Ο νους μπορεί να επηρεάσει τη βιοχημεία του σώματος. Η σχέση μεταξύ προσδοκίας και θεραπευτικού αποτελέσματος είναι ένα θαυμάσιο μοντέλο για να καταλάβει κανείς την αλληλεπίδραση νου-σώματος. Φαινόμενο Placebo.

Το φαινόμενο "placebo" ταλαιπωρεί εδώ και καιρό τους επιστήμονες. Γνωρίζουν απλά ότι συμβαίνει αλλά μοιάζει ένα άλυτο μυστήριο. 

Είναι το φαινόμενο κατά το οποίο ένας ασθενής προκαλεί την (αυτό)ίασή του καθώς πιστεύει ότι του έχει χορηγηθεί μία φαρμακευτική ουσία για την ασθένειά του, ενώ στην πραγματικότητα του έχει δοθεί μία «πλαστή» ουσία. 

Ίσως μία άκρη στο κουβάρι των αιτιών που προκαλούν αυτό το ανεξήγητο φαινόμενο να βρέθηκε στη δράση μιας χημικής ουσίας.

Μελέτες που διεξήγαγε ο Jon Stoessl , καθηγητής Νευρολογίας στο πανεπιστήμιο του Βανκούβερ, αποκάλυψαν τη δράση μιας χημικής ουσίας που λειτουργεί σαν "χημικός αγγελιοφόρος" του εγκεφάλου, έχοντας έτσι σχέση με την πρόκληση του φαινομένου "placebo". Η ουσία αυτή λέγεται "ντοπαμίνη" ("dopamine") και σχετίζεται με την έναρξη μιας διαδικασίας που φέρνει το συναίσθημα της ευχαρίστησης και της ανταμοιβής.

Ο καθηγητής Stoessl διεξήγαγε έρευνα με ασθενείς που υπέφεραν από την ασθένεια Πάρκινσον η οποία είναι γνωστό ότι προκαλείται από έλλειψη ντοπαμίνης στον ανθρώπινο οργανισμό. Φυσιολογικά στους ασθενείς αυτούς χορηγείται ποσότητα ντοπαμίνης με αποτέλεσμα να αισθάνονται καλύτερα, καθώς αυτόματα οργανισμός ξεκινά να παράγει από μόνος του ακόμα περισσότερη ντοπαμίνη με φυσικό τρόπο. Όταν όμως στους ασθενείς αυτούς χορηγήθηκε «πλαστή» ντοπαμίνη (απλά ένα χημικό διάλυμα) το φαινόμενο εξακολούθησε να συμβαίνει και μάλιστα με ιδιαίτερη ένταση: ο οργανισμός των ασθενών παρήγαγε υπερδιπλάσια ποσότητα ντοπαμίνης από ό,τι συνήθως.

Έτσι ο καθηγητής συμπέρανε την άμεση σχέση της ντοπαμίνης στη διαδικασία πρόκλησης του φαινομένου "placebo". Οι ασθενείς του, περιμένοντας τα ευεργετικά αποτελέσματα της ουσίας που παίρνουν, λειτούργησαν σαν να τη δέχονται κανονικά! 

Φυσικά η διαπίστωση αυτή, παρόλο που προχωράει σε περισσότερο βάθος στον μηχανισμό πρόκλησης του φαινομένου "placebo", ουσιαστικά δεν φτάνει στην αιτία του. Δεν λύνει το αίνιγμα: ποια λειτουργία είναι αυτή που προκαλεί την αυτο-ίαση; Δεν φαίνεται να υπάρχει κάποια υλική αιτία, όπως π.χ. κάποιο σήμα από τον εγκέφαλο. Θα λέγαμε ότι είναι μια περίπτωση αυθυποβολής, της οποίας η αιτία βρίσκεται «κάπου» έξω από εμάς !!! Εκτός... αν δεχθούμε ότι ο άνθρωπος δεν είναι μόνο το σώμα του και ο εγκέφαλός του.

Όσο κι αν παλεύουμε να καταλάβουμε τον κόσμο, υπάρχουν ακόμα μυστήρια που δεν μπορούμε να λύσουμε. Στο αφιέρωμα αυτό θα παρουσιαστούν είκοσι έξι από τα πιο δύσκολα τέτοια μυστήρια. Η επίλυση οποιουδήποτε από αυτά, θα μπορούσε να αποκαλύψει σημαντικές αλήθειες για τον κόσμο μας.

Διεξηχθηκε το πιο κατω πειραμα….

 Πολλές φορές στην ημέρα και για πολλές ημέρες προκαλείτε πόνο σε κάποιον. Ελέγχετε τον πόνο με μορφίνη μέχρι την τελευταία ημέρα του πειράματος, όπου αντικαθιστάτε την μορφίνη με αλατούχο διάλυμα. Μαντέψτε: το αλατούχο διάλυμα θα κάνει τον πόνο να εξαφανιστεί!

Αυτό είναι το φαινόμενο placebo: με κάποιον τρόπο, κάποιες φορές, ένα ολόκληρο τίποτα μπορεί να είναι εξαιρετικά ισχυρό. Στην πραγματικότητα δεν είναι ακριβώς ένα τίποτα. 

Όταν ο Fabrizio Benedetti του Πανεπιστημίου του Τορίνο στην Ιταλία έκανε το παραπάνω πείραμα, έκανε έναν τελευταίο ελιγμό προσθέτοντας ναλοξόνη (naloxone) στο αλατούχο διάλυμα. Η ναλοξόνη είναι ένα φάρμακο που μπλοκάρει τα αποτελέσματα της μορφίνης στο αλατούχο διάλυμα. Το εντυπωσιακό αποτέλεσμα ήταν πως μ' αυτή την προσθήκη εξαφανίστηκε το αναλγητικό αποτέλεσμα του αλατούχου διαλύματος.

Τι συμβαίνει λοιπόν; 

Οι γιατροί γνωρίζουν εδώ και δεκαετίες για το φαινόμενο placebo και η επίδραση της ναλοξόνης φαίνεται να δείχνει πως το φαινόμενο placebo έχει κάποια βιοχημική βάση. Αλλά πέρα από όλα αυτά, το σημαντικό είναι, πως πραγματικά δεν ξέρουμε.

Έκτοτε ο Benedetti έδειξε ότι το placebo του αλατούχου διαλύματος μπορεί επίσης να μειώσει το τρέμουλο και τη μυϊκή δυσκαμψία σε ασθενείς με νόσο του Parkinson. Αυτός και η ομάδα του μέτρησαν τη δραστηριότητα νευρώνων στους εγκεφάλους των ασθενών καθώς τους είχε δοθεί αλατούχο διάλυμα.

Βρήκαν ότι μεμονωμένοι νευρώνες του υποθαλάμιου πυρήνα (που είναι συχνός στόχος σε χειρουργικές επεμβάσεις για την αναχαίτιση των συμπτωμάτων του Parkinson) άρχισε να πυροδοτεί πιο σπάνια και με μικρότερη συχνότητα παλμών όταν είχε δοθεί το αλατούχο διάλυμα, κάτι που επίσης σχετίζεται με την ασθένεια του Parkinson. Η νευρωνική δραστηριότητα μειώθηκε την ίδια ώρα που εμφανίστηκε βελτίωση στα συμπτώματα: το αλατούχο διάλυμα συνεπώς, φαίνεται πως είχε σημαντικό θεραπευτικό αποτέλεσμα.

Υπάρχουν πολλά που έχουμε να μάθουμε σχετικά με το τι συμβαίνει ακριβώς στο φαινόμενο placebo, αλλά σύμφωνα με τον Benedetti ένα πράγμα είναι ξεκάθαρο: 

ο νους μπορεί να επηρεάσει τη βιοχημεία του σώματος. Η σχέση μεταξύ προσδοκίας και θεραπευτικού αποτελέσματος είναι ένα θαυμάσιο μοντέλο για να καταλάβει κανείς την αλληλεπίδραση νου σώματος, αναφέρει ο επιστήμονας. Οι ερευνητές χρειάζεται τώρα να αναγνωρίσουν πότε και πως δρα το placebo. Ίσως να υπάρχουν ασθένειες στις οποίες δεν έχει κανένα αποτέλεσμα. Μπορεί ακόμα να υπάρχει κοινός μηχανισμός σε διαφορετικές ασθένειες. Για την ώρα, απλώς δε γνωρίζουμε.

Μετάφραση - Απόδοση - Σχολιασμός: Αμαλία Τσακίρη, για το ESOTERICA.gr

πηγες:

news.independent.co.uk/world/science_technology/article341940.ece

newscientist.com/article/mg18524911.600-13-things-that-do-not-make-sense.html?full=true

Θεραπεία μέσω βιοενέργειας. Ο ενεργειακός θεραπευτής Dzemal Hasimovic συλλέγει την ενέργεια του σύμπαντος και γίνεται κανάλι για να τη μεταδώσει σε άτομα που έχουν πρόβλημα.

Βοσνία Ερζεγοβίνη. 

Ο άνθρωπος πίστευε πάντα πως η ζωή στη γη είναι συνυφασμένη με το σύμπαν και ένας 48χρονος βόσνιος οικονομολόγος ισχυρίζεται ότι μπορεί να χρησιμοποιήσει την κοσμική ενέργεια του σύμπαντος για να θεραπεύσει άλλους ανθρώπους.

"Είμαι σαν ηλεκτρικός αγωγός. Μπορώ να συλλέγω την ενέργεια του σύμπαντος και να γίνομαι κανάλι για να τη μεταδώσω σε κάποιο άτομο που έχει πρόβλημα" δηλώνει ο Dzemal Hasimovic, διαπιστευμένος ενεργειακός θεραπευτής, που μένει στο χωριό Dzindici, στα βουνά της κεντρικής Βοσνίας, περίπου 40 χιλιόμετρα βορειοδυτικά του Σαράγιεβο.

Ο Dzemal δημιούργησε ένα ειδικό ενεργειακό πεδίο, μέσα από το οποίο μπορούν να προσλαμβάνουν κοσμική ενέργεια μέχρι και 30 άτομα, ώστε να θεραπεύουν ασθένειες του σώματος και της ψυχής. 

Προσκαλέστηκε να ανοίξει παρόμοια πεδία στις Ηνωμένες Πολιτείες και στη Νορβηγία, αλλά προτίμησε να το κάνει στην πατρίδα του, στο χωριό Dzindici. Σ' αυτό το μέρος, κατασκεύασε ένα ειδικό πεδίο κοσμικής ενέργειας δίπλα στο σπίτι του, όπου οι συγχωριανοί του συνήθιζαν να αλέθουν στάρι.

Ένα απλό τμήμα εδάφους 30 τετραγωνικών μέτρων στρωμένο με γρασίδι είναι σημαδεμένο με πέτρες, ώστε να αποφευχθούν πιθανές διαρροές της ενέργειας, λέει ο βόσνιος θεραπευτής. 

"Κατά τη διάρκεια της νύχτας, ενεργοποιούσα κάθε χιλιοστό του χώρου, ανοίγοντας ένα κανάλι κοσμικής ενέργειας, που τώρα πλέον είναι ενεργό στο πεδίο" συμπληρώνει. Το πεδίο θα λειτουργεί από τις 9 το πρωί μέχρι τις 6 το απόγευμα καθημερινά, από τις 15 του Απρίλη μέχρι τις 15 του Οκτώβρη αυτόν τον χρόνο.

"Άνθρωποι που έχουν συγκεκριμένα προβλήματα με την υγεία τους, ή οτιδήποτε άλλο, ή που απλώς νιώθουν την ανάγκη να μπουν στο πεδίο, να σταθούν μέσα σ΄ αυτό ή και να κάτσουν. Δε χρειάζεται να μιλήσουν για τα προβλήματά τους, απλά να συγκεντρωθούν στα προσωπικά τους προβλήματα με το πρόσωπό τους στραμμένο στην ανατολή και τις παλάμες τους ανοιχτές στον αέρα" εξηγεί ο Dzemal. Το ανθρώπινο σώμα ρουφάει την κοσμική ενέργεια, σαν απορροφητήρας, συμπληρώνει.

Δέκα λεπτά παραμονής στο πεδίο θα ήταν περισσότερα από αρκετά για τη νέα αυτή θετική ενέργεια, ώστε να γεμίσει το σώμα και να απομακρύνει την αρνητική, η οποία διαρρέει από το σώμα μέσω των ποδιών και κατευθύνεται στο έδαφος, όπου εξουδετερώνεται.

Οι άνθρωποι αντιλαμβάνονται διαφορετικού τύπου εμπειρίες κατά την έκθεσή τους στην κοσμική ακτινοβολία και οι περισσότεροι από αυτούς, έχουν μία αίσθηση γαργαλήματος, λέει ο Dzemal. 

"Ένιωσα κάτι παράξενο, σα να έρεε ήπιος ηλεκτρισμός μέσα από τις παλάμες μου" αφηγείται η Djana από το Σαράγιεβο, αφού κάθισε για λίγη ώρα στο ενεργειακό πεδίο του Dzemal. Η συσσωρευμένη θετική ενέργεια δρα τρεις ημέρες μετά από τη θεραπεία, σύμφωνα με τον Dzemal.

Ο θεραπευτής ισχυρίζεται ότι έχει βοηθήσει πολλούς διάσημους ανθρώπους με τη βιοενέργεια αυτή, συμπεριλαμβάνοντας την πριγκίπισσα του Μονακό και έναν σεΐχη από το Κουβέιτ. Το μεγαλύτερο επίτευγμά του ωστόσο, ήταν το ότι βοήθησε τον αδελφό του να επιζήσει από ένα δυνατό καρδιακό επεισόδιο, πριν από δύο χρόνια.

"Ο αδελφός μου ήταν σε βαθύ κόμμα για τρεις μήνες και κανείς δεν πίστευε ότι θα επιζούσε. Στεκόμουν δίπλα του όλους αυτούς τους μήνες και ακόμα τρεις μήνες και δύο ημέρες. Σήμερα ο αδελφός μου είναι δυνατός και υγιής ξανά" λέει ο Dzemal.

Ανακάλυψε πρώτη φορά τις ικανότητές του αυτές, όταν ήταν 10 χρονών αγόρι. "Ένα βράδυ δεν υπήρχε ηλεκτρικό ρεύμα και το σπίτι ήταν σκοτεινό. Ήθελα να μετακινήσω το βιβλίο του σχολείου μου και με έκπληξη είδα ένα περίεργο φως να αναδύεται από τα χέρια μου. Ήταν σαν τα χέρια μου να είχαν διαποτιστεί από ένα φωσφορίζων υγρό" εξιστορεί.

Σαν αγόρι, δεν τον είχε απασχολήσει το θέμα σχετικά με την ενέργεια που του είχε δοθεί, αλλά αργότερα άρχισε να διαβάζει βιβλία για την βιο-ενέργεια και τις υπερφυσικές ικανότητες, ιδιαίτερα σχετικά με τη γνωστή ρωσίδα ψυχικό Eugenia Davitashvili, που είναι γνωστή ως Djuna.

Ωστόσο, οι ειδικοί από την πρώην Γιουγκοσλαβία δεν έδειξαν κάποιο ενδιαφέρον για την περίπτωσή του και ο Dzemal επικοινώνησε με ένα ιταλικό ινστιτούτου βιο-ενεργειακής έρευνας στο Μιλάνο, απ΄ όπου πήρε ένα πιστοποιητικό που διαβεβαίωνε την υπερβολικά πάνω από το φυσιολογικό, ενεργειακή δύναμή του. Επίσης, ειδικεύτηκε στη θεραπεία μέσω βιοενέργειας, μέσα στο ίδιο ινστιτούτο.

Δηλώνει ότι αυτή η θεραπευτική μέθοδος μπορεί να βοηθήσει στη θεραπεία πονοκεφάλων, ρευματισμών, ισχιαλγίας, ψυχο-καταθλιπτικών καταστάσεων και πολλών άλλων σοβαρών προβλημάτων υγείας. Ο αριθμός των βοσνίων που ζητούν τη βοήθειά του αυξήθηκε μετά από τον πόλεμο που είχε γίνει μεταξύ 1992 και 1995, ο οποίος είχε αφήσει πολλούς ανθρώπους με σοβαρά προβλήματα υγείας, εξαιτίας της έλλειψης ενέργειας.

"Κάθε σώμα παράγει τη δική του ενέργεια. Προβλήματα που αντιμετωπίζουμε καθημερινά προκαλούν απώλειες ενέργειας στο σώμα μας και μας κάνουν πολύ αδύναμους στο να αντιμετωπίσουμε τη ζωή" σύμφωνα με τον Dzemal.

Μετάφραση - Απόδοση - Σχολιασμός : Esoterica.gr

«Εating Αnimals» - «Τρώγοντας Ζώα» : σκληρές εικόνες από τα άδυτα των σφαγείων. Σφαξιμο, γδάρσιμο και διαμελισμός γίνονται ενόσω τα ζώα έχουν τις αισθήσεις τους, σφαδάζοντας, με σπασμούς, σε πληρη συνειδηση…

Ο Νεοϋορκέζος συγγραφέας Τζόναθαν Σάφραν Φόερ τρύπωσε παράνομα νύχτα σε εκτροφεία, μίλησε με δεκάδες εργάτες αλλά και ακτιβιστές για τα δικαιώματα των ζώων. Τώρα, περιγράφει όλα όσα είδε…

«Εating Αnimals». Τρώγοντας Ζώα. Το βιβλίο που κάθε φανατικός κρεατοφάγος εύχεται να μην πέσει ποτέ στα χέρια του. Για να το γράψει, ο 33χρονος Νεοϋορκέζος συγγραφέας, που έγινε με τα δύο προηγούμενα (τα πρώτα) μυθιστορήματά του το αγαπημένο παιδί της νέας αμερικανικής λογοτεχνίας, πέρασε τρία χρόνια «βυθισμένος στην εντατική κτηνοτροφία». 

Στη διάρκειά τους, ο Τζόναθαν Σάφραν Φόερ χρειάστηκε να τρυπώσει παράνομα μέσα στη νύχτα σε εκτροφεία πουλερικών, να διεισδύσει στα άδυτα σφαγείων, να επιστρατεύσει τη βοήθεια σκληροπυρηνικών ακτιβιστών για τα δικαιώματα των ζώων, να μιλήσει με δεκάδες ανώνυμους εργάτες της βιομηχανίας. Το έργο των 352 σελίδων που προέκυψε είναι σκληρό. Τόσο που το ένθετο «G2» της «Guardian» συνόδευσε τα αποσπάσματα που δημοσίευσε με την εξής προειδοποίηση:

«Η ΑΝΑΓΝΩΣΗ ΟΣΩΝ ΑΚΟΛΟΥΘΟΥΝ ΜΠΟΡΕΙ ΝΑ ΣΑΣ ΚΑΝΕΙ ΝΑ ΚΟΨΕΤΕ ΜΙΑ ΚΑΙ ΚΑΛΗ ΤΟ ΚΡΕΑΣ».

Είναι δύσκολο να συλλάβει κανείς την εικόνα 25.000- 30.000 πουλερικών στοιβαγμένων μέσα σε μια αποθήκη 15 επί 150 μέτρα. Προσπαθήστε όμως. Φανταστείτε την έκταση, τα δεκάδες χιλιάδες πουλερικά. Κλείστε τον χώρο με τοίχους χωρίς παράθυρα και βάλτε από πάνω ένα ταβάνι. Προσθέστε αυτόματα συστήματα (γεμάτης φάρμακα) τροφής, νερού, θέρμανσης και εξαερισμού. Αυτό είναι ένα εκτροφείο.

Περνάμε τώρα στην εκτροφή. Κατ΄ αρχάς, βρείτε ένα κοτόπουλο που θα μεγαλώσει γρήγορα με όσο το δυνατόν λιγότερο φαγητό. Οι μύες και οι λιπώδεις ιστοί αυτών των νεομεταλλαγμένων «βρώσιμων κοτόπουλων» αναπτύσσονται πολύ πιο γρήγορα από τα οστά τους, προκαλώντας δυσμορφίες και ασθένειες. Ένα ποσοστό 1%-4% των πουλερικών θα πεθάνουν σφαδάζοντας, με σπασμούς, από το σύνδρομο του αιφνίδιου θανάτου, μια πάθηση ουσιαστικά άγνωστη εκτός εκτροφείων. Τρία στα τέσσερα θα έχουν κάποιας μορφής πρόβλημα στην κίνηση και η κοινή λογική λέει πως νιώθουν μόνιμα πόνο.

Για τα βρώσιμα κοτόπουλα, αφήστε τους προβολείς αναμμένους περίπου 24 ώρες ημερησίως την πρώτη εβδομάδα της ζωής των νεοσσών. Αυτό τα ενθαρρύνει να τρώνε περισσότερο. Έπειτα κλείστε για λίγο τα φώτα, δίνοντάς τους ίσως τέσσερις ώρες σκοτάδι ημερησίως- ύπνος ίσα ίσα αρκετός για να επιβιώσουν. Φυσικά, τα κοτόπουλα θα τρελαθούν αν υποχρεωθούν να ζήσουν σε αυτές τις αφύσικες συνθήκες για πολύ. Τουλάχιστον τα βρώσιμα κοτόπουλα σφαγιάζονται συνήθως την 42η ημέρα της ζωής τους. Δεν χρειάζεται καν να επισημάνουμε πως το να στριμώχνεις παραμορφωμένα, παραγεμισμένα με φάρμακα, υπερβολικά στρεσαρισμένα πουλερικά μέσα σε ένα βρωμερό, καλυμμένο με περιττώματα δωμάτιο δεν είναι πολύ υγιεινό.

Οι έρευνες. Τύφλωση, βακτηριακές μολύνσεις των οστών, προβλήματα σε σπονδύλους και τένοντες, παράλυση, εσωτερική αιμορραγία, αναιμία, αναπνευστικές ασθένειες και αποδυναμωμένα ανοσοποιητικά συστήματα είναι συχνά προβλήματα στα εκτροφεία. Επιστημονικές έρευνες και στοιχεία της αμερικανικής κυβέρνησης δείχνουν πως σχεδόν όλα τα πουλερικά μολύνονται από Ε coli (κολοβακτηρίδιο κοπράνων) και ένα ποσοστό 39%-75% στα σημεία λιανικής πώλησης παραμένουν μολυσμένα. Ένα 8% των πουλερικών μολύνεται από σαλμονέλα και ποσοστό 70%-90% από έναν άλλο εν δυνάμει θανάσιμο παθογόνο παράγοντα, το καμπυλοβακτήριο.

Πόσο ωραία γεύση μπορεί να έχει ένα ζώο γεμάτο φάρμακα και αρρώστιες; Στην πράξη, τα πουλερικά τρομπάρονται με «θρεπτικά υλικά» και αλμυρά διαλύματα που τους δίνουν αυτά που θεωρούμε όψη, οσμή και γεύση του κοτόπουλου.


«Καμιά φορά ο γδάρτης ανακαλύπτει πως το ζώο έχει ακόμα τις αισθήσεις του...»

Δεν είναι δύσκολο να καταλάβει κανείς γιατί η βιομηχανία του βοδινού κρέατος δεν αφήνει ούτε καν έναν ένθερμο κρεατοφάγο να πλησιάσει κοντά στις εγκαταστάσεις των σφαγείων της. Σε ένα τυπικό σφαγείο, οι αγελάδες οδηγούνται μέσω ενός επικλινούς διαδρόμου σε έναν μεταλλικό κλωβό. Ο «αναισθησιολόγος» πιέζει ένα μεγάλο αεροβόλο ανάμεσα στα μάτια της αγελάδας. Ένα ατσάλινο μπουλόνι εκτοξεύεται μέσα στο κρανίο της, προκαλώντας συνήθως λιποθυμία ή θάνατο. Κάποιες φορές το μπουλόνι απλώς ζαλίζει το ζώο, που είτε διατηρεί τις αισθήσεις του ή ξυπνάει αργότερα, στη διάρκεια της «επεξεργασίας». Ας μιλήσουμε ανοιχτά: αφαίμαξη, γδάρσιμο και διαμελισμός γίνονται ενόσω τα ζώα έχουν τις αισθήσεις τους. Συμβαίνει όλη την ώρα.
 
Σε μερικά δευτερόλεπτα, η αγελάδα προχωρά στη γραμμή παραγωγής ώστε να φτάσει στον «αλυσιδά», που δένει μια αλυσίδα γύρω από ένα πίσω πόδι και ανυψώνει το ζώο στον αέρα. Το ζώο μετακινείται τώρα μηχανικά σε έναν «κόφτη», που κόβει την καρωτίδα και μία φλέβα στον λαιμό. Το ζώο μετακινείται ξανά σε ένα «κάγκελο αφαίμαξης» και αφήνεται εκεί για αρκετά λεπτά.

Η διακοπή της ροής του αίματος στον εγκέφαλο του ζώου το σκοτώνει, αλλά όχι ακαριαία.

«Ανοιγοκλείνουν τα μάτια και τεντώνουν τον λαιμό τους πέρα δώθε, κοιτάζοντας τριγύρω, σε αλλόφρονα κατάσταση», εξηγεί ένας εργάτης.

Η αγελάδα μετακινείται κατόπιν στον «γδάρτη»- εκεί όπου αφαιρείται το δέρμα από το κεφάλι της. «Καμιά φορά ο γδάρτης ανακαλύπτει πως το ζώο έχει ακόμα τις αισθήσεις του και αρχίζει να κλωτσάει άγρια. Αν συμβεί αυτό, οι γδάρτες σπρώχνουν ένα μαχαίρι στο πίσω μέρος του κεφαλιού του για να κόψουν τον νωτιαίο μυελό».

Η πρακτική αυτή, όπως αποδεικνύεται, ακινητοποιεί το ζώο αλλά δεν το κάνει να μη νιώθει τίποτα. Μετά τον γδάρτη, το κουφάρι (ή αγελάδα) προχωράει σε άλλους εργάτες, που κόβουν τα κάτω μέρη των ποδιών του. «Όσο για αυτά που ανασταίνονται, μοιάζουν σαν να προσπαθούν να σκαρφαλώσουν τοίχους. Και οι εργάτες δεν θέλουν να περιμένουν μέχρι να έρθει κάποιος εκεί να τα βγάλει ξανά νοκ άουτ. Απλώς κόβουν λοιπόν τα κάτω μέρη των ποδιών. Όταν το κάνουν αυτό, οι αγελάδες τρελαίνονται, κλωτσώντας προς κάθε κατεύθυνση».

Το ζώο κατόπιν γδέρνεται, ξεκοιλιάζεται και κόβεται στα δύο. Σε αυτό το σημείο μοιάζει επιτέλους με τη στερεότυπη εικόνα του βοδινού κρέατος- κρεμασμένο απόκοσμα ακίνητο μέσα σε καταψύκτες.

Επιμελεια: Κιττυ  Ξενακη

http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&artid=4562489&ct=2

Τα ζωα που θανατωνονται για τροφη, φυλασσονται σε βρωμικες συνθηκες, βασανιζονται και σφαγιαζονται με οδυνηρους τροπους σε πληρη συνειδηση….

Find out more at Meat.org.

http://www.meat.org/index-2.asp?c=meatdkba1110/

H μετακινηση από το αντιληπτικο σκοτος στην ευκαιρια να δονηθουμε σε υψηλοτερες συχνοτητες, διευρυνοντας ετσι το αντιληπτικο μας φασμα.