της θερμοκρασίας του αίματος τον χειμώνα. Το καταψυγμένο καλαμπόκι είναι επιζήμια τροφή τον χειμώνα, σ’ αντίθεση με το αποξηραμένο ή το αλεύρι του που είναι εξαιρετικά ωφέλιμο.

Την άνοιξη, τα άγρια χόρτα και τα λαχανικά, οι αγκινάρες, οι καρδιές από μαρούλια, τα γαϊδουράγκαθα (βλαστοί) αποτελούν ιδανική τροφή για τον καθαρισμό και την κάθαρση του σώματός μας.

Ο Ρόλος της Διατροφής στο Ανοσοποιητικό Σύστημα

Κάθε έμβιος οργανισμός διαθέτει έναν ελεγκτικό μηχανισμό μέσω του οποίου αναλύει τα διάφορα στοιχεία που εισάγονται σ’ αυτόν. Ο μηχανισμός αυτός ονομάζεται ανοσοποιητικό σύστημα και αρχίζει να διαμορφώνεται από την νεογνική ηλικία, μέσω ενός συνεχούς ελέγχου που ασκείται από τον οργανισμό στην πολλαπλή επικοινωνία του με το περιβάλλον.

Η επιφάνεια του βλεννογόνου του γαστρεντερολογικού συστήματος συντίθεται από ένα εξαιρετικά πολυδύναμο πληθυσμό από επιθηλιακά κύτταρα τα οποία έχουν υψηλή εξειδίκευση στην ικανότητα τους για διαμεμβράνια απορρόφηση και έκκριση ουσιών. Αυτές οι απεκκριτικές και απορροφητικές ικανότητες διευκολύνουν την ουσιώδη λειτουργία του πεπτικού συστήματος στην πέψη και στην πρόσληψη θρεπτικών ουσιών και υποστηρίζουν τον φραγμό μεταξύ του ξενιστή και των πιθανών παθογόνων παραγόντων καθώς και των μεταλλαγμένων που βρίσκονται στον εντερικό σωλήνα. Αυτό επιτυγχάνεται με τη φυσική ακεραιότητα των βλεννογόνων και τον μεγάλο αριθμό των κυττάρων της ανοσοποίησης.

Η δομή της εσωτερικής επιφάνειας του εντέρου περιέχει τα εξειδικευμένα Μ-κύτταρα που είναι υπεύθυνα για τον έλεγχο των δειγμάτων του αντιγονικού περιεχομένου του εντερικού σωλήνα. Η κυρίαρχη παρουσία των κατασταλτικών λεμφοκυττάρων στα επιθηλιακά κύτταρα (ενδοεπιθηλιακά λεμφοκύτταρα) υποθέτει ότι καταστέλλεται η ανταπόκριση του σώματος στα άπειρα δυνητικά αντιγόνα και είναι απαραίτητα για τη σταθερή και απρόσκοπτη δραστηριότητα του ανοσοβιολογικού και αμυντικού μηχανισμού. Κατ΄ επέκταση, η παρουσία ενός μεγάλου αριθμού helper λεμφοκυττάρων καθώς και άλλων κυτταρικών διεγερτών του αμυντικού συστήματος που αφορούν τον βλεννογόνο και το υποβλεννογόνιο τμήμα, συντείνουν στον σχηματισμό ενός στρατού έτοιμου να ανταποκριθεί, όταν οι επιφανειακές δυνάμεις αδυνατίσουν.

Η μεγάλη ποικιλία των πολλών κυττάρων του ανοσοποιητικού συστήματος, που αντιδρούν όταν διαταραχθεί το σύστημα, αποτελεί το λόγο της εμφάνισης πολλών νοσημάτων του γαστρεντερικού συστήματος. Ο επιθηλιακός βλεννογόνος του γαστρεντερικού συστήματος διακρίνεται για την ταχεία ανανέωση των επιθηλιακών κυττάρων του (θεωρείται ότι το επιθήλιο ανανεώνεται ολόκληρο κάθε 24 έως 72 ώρες). Αυτό επιτρέπει αφενός την ταχεία αποκατάσταση ενός λειτουργικά ικανού κυτταρικού πληθυσμού όταν έχουμε εισβολή τοξικών παραγόντων και αφετέρου την παρεμπόδιση της ανάπτυξης κακοήθειας λόγω της ταχείας ανανέωσης των κυττάρων. Συνεπώς, το γαστρεντερικό σύστημα έχει τεράστια σπουδαιότητα για την σωστή ανάπτυξη και την καλή υγεία του οργανισμού.

Με βάση τη νεο-ιπποκρατική αντίληψη, όλες οι αρρώστιες (εκτός από τις μολυσματικές) οφείλονται σε χρόνιες δηλητηριάσεις του οργανισμού από διάφορα στοιχεία που προσλαμβάνονται με τις τροφές, τον αέρα, το νερό ή τη λήψη διαφόρων φαρμακευτικών ουσιών.

Σημαντικότερος νοσογόνος παράγοντας είναι ο αφύσικος τρόπος διατροφής (και, κυρίως, η κατανάλωση ζωικών τροφών, όπως, κρέας, ψάρια, κτλ.), που προκαλεί σοβαρές διαταραχές, δυσλειτουργίες και βλάβες στον οργανισμό.

Για να προστατευθεί απέναντι σ’ αυτές, ο οργανισμός κινητοποιεί διάφορους έμφυτους αμυντικούς μηχανισμούς, με αποτέλεσμα να επιτελούνται και να εκδηλώνονται διάφορες αντιδράσεις (συμπτώματα).

Η χρόνια δηλητηρίαση του οργανισμού από τις ζωικές τροφές, σε συνδυασμό με την καθιστική ζωή, προκαλεί ένα πλήθος διαταραχών, ανάμεσα στις οποίες ο αρθριτισμός, οι ρευματισμοί και ο σακχαρώδης διαβήτης.

Συνεπώς, στόχος του γιατρού πρέπει να είναι το θεραπευτικό αποτέλεσμα που απορρέει από την εξάλειψη αυτών των νοσογόνων παραγόντων με κατάλληλα μέτρα, όπως η αυστηρά υγιεινή διατροφή σε συνδυασμό με υδροθεραπεία, γυμναστική, ηλιόλουτρα και βελτίωση των συνθηκών διαμονής.

Προτιμάτε Φρούτα και Λαχανικά και Όχι Ζωικές Τροφές

Η τροφή αποτελεί βασικό παράγοντα της συντήρησης της ζωής και της διατήρησης της υγείας. Ο άνθρωπος είναι καρποφάγος και όχι σαρκοβόρος ή μηρυκαστικό. Συνεπώς, ιδανική τροφή για αυτόν είναι τα φρούτα (καρποί), οι σπόροι (σιτάρι, κριθάρι, βρώμη, κ.α.), τα λαχανικά, οι βολβοί και οι βλαστοί και όχι οι ζωικές τροφές (όπως το κρέας, πουλερικά, τα ψάρια, τα θαλασσινά, τα γαλακτοκομικά, κ.α.)

Τις τελευταίες δεκαετίες συντελέστηκε μια σημαντική διαφοροποίηση στον τρόπο με τον οποίο νοσεί ο άνθρωπος με τη βιομηχανοποίηση και τις μεταλλάξεις της τροφής. Αυτό είχε ως αποτέλεσμα την αύξηση της συχνότητας της εμφάνισης νοσημάτων όπως ο διαβήτης (ακόμα και σε βρέφη), ο καρκίνος, η κατά πλάκας σκλήρυνση, κ.α.

Σε συνδυασμό με αυτό, ο τρόπος διαβίωσης και η μόλυνση του περιβάλλοντος (μόλυνση της ατμόσφαιρας, του εδάφους και του νερού και η ανθυγιεινή κατοικία), συμβάλλουν στην εμφάνιση νοσημάτων σε όλο και μικρότερη ηλικία και με δραματικό τρόπο.

Συνεπώς, η αναθεώρηση των σημερινών συνηθειών μας αποτελεί βασική προϋπόθεση για τη συντήρηση της σωματικής και ψυχικής υγείας σε καλή κατάσταση.

Αλεξάνδρα Ευθυμιάδου-Γρίβα / ειδική παθολόγος. 

Πάρτε μερικές ήρεμες αναπνοές. Αφήστε τον εαυτό σας να κινηθεί προς το κέντρο σας προς ένα χώρο μέσα σας ή μια αίσθηση μέσα σας που σας φέρνει ηρεμία, γαλήνη και που παράλληλα σας κάνει να νιώθετε πολύ πιο ζωντανοί και παρόντες μέσα σε αυτήν την ηρεμία και γαλήνη. / Channeled Διαλογισμός

Αφήστε όλα τα προβλήματα τις έγνοιες και τα θέματα έξω από αυτό το δωμάτιο. Για λίγη ώρα αφήνετε έξω τον συνηθισμένο σας εαυτό και δίνετε αυτό το λίγο χρόνο στην ουσία του εαυτού σας για να κάνει αληθινά διακοπές αναζωογόνησης, διασκέδασης , ψυχαγωγίας, ηρεμίας. Λίγος χρόνος αληθινά για σας για να είστε καλά, να νιώθετε καλά και να είστε μέσα σε αυτό το βαθύ αίσθημα  του εαυτού σας γεμάτοι ηρεμία γαλήνιοι χωρίς κανέναν και τίποτα να σας κυνηγάει.

Μείνετε σε αυτήν την αίσθηση χαλάρωσης και ηρεμίας και φέρτε την προσοχή σας στο κέντρο της ύπαρξής σας, κοντά στον αφαλό σας, που είναι περίπου δύο εκατοστά πιο μέσα. Πάρτε δύο τρεις βαθιές ανάσες από αυτό το σημείο και αισθανθείτε το στομάχι σας, την κοιλιά σας να γεμίζει από αέρα, αισθανθείτε ότι με κάθε στιγμή που περνά, με κάθε ανάσα που παίρνετε, χαλαρώνετε και ερχόσαστε πιο κοντά στην πραγματική σας ύπαρξη, στο φωτεινό σας σώμα. 

Το φωτεινό σας σώμα το οποίο ξεκινάει σαν ένα μικρό φως από σπίρτο και σιγά σιγά ανεβαίνει από την περιοχή του αφαλού και καθώς ανεβαίνει όλο και δυναμώνει, γίνεται και πιο έντονο, και φτάνει στην καρδιά σας, και είναι σαν ένα φως από προβολέα και συνεχίζει να ανεβαίνει πιο πάνω και γίνεται ακόμα πιο δυνατό το φως, και βγαίνει από το κεφάλι σας και είναι σαν το φως του ηλίου, ζεστό δυνατό και αντιπροσωπεύει την ενέργεια που έχει ο καθένας μας μέσα του.

Όλες αυτές οι ενέργειες απ’ όλη την ομάδα που βρίσκεται εδώ ενώνονται μαζί και βρίσκονται μέσα σε ένα διαστημόπλοιο, σε ένα διαστημόπλοιο το οποίο πετά σε έναν γαλαξία μακριά, και είναι μεγάλο σαν μια ολόκληρη πόλη. Μια πόλη στην οποία ζουν διάφορες εξωγήινες φυλές, με διάφορες μορφές, με διάφορες γλώσσες, αλλά που μπορούμε με όλους να επικοινωνούμε τηλεπαθητικά. Μέσα στο διαστημόπλοιο οι χώροι είναι τεράστιοι, οι δραστηριότητες είναι πάρα πολλές, η σύνδεση με άλλα διαστημόπλοια είναι πολύ εύκολη. Βλέπουμε ότι εκεί υπάρχει μια άλλη πραγματικότητα που δεν μπορούμε καν να φανταστούμε.

Εκεί υπάρχουν ολόκληρες πόλεις γεμάτες από υπάρξεις που ζουν εκεί, οι οποίες δεν ζούν σε ένα πλανήτη όπως εμείς, ζούν σε ένα περιβάλλον πιο τεχνικό, με πάρα πολλές ανέσεις αλλά χωρίς την φυσική ομορφιά που εμείς βλέπουμε γύρω μας στην καθημερινή μας ζωή. Παρόλη την ομορφιά που υπάρχει γύρω μας, εμείς έχουμε την τάση να χειραγωγούμε τον πλανήτη και να τον κακομεταχειριζόμαστε χωρίς να σκεφτόμαστε τι πραγματικά μας προσφέρει.

Μέσα στο διαστημόπλοιο ο καθένας και κάθε ομάδα έχει ένα σκοπό, έχει πράγματα τα οποία πρέπει να κάνει σαν μέρος της ευρύτερης ομάδας, έχει ευθύνη για κάποιες δραστηριότητες και πρέπει να μπορέσει να τις φέρει εις πέρας. Είναι ένας κόσμος διαφορετικός, ένας κόσμος τον οποίο εμείς δεν μπορούμε να συνδεθούμε και να καταλάβουμε γιατί έχουμε ζήσει στο γήινο επίπεδο. Προσπαθούμε να καταλάβουμε ποια είναι τα οφέλη, τι προσφέρει ο συλλογικός τρόπος ζωής σε ένα διαστημόπλοιο-πόλη, ποια είναι τα θέματα που αντιμετωπίζονται εκεί, ποιοι είναι αυτοί πραγματικά.

Τελικά αυτό που καταλαβαίνουμε είναι ότι ο συλλογικός νους αυτών των φυλών που βρίσκονται εκεί δουλεύει για ένα σκοπό, και παρότι είναι διαφορετικές φυλές, όλες ζουν με τον ίδιο σκοπό. Επειδή αυτή η συλλογικότητα, αυτή η ομαδικότητα, αυτή η προσπάθεια να επιτευχθεί ένας στόχος είναι κάτι που μας λείπει στον πλανήτη γη, αυτό είναι που θέλουν να μεταφέρουμε πίσω στη γη μας τώρα που ερχόμαστε ξανά εδώ. 

Μεταφέρουμε την ενέργεια, τις πληροφορίες και το πώς όλοι μαζί ενωμένοι σαν ανθρώπινη φυλή θα μπορέσουμε να προχωρήσουμε στον συμπαντικό μας σκοπό: Να ξεφύγουμε από τις ανθρώπινες διαφορές και τις μικροκακίες, τη ζήλια, τον φθόνο και από όλα αυτά τα οποία καθημερινά μας χωρίζουν και να βρούμε άλλα στοιχεία, ο καθένας μας στον άλλον, τα οποία καθημερινά θα μας ενώνουν.

Όταν μπορέσουμε να το κάνουμε αυτό, η αλλαγή το 2012 θα είναι μια πραγματική αλλαγή συνειδητότητας και τα χρόνια που θα ακολουθήσουν θα αλλάξουν εντελώς τον τρόπο της ζωής μας πάνω στον πλανήτη. Ας κρατήσουμε όλοι εδώ στην καρδιά μας, το φως και την ενέργεια αυτής της συλλογικότητας χωρίς προστριβές, χωρίς μνησικακίες, χωρίς διαφορές. Είναι το όραμα του μέλλοντος μας το οποίο θα βρίσκεται εδώ πολύ πιο γρήγορα από ότι ο καθένας μας πιστεύει.

Και έτσι είναι.

www.kryon.gr/

© 2010 Χαριτίνη Χριστάκου, Γιώργος Κελαϊδίτης